Nasıl uyuduysak hala o pozisyondaydık. Elleri belimde kafası omuzlarımdaydı.
Huzurlu uyuduğunu nefes alışverişlerinden hissediyordum.
Erken kalkarsan kalkma demişti ama saat kaç haberim yoktu. Gün epey bir aydınlanmıştı, sanırım bu uyku ona yeterdi.
Ona doğru yavaşça yüzümü döndüm. Çok güzel uyuyordu ve uyandıramayacaktım sanırım.
Vicdanım işte bazen devreye giriyordu, ben kendisinin devreye girmesini hiç bir zaman istemesem de yapamiyordum.
Burnunu oynatmaya başladığı an gözlerimi yumdum, uyanıp onu seyrettiğimi bilmesine gerek yoktu değil mi?
Bir süre herhangi bir kıpırdanma olmayınca gözlerimi yavaşça aralayıp bana bakan gözleri ile karşılaştım.
Hiç bozuntuya vermeden yeni uyanmış imajı çizmeye çalıştım.
"Uyandı-" cümlemi bitirmemi engelleyen şey dudaklarımda ki dudaklarıydı.
Ş
