Marahan kong pinatong sa lamesa ang yakap na folders. Habang abala sa pag-set up ng laptop si Simon, umupo ako sa kanyang tapat at dumukot ng tortillas na nakahain.
Tahimik ang library, hindi tulad kanina. Dumagsa ang ilang mga teachers at estudyante upang batiin si Simon. Tapos na ang courtesy call niya kahapon pero iba talaga kapag naabot na ang nationals. Center of attention.
"Congrats ulit," nakangiti kong sinabi habang ngumunguya. Nilipat niya ang tingin sa akin mula sa laptop at bumuo ng ngiti sa labi.
Maraming beses na akong bumati sa kanya kahapon, lalo't huwebes iyon. Akala niya siguro natutuwa talaga dahil dito ngunit ang hindi niya alam, isa itong malaking threat sa akin, dahilan kung bakit hindi na siya basta-basta matataasan pa.
How could I? As much as I wanted to prosper,
