Bumungad sa akin ang mga gulat na mukha ng mga tao sa loob.
Natuon ang aking pansin sa Mommy ni Jake na hindi makapaniwalang nakatingin sa akin. Naluluha siyang naglakad palapit sa akin at yumakap. Ngumiti ako sa kaniya. Naging maganda ang pagtanggap nila sa akin. Tinuring nila akong parang sarili nilang anak kaya medyo nahihiya ako sa kanila ngayon.
Labas naman sila sa nangyari sa amin ni Jake.
Emotional kong tinanggap ang kanyang yakap. Lumabas ang mahihinang hikbi sa kanyang bibig. Hindi ko na rin napigilan ang pag-init ng aking mata dahil doon.
Matagal niya akong niyakap bago ako pinakawalan. Hinawakan niya ang aking mukha at pinakatitigan ako ng mabuti.
"I really can't believe that you are alive. I'm so sorry, Jane." Umiling ako sa kaniya.
"Hindi niyo po kailangang humingi ng so
