Totoo ngang may hangganan ang kalungkutan. Kung paano ko napatunayan, ito’y dahil nasisiguro kong masaya ako sa aking kasalukuyan.
Sa mga nagdaan, tinanggap ko rin kung ano ang mga nangyari. Mahirap man sa parte ng iba, wala na rin talaga akong nagawa dahil nangyari na kung ano nangyari. Natutunan kong mahalin ang sarili ko. Natutunan kong tumanggap sa pagkakamali ko. Natutunan kong rumespeto sa kung ano ang makakaya ko nang walang ibang nasasaktan sa ginagawa ko.
As time goes by, I learnt how to deal with people. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay matutuwa sila sa ipinapakita mo, maganda man ang intensyon o mabuti. Iisa lang naman ang sumunod kong mga hangarin, iyon ay ang makabangon sa mga delubyong pinagdaanan ko noong senior high student pa lang ako.
Now that everything has ended, new
