The game for supernaturels

12

Wij zijn nu een paar dagen verder. Er is niks speciaal gebeurt in de voorbije maar dagen. De eerste dag was het leukste. Je kreeg een nieuwe keimooie en grote kamer en dan spreek ik nog niet over de beeldschone badkamer of gigantische inloopkast. De gemeenschappelijke ruimtes zijn ook echt mooi. Het is alleen spijtig dat je jouw eigen kamer niet mag versieren, het is tegen de regels, want wie weet ben je binnenkort al weg of erger. Met een vermoeide zucht laat ik mij vallen op bed. Het was een verschrikkelijk zware trainen. Ik dacht dat ik een goede conditie had gekweekt met de meisjes maar dat klopt helemaal niet. Zelf mijn twee beste vriendinnen waren dood. Het is nu 17 uur dus binnen een uur moet ik al gaan eten. Ik ga met veel moeite recht zitten en loop naar de badkamer om al het zweet en modder weg te spoelen. Wij moesten vandaag een hindernis parcours doen, in de modder en regen.

 Ik zet de douche aan en kleed mij met veel pijn in mijn spieren uit. Ik de spiegel zie ik een ander meisje staan dan een paar dagen geleden. Dit meisje zit vol onder de blauwe plekken en heeft grote wallen onder haar ogen. Dat de oude mij zo snel weggevaagd is, is eng. Ik doe mijn staart los en stap onder de douche. Terwijl ik de lekker warme stalen over mijn lichaam voel lopen denk ik terug aan gisteren. Gisteren mocht iedereen even terug naar de oude school. Wij krijgen in het kasteel ook les maar gelukkig vinden de makers van De Spelen het nog belangrijk dat we sociaal contact heb en want na Serre en Lotte is iedereen hier vijandig tegen over elkaar. Gisteren heb ik Alex terug gezien. Hij was zo verrast en blij om mij terug te zien dat hij mij wel zeker een halfuur heeft zitten knuffelen en een maar traantjes heeft gelaten.

 Natuurlijk heb ik Marcus ook gezien, wat ik niet wou maar ja, blijkbaar na een grote ruzie tussen Alex en hel zijn ze terug vrienden. Niet zoals ervoor maar wel nog goed genoeg om met elkaar rond te hangen. Ik zat gezellig te eten met Alex, Sterre en Lotte wanneer hij er onverstoord bij kwam zitten. Ik voelde hem de hele tijd staren en wanneer hij iets vroeg probeerde ik zo kort mogelijk te antwoorden, ja, nee, ok, of ik negeerde hem volledig. Na het eten moesten we jammer genoeg terug naar het kasteel. Alleen op weg naar het kasteel want Sterre en Lotte waren eerder vertrokken voelde ik iemand aan mijn pols trekken. Ik word met een ruk tegen iemand getrokken en wist meteen aan de hand van de geur wie mij tegen hem getrokken had.

'Wat' snauwde ik terwijl ik mij lostrek van Marcus.

'Ik wil met je praten maar je negeert mij al een hele dag'

'Wow echt dat deed ik echt niet met expres' zeg ik met een sarcastisch ondertoontje.

'Wel hoe dan ook nu moet je luisteren'

'Ik moet helemaal niet naar jou luisteren'

'Jawel'

'Nietes'

'Jawel'

'Ik ben je verdomde vriendin NIET meer dus nee ik moet het niet en laat mij nu los ik moet teruggaan voor ik te laat ben' zeg ik nu wel best boos.

'Dat is het juist, ik wil je WEL als vriendin, ik ben dom geweest en het spijt mij echt, echt waar. Ik wil je terug' zegt Marcus met hoop ik zijn ogen. Ik kan een sarcastisch lachje niet onderdrukken en kijk hem vuil aan.

'Jij hebt niets ge willen, jij bent een klootzak die het uitgemaakt heeft. Dus zo blijft het, wel nu moet ik echt gaan en laat mij voortaan met rust.' Zeg ik roepend en ik stap met grote stappen richting het kasteel. Ik keek nog een keer om en zag hem verontwaardigd en verdrietig kijken, misschien waren er zelf een paar tranen maar dat geloof ik niet.

Ik stap uit se douche en droog mij af. Ik doe een zwarte skinny broek aan met een witte croptop. Ik loop naar beneden en hoor al alle meisjes stemmen vanuit de eetkamer komen. Etenstijd was het enigste moment waarop iedereen vrienden was en dat de Spelen even vergeten werden.

Ik ging op mijn vaste plaats zitten tussen twee heksen en voor mij zat Lotte en paar stoelen verder Sterre.

'Meisjes, mag ik even jullie aandacht, ik heb een belangrijke mededeling. Er is een bericht toegekomen van het koningshuis met de boodschap dat wegens vervroegde kroning de Spelen vroeger gaan beginnen' zegt de directrice. Ik hoor iedereen naar adem happen en hier en daar hoor ik een paar kreten.

'Dat was nog niet alles meisjes, even stilte dat ik verder kan gaan' gaat de ze verder en meteen is het weer stil.

'Goed zo, wel. Jullie hebben gelukkig al wat training gehad want overmorgen beginne de Spelen, ik weet het, ik weet het, he tis heel vroeg. Dus ga vroeg naar bed en morgen hebben jullie een rustdag en komen alle vampiers, weerwolven en heksen van over heel het land naar hier. Dus jullie mogen nog eens afscheid nemen van jullie vrienden en familie en de dag daarna is het eindelijk zo ver' zegt ze terwijl ze door haar enthousiasme op het einde de lucht op ging.

De Spelen gingen beginnen, het is dus geen droom meer, nee het gaat gebeuren en je kan er maar op 3 manieren uitkomen. Winnen, hopelijk gewoon verliezen of het laatste, doodgaan.

En ik weet niet wat het bij mij gaat worden.