Chapter 21.3 (Part 2)

4331 Words
Noon bang umulan ng kamalasan, nasa labas ba ako ng aming bahay? Nagbuntong hininga ako at umuwi sa bahay namin at humiga sa aking kama. Napatitig ulit ako sa kesame. Makailang beses akong nagbuntong hininga. Gusto kong umiyak. Gusto kong ilabas ang mga nararamdaman ko sa pamamagitan ng pag iyak pero mukhang pagod na rin ata ang mga mata ko para roon. Kung... nandito kaya si mama, ano kayang mangyayari sa akin? Kung nandito kaya si mama, siya kaya ang mag aalaga sa'min ni Seth ngayon? Kung nandito kaya si mama, kompleto pa kaya sana kami nina papa at ni Seth? I tried having a good relationship with Helios the moment I moved here in this house. Ginawa ko ang lahat para ma-impress siya sa akin at tingnan ako kahit saglit lang pero hindi iyon nangyari kahit kailan. I guess he really loathes me that much. It hurts like hell. It hurts so bad I wanted to cry again. Bakit ayaw sa akin ng mundo? Bakit ayaw akong tanggapin ni Helios? Sa pagkakatanda ko, kahit kailan wala akong ginawang masama sa kaniya. Or was it me the wrong? Ako ang mali. It is me who are wrong. Who was born wrong. Kaya hindi ko rin masisisi si Helios na kamuhian at pandirian ako. He doesn't want me since then. Dugo pa lang siguro ako, kinakamuhian na niyang nabubuhay ako. Tapos ngayon, ipinagbenta niya ako. Ginagamit niya ako. Pinagkasundo niya ako. Nakakainggit sina Travis, Isha, at Quinn sa totoo lang. Ni kahit dapuan nga lang nang lamok ang mga ito ay hindi niya hinahayaang mangyari. Naaalala ko pa noong nagkasakit si Isha, nag leave pa talaga siya sa kaniyang trabaho para lang maging hands on sa pag aalaga nito pero noon namang halos kumbulsyonin ako sa init ng katawan, ni anino niya wala akong nakita. It was so disappointing. I've expected for him to at least pay me a visit once pero wala talaga. Kahit presensya man lang niya, wala. Hindi ko alam kung kailan pumikit ang mga mata ko kakatingin sa kesame at blankong nag iisip nang mga bagay. That thought revolves around my head until I fell asleep. Nagising nalang ako kinabukasan sa sama ng tiyan ko. I hurriedly went into the bathroom and puked my stomach's out on the sink. Naluluha na ako habang nagsusuka ng tubig. Napakapit ako nang mariin sa gilid nito at hinayaan ang sariling magsuka hanggang sa wala ng matira sa tiyan ko. Kung nasuka ko ba pati ang mga organs ko, hindi ko na alam. Nanghihinang napasandal ako sa pader at napapikit. Pinahupa ko muna ang nararamdaman bago naghilamos at nag toothbrush. Fuck! Ang sama na nga ng pagtulog ko, pati ba naman ang paggising? I sighed heavily. Ngayong araw ay pupuntahan ko si Dori sa kanilang bahay. I needed to talk to her. I needed to know why she was acting so cold to me. Hindi ako sanay. Hindi ako sanay sa trato niya sa akin ngayon. I wanna know the reasons para alam ko kung saan ako lulugar. I wore a demin high waist jeans and plain pink shirt. I also wore my jacket and a plain white shoes. "Where are you going?" Papalabas na sana ako ng bahay nang makarinig kong boses sa aking likuran. Boses iyon ni Travis. "Sa bahay ng kaibigan ko," I said, not even throwing him a single glance. "...Po." I heard him hummed. "Wag kang magpapagabi." he said coldly. "Okay." I said and a small smile appeared on my lips. Mabuti nalang at nakatalikod ako sa kaniya at hindi niya ito nakikita. "Aalis na ako..." I said. Sumakay ako ng taxi at sinabihan ang driver kung nasaan ang lokasyon ng bahay nina Dori. She was still living with her parents unlike Icarus na may sarili ng condo unit at naging independent na. And at the mentioned of Icarus, hindi ko maiwasan alalahanin ang nangari sa amin do'n sa coffee shop. After he said his sorry, dumating si Sinon at kinuha ako. Akaka siguro inaway ako ni Icarus kaya galit niya itong tiningnan. Mabuti nalang at naipaliwanag ko kaagad. Baka gumana na naman ang pagiging brother-like side niya at suntukin si Icarus. Iba pa naman 'yon magalit. Icarus and I eventually went okay. We communicate through facetime and he said his sorry. Makailang beses niya iyong inulit hanggang sa napangiti na ako. I don't know why but I'm becoming more and more emotional these past few days. Kahit simpleng pag-iwas lang niya sa akin ay nasasaktan na ako. Nagbuga ako nang malalim na hininga nang huminto ang taxi sa harapan ng bahay nina Dori. Nakapasok naman ang taxi sa loob ng subdivision dahil may pass i.d ako at may record din sa logbook ng visitors dito. I pressed the doorbell twice. Tumunog naman ang intercom at may nagsalita dito. "Sino po sila?" I cleared my throat nervously. "Si Sunny ito Aling Orlina." sabi ko sa kasambahay nila. "Ah, ikaw pala ma'am. Sandali lang po." Naghintay ako ng ilang segondo bago ako napagbuksan ng gate. I smiled at the old maid and went in. Pinaupo ako nito sa sala at binigyan ng juice at cake. Tatawagin na raw muna nito si Dori sa kwarto nito. Bumalik ang kasambahay ilang minuto ang ang nakaraan. Base sa mukha nito, halatang hindi maganda ang kaniyang sasabihin. "Ma'am, pasensya na po pero pinapasabi ni Ma'am Gebby na ayaw ka raw niyang makita. Umalis na raw kayo." I felt a punch on my chest. "Uhm... b-bakit daw?" I smiled. "Hindi po sinabi, eh. Basta raw po ay umalis na kayo sa bahay nila." Umawang ang labi ako at nawalan ako ng salita. What's wrong, Gebby? I went home upset and hurt. It hurts big time. Para akong paulit ulit na sinasaksak sa dibdib. Baka may pinagdadaanan siya? If she was facing a problem right now, the more I needed to see her. I have to comfort her at least... I am her bestfriend. We treated each other like a real sisters. And what happened now? Nakahiga ako sa kama at hinawakan ang sulat sa papel na nakita ko sa drawer ni papa matapos niyang magpakamatay. Naiiyak at niyakap ko iyon at napakagat ng ibabang labi. Gusto ko sanang bilhin muli ang dating bahay namin ngunit hindi sapat ang pera ko. Ayaw ko rin namang humingi kay Helios. Bukod sa malaki ang dating bahay namin, pati ang malawak na bakuran namin ay naibenta rin. I wanted it back so badly. Gusto ko na lamang tumira roon mag-isa kasama ang alaala ni Mama at Papa. There were only few people I sees as a family and I am scared to lose them. Kahit isa, natatakot ako. Natatakot akong mawala sila. And I am scared I might lose Gebby, too. She's like a sister to me. Napabalikwas ako bigla sa kama nang may maalala. Siguro p'wede ko naman siyang tanungin sa nangyayari sa kapatid niya, 'di ba? I'm not invading their family issues or what, I just wanna know my bestfriend's struggles, and maybe to at least know what to do and not. Kung ayaw niya akong makasama at mas gugustuhin niyang makasama ang ibang kaibigan namin kaysa ako, I'll adjust myself. Just the mere thought of losing my bestfriend sends daggers in my heart. Without a second thought I dialled his number. First ring. Second ring. Third ring. [Hmm, yes?] he answered, his voice was raspy. Para kakagising lang niya. Napangiti ako. I felt a sudden longing for him. "Kumusta?" Narinig ko sa kabilang linya na parang nag iinat siya ng katawan. [Sunny...?] "Yep." [I'm fine...] he answered and yawned. [Why did you called?] I bit my inner cheek and laid down to bed. "Nasaan ka?" Instead of answering his question, tinanong ko ulit siya. [Nasa condo, why?] "Uhm, nothing..." I sighed. [Come on, you can tell me what's the problem.] he said. Tumagilid ako ng higa sa kama at napahawak sa kwentas na ibinigay niya sa akin noon. Hanggang ngayon at suot suot ko pa rin ito. "Will you listen to me?" [Of course.] he answere, almost immediately. [Haven't I told you before that you can count on me, baby?] Nakagat ko ang hintuturo ko ng maramdamang umiinit ang pisngi ko. "C-come again?" I heard him sighed. [I said you can count on me.] "No, no. 'Yung isa pa." pilit kong pinapaseryoso ang boses ko kahit na nakakaramdam ako ng kilig. [Hah? What?] I could imagine his brows knitted in confusion. I sighed. "Nevermind." [Oh, okay. So, bakit ka nga napatawag?] I swallowed the lump in my throat. "Uhm... About Dori..." He went silent for a couple of seconds until he sighed. [Yeah?] Nakagat ko ang ibabang labi. "I think she's having a problem right now," My eyes watered. [Hmm. How can you say so?] "S-she... she's avoiding me, Icarus..." A let out a sobbed as tears streamed down on my cheeks. These past few days, I am really not okay. Emotionally, mentally and physically exhausted. From Helios' sudden announcement of my soon marriage, Icarus' cold treatment and Gebby's sudden anger towards me. Alam kong galit siya sa akin. Nararamdaman ko iyon. And I'm confused why. [Hush, don't cry, kitten. Don't cry...] maamo niyang sabi sa kabilang linya. "I-iniiwasan niya ako palagi, Icarus. Hi... Hindi ko alam kung b-bakit..." I cried. "H-hindi ba ako naging mabuting kaibigan sa kaniya? May nagawa ba aking m-masama para lubayan niya ako? W-wala akong maalalang nag away kaming dalawa nang matindi... Icarus, sabihin mo, masama ba akong t-tao?" [No, no. Don't think of that. You're a wonderful person, Sunny.] " P-pero bakit nga niya ako iniiwasan?" He sighed heavily. [I'll talk to her, hmm? I'll ask her,] aniya. [Maybe she's just... having a bad mood? Please don't get mad at her. She'd gone through a lot. Please, understand her...] nakikiusap na aniya. [I'll tell you everything soon. Now, stop crying. It pains me...] "T-talaga?" [Yes. Wag ka nang umiyak, okay? I'm gonna talk to her about that matter. Please, hush now,] "O-Okay..." I sniffed. Pinunasan ko ang aking luha at umupo sa kama. Natahimik kaming dalawa. "Ica?" I broke the silence. [Yes?] he abruptly answered. There was this mutual understanding between us that silence alone were enough to distinguish what does it means. Kinurot ko ng bahagya ang daliri ko. My heart was thumping loudly. "C-Can I go there?" In a blink, I saw myself kissing him senselessly and torridly inside his condo unit. He kissed me back with the same intensity. Nakahawak ang dalawa kong palad sa kaniyang mukha habang ang kaniya namang mga kamay ay nagtataas baba sa aking beywang. His other hand went down on my butt and he squeezed it hard. I involuntarily arched my back and let out a moan. Ang isa naman niyang kamay pinaglalaruan ang aking dibdib. The thick fabric covering my nakedness weren't hindrance to feel how much he wants me and how much my body react to his every touch. "Icarus..." I moaned his name when in a swift, my legs were wrapped around his torso. I could felt him poking on my female part. His kisses went down on my cheek, down to my neck. He nibbled and bit it slighty, obviously teasing me, his breathing on my earlobe was enough to sent shivers down on my spine. I grind myself on him. My whole body was on heat and I badly needed a release. I need to release this hot. The first time we did this, it felt so hot and very passionate. But this time is different. My body was convulsing already. Para akong sinisilaban sa init. My body was on heat and I know he's the only one who can put this misery to its end. I am getting wetter and wetter as the times goes on he kept on teasing me. "Icarus, I want you... now." I murmured, drunk my the kisses. "You want what, baby?" he huskily asked. He's really teasing me. Napapikit ako nang mariin at napakapit sa kaniyang hubad na dibdib at balikat. I caressed his body, feeling its firmness. Icarus has a well-toned body, a greek-god one like it was as if he was created by the best paintor in this world. "I... I want you inside me... Ah," Napasinghap ako nang dinilaan niya ang likod ng aking tenga. May hinapit niya pa ako sa kaniya at ramdam na ramdam ko ang katigasan ng kaniyang ari sa likod ng kaniyang suot na boxer. My eyes rolled back and my lips parted. "What do you want me to do, hmm?" He's really teasing me. f**k! I like it but not now. Not now that I was burning in lust. "Put you c**k inside me, Icarus. I want it now. Please..." I begged and pur myself on his like a kitten. He chuckled and in a snap, we entered the room while he's carrying me still. Inilapag niya ako sa kama at pumwesto siya sa aking ibabaw. "I wanna have taste on you first." he said and before I could protest, naibaba na niya ang pantalon na suot ko kasama ang panty ko. He tossed it elsewhere before hungrily lowered his head on my gem and have a taste on it. Bumilog ang bibig ko at napatirik ang mga mata. ___ "I still haven't convinced dad," I said. Nakaunan ako sa kaniyang braso at pareho kaning hubo't hubad at pinagpapawisan. "He's still forcing you into it, huh?" mariin niyang tanong at marahang sinuklay ang aking buhok. I slowly nodded. "Yeah..." "Sinasaktan ka pa rin ba niya? Okay ka lang ba?" Tanong niya. Nawalan ako ng imik sa tanong niya. My eyes watered. No one asked me that question before... He sounded concerned and genuine upon asking me. "Baby?" pukaw niya sa atensyon ko. Tumango ulit ako. "Y-yes..." my voice cracked. He breathe deeply, calming himself down. Hindi na siya nagsalita matapos niyon at pinagpatuloy lamang ang pagsuklay sa'king buhok gamit ang kaniyang mahahabang daliri. Hanggang sa makatulog ako, nanatili siya sa aking tabi. I smiled. ___ Lunes nang umaga, maaga akong nagising kesa sa nakasanayan. I happily wore my uniform and my sling bag I woke up on the right side of bed, wala kasi ang morning sickness ko at may text akong natanggap mula sa Icarus. Until now, hindi ko pa rin alam ang score sa kanilang dalawa ni Grettle. Hindi ko rin nais na malaman pa. Ang mahalaga ay may oras pa rin si Icarus para sa akin. It's enough... Paghinto ko sa harapan ng school namin ay hindi pa rin mawala-wala ang ngiting nakapuksil sa aking labi. I am so happy right now and I don't think someone can take that away from me. I am so happy right now to the point that I can no longer feel the problems on my shoulders. Basta masaya ako. Sobra. I was smiling like an idiot while showing my I.D to the scanner before listing down my name on the logbook. Ininspeksyon muna ng guard ang laman ng bag ko bago ako pinapasok. Hindi ko pinansin ang kakaibang titig nito sa akin at nagpatuloy na sa paglalakad. While walking, napansin kong tila pinagtitinginan ako ng mga tao. Kumunot ang noo ko at hindi mapigilang magtaka. Ano'ng problema? May dumi ba ako sa katawan? Palihim kong inamoy ang sarili. Mabango naman ako, ah? Kakaligo ko nga lang, eh. Nagpatuloy ako sa paglalakad at nagkibit balikat. But their weird stares creeping the hell out of me! Ano ba'ng nangyayari?! Linapitan ko ang grupo ng mga estudyante at magtatanong sana kung ano ang meron nang bigla na lamang ang mga itong nagkabulag-bulag na tila ba'y iniiwasan ako. I blinked my eyes. It's really bothering me. I shrugged it off and continued to walk. While heading towards our building, I couldn't help but to wander my eyes around, everybody seemed watching every move I make. Na para bang isa akong napaka-importante at kainteresanteng bagay sa mundong ito. I can't help but to get goosebumps. Bigla akong kinabahan. "Sunny..." I looked at Trank who appeared in front of me all of a sudden. "Trank, what's happening?" naguguluhan kong tanong. His eyes shows a lot of emotion. Fear, worry and frustration can be seen on his eyes. "Narinig mo na ba ang sabi-sabi?" "Ha?" He gulped hard and looked around . "Halika," he held me by wrist and pulled me with him. Dumoble ang pagtibok ng puso ko. What was happening? Bakit kinalabahan ako? Bakit natatakot ako? Bakit nasasaktan na ako? Inilibot ko ang paningin sa paligid habang naglalakad kami ni Trank. Their eyes were following us. Maraming bulong-bulongan at mapanuri at mapanghusgang tingin ang nakatingin sa aking direksyon. Iiwas na sana ako ng tingin ng may maramdamang kakaibang titig. Inilibot ko ang paningin hanggang sa makatagpo ko ang kulay lupa niyang mga mata kagaya ng sa akin. Wala iyong emosyon at nakatitig lang ng diretso sa mga mata ko. Kumunot ang aking noo nang makilala siya. Slowy, the corner of her lips rose up. Tumalikod siya bigla at humalo sa dagat ng mga estudyante. Naiiling na ibinaling ko ang paningin sa nilalakaranan. My anxieties doubled when we stopped in front of the bulletin board where students profile and announcements were tacked in. Kumupulan ng mga tao ay nakapalibot doon. Hinawi ni Trank ang mga tao doon at ginabayan ako para nakadaan. "Is that even true? Baka naman prank na naman 'to ng mga seniors. Alam niyo naman iyong 12-B, inggit sa consistent top honor nila." rinig kong bulongan ng mga estudyante. "Nakakakilabot ang isang 'to, parang ayaw kong tingnan!" "It's... scary. By the way, may nakapag-report na ba nito sa Student's Council Affair? This is a sensitive photo. It shouldn't be here and publicize. Majority of us we're still minors and gosh, may kasama tayong college students na nakikisuyo rin. Nakakahiya!" I bit my lower lip. I don't know what was happening. Trank didn't say a thing nor mention anything. "I also don't know what's happening, Sunny..." he said worriedly, his voice was almost inaudible. My body began to tremble. Nag-angat ako ng tingin sa bulletin board. My tears abruptly streamed down. My heart was breaking into a tiny pieces. Nangininginig ang buong katawan ko at nakaramdam ng bikig sa lalamunan. "Sunny..." Trank worriedly held my elbow. Umawang ang labi ko at sunod sunod na naglandas ang luha sa aking mga mata. There was a picture of me... and my mom. My whole body was filled with blood. I was on top of a man. Holding a knife. My mom was lying on the ground, lifeless. Blood... All I could see was blood. Suddenly, a flashback came gushing into my head. I was with my coach, Mr. Gon Ople. Nasa loob kami ng campus at nasa may pool area kung saan gaganapin ang aking pagsasanay. I was an athlete. A swimming athlete. I was on my fifth grade on that time. I was the chosen one to join the national swimming competition representing our school wherein all the participants came from all different regions in this country. And if were lucky enough, you'll be able to enter the international competition. I was happy. Of course, who wouldn't, right? Sa dami daming magagaling dito sa school namin eh ako pa talaga ang napili. My parents were too supportive of my chosen sport. Mama was an athlete as well and maybe, I inherited her skills on swimming. It was nearly 6pm when I got off from the pool wearing my swimming gears. Tinanggal ko ang aking goggle at mabilis naman akong binigyan ng towel ng coach ko. It's already late pero heto at nagsasanay pa rin ako. Malapit na kasi ang gaganapin na competition. "Thank you, coach." I smiled and took it from him. Ang malaka chinito nitong mata ay ngumiti kasabay ng labi nito. He glanced at my body but I didn't seem to find it malicious because I was busy drying myself off. Ngunit doon ako nagkakamali, he held my arm and forcefully gripped it and dragged me with him. Nanlaki ang mga mata ko at bumayo ng kaba ang aking puso. "C-Coach?" tawag ko rito. His grip on my arm tightened. "C-coach, ano po'ng g-ginagawa niyo?" Nagsimulang manginig ang katawan ko. "Shh... 'wag kang maingay." "C-coach... Bitawan niyo po ako. N-nasasaktan po ako." Pilit kong kinakalas ang kaniyang hawak sa aking braso ngunit mas hinigpitan lamang nito ang kaniyang hawak. Napasinghap ako sa gulat nang bigla na lamang niya akong itinulak. Naroon kami sa madilim na parte ng lugar kung saan wala makakakita sa amin kung hindi mo lalapitan. My body was shaking while looking at his mischievous face. He was grinning maliciously as he roamed him eyes on my body. Napaatras ako habang nakaupo sa lapag. Nanlalaki ang mga mata ko at nangingilid ang luha sa aking mga mata. Takot. Takot ang nararamdaman ko sa oras na iyon. Parang napipi ang bibig kong nanginginig habang nanlalaki ang mga mata. "W-wag po..." I said with my shaky voice. Umatras ako nang umatras habang nakaupo. Ang mga palad ko ay nasa sahig at inaalalayan ang sarili. "Wag kang maingay, Sunshine..." he said devilishly. Parang hindi na siya ang coach na kilala ko. He's a demon right now. He started walking near me. Umatras lamang ako nang umatras hanggang sa mabangga ang likuran ko sa malamig pader. I was caught off guard. Mas lalong nanginig ang aking katawan. Gusto kong sumigaw ng tulong pero hindi ko magawa. Takot na takot ako. Takot na takot ako sa kaniya. He smirked. Before I could shout for help, he flew off his hand on my face, slapping me and stopping me. He then, pulled something on his pocket. It was a tape. Mas lalo akong nanginig. Cold of sweat began forming all over my body when he covered my mouth using it. Nagpumiglas ako at tumayo pero maagap niya akong nahuli at padarag na ibinagsak sa sahig. Napadaing ako sa sakit at pumipilit. My body curled as I cried helplessly. "Tulong! Tulong! Tulong!" pilit kong isinisigaw ngunit wala ni isang nakaintindi at nakarinig sa akin. It became a mumble since the tape was covering my mouth from making a loud noise. "Tulong! Tulong!" sigaw ako nang sigaw sa tono na ako lamang ay nakakaintindi. Umiyak ako nang umiyak sa taong pinagkatiwalaan ko at kahit papaano ay itinuring kong kapamilya ngunit demonyo siya. Umiling ako habang takot na nakatingin sa kaniya. He just smiled at me. A demonic smile. Tuluyan na siyang nakalapit sa akin at hinawakan puwersado akong pinahiga sa malamig na sahig at pinaibabawan. He ripped off my clothes until I was naked in front of his satanist eyes. "Tulong..." I begged in the back of my head but no one opened their ears to hear me. And the last thing I knew, I was already molested by a monster. Natulala ako. Tears poured down on my cheeks. My heart is bleeding. Fear crept my system and people around me starts to get blurry as well as their voices began inaudible. Nakakabingi ang lakas ng pagtibok ng aking puso. It was painfully tugging. The excruciating pain started to get my body numb. Patuloy sa pag-agos ang aking mga luha na animo'y wala itong katapusan. "N-No..." my voice quivered. I took a step back while shaking my head. "N-No, no, no..." Napatakip ako sa bibig at umatras nang umatras. Ramdam ko ang tininginan ng mga tao sa akin. Nakaramdam ako ng takot. Nanginginig ang buong katawan ko sa takot. "No, p-please... don't hurt me. D-Don't touch me..." Inilibot ko ang paningin sa paligid ngunit ang tangi ko lang nakikita ay ang mukha ng taong sumantala sa akin. Napaupo ako sa sahig at sinapo ang magkabilang taenga kasabay ng mariin kong pagpikit sa mga mata. "No! No! Stop! Please stop! Please, help! No! No! Mama... Papa! Help me! Mama... Papa... Please, help me! Please, please, please. H-help me...ayoko na. Tigil na... ayaw ko. Mama ko... mama..." Humagulhol ako. May pilit na humahawak sa akin ngunit nagpumiglas ako. No! They'll hurt me, too. Sasaktan nila ako. Kailangan kong lumayo rito. Kailangan kong lumayo sa lugar na ito. Sasaktan nila sa ako. Sasaktan nila ako. Mga wala silang puso. Sasaktan nila ako. Si Mama. Hahanapin ko si Mama. Magsusumbong ako sa kanila ni Papa. Magsusumbong ako sa kanila. Makikinig sila sa akin. Ililigtas nila ako. Hindi nila ako pababayaan. Tama, kailangan ko silang puntahan. Tumayo ako at pikit matang tumakbo papalayo sa lugar na iyon. Maraming tao. May sumusunod sa akin. Kailangan kong bilisan ang lakad ko para hindi nila ako mahabol. "SUNNY!" I suddenly stopped from running when I bumped something chisel. Umiiyak na itinulak ko ito nguniti ipinirmi ako nito at pinulupot ang mga braso sa aking beywang. Nagpumiglas ako ngunit maagap niyang nahuli ang kamay ko at dinala iyon sa kaniyang dibdib. "Hush now, angel... you're safe with me..." Umawang ang labi ko at napahinto. No one calls me that endearment but him. Tiningala ko siya Our eyes met and he smiled weakly. Mas lalong bumuhos ang aking luha at parang mas dumurog ang aking puso sa nakita. "I'm here... you're now safe, angel..." he said, his baritone voice seems promising. My chest tightened. It was so painful to see him. It's been a long time since I got to see him... How could this be happening? How could he be real? It is impossible. I looked at his amber eyes and see nothing but gentleness and longing. He pulled me against his chest. I could hear his fast heartbeat as we were this close to each other. His chest was moving up and down as if he find it hard to breath. His arms were wrapped around my waist, as if protecting me from any harm. Just like before... he's here, standing as my knight in shining armor. I chuckled painfully. "P-Preece..." I murmured in the thin air and a small smile appeared on my lips before the darkness swallowed me. Tumulo muli ang luha ko sa huling pagkakataon.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD