Habang palalim kami nang palalim sa kagubatan ay ramdam ko na ang unti-unting panunuot ng lamig na dulot ng pagpasok ng tubig sa aking sapin sa paa. Ang kaninang mamasa-masang lupa ay tuluyang nabalot ng tubig. May iilang marka na rin kaming namataan sa maputik na lupa, na tila ba’y bakas ng mga naglalakihang ahas. Nagkalat ang mga ito sa paligid.
“Mukhang tama nga ang sabi ni Amara,” smabit ni Clastine habang pinagmamasdan ang mga bakas na parami nang parami habang palayo kami nang palayo ng sinusuyod na parte ng gubat.
“Pwede na tayong bumalik,” biglaang saad ni Amara kaya napatingin kami sa kanya. “Base sa mga bakas na nakikita natin ay higit sa bilang na nakalaban natin ang mga water serpent na narito,” dagdag pa niya.
“Nandito na tayo, Amara,” tugon ko naman bago sinalubong ang mga
