Right Time

CHAPTER 6

I am back in Batangas as of the moment. I can still remember what Ahren told me last week when we were in Cagayan. 'Ivelisse, I don't want you to get hurt because I am starting to fall for you'

Hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang mga salitang iyon at paulit-ulit ko itong naririnig kahit wala naman si Ahren dito. Really? He don't want me to get hurt but he left me again. He left me without saying anything, I tried calling him but he was unattended. I even searched for his friend's name on any social media flat form but I couldn't find it. After he confessed that he is starting to fall for me, he just left. I wish that he didn't tell me if he'd just leave me again.

I distracted myself by working non stop. "Iniwan ka na naman?,"

Hindi ko alam kung kaibigan ko ba talaga 'tong si Delancy eh, nakikita niya ba si Ahren dito? Hindi naman, edi iniwan na naman ulit ako.

"Ito naman, tinatanong lang naman kita. Sakit maiwan 'no? 'yung wala man lang pasabi kung bakit siya aalis tapos ikaw maiiwan na nagtatanong sa sarili mo kung bakit siya umalis at iniwan ka," aniya pa, ang lalim ng hugot niya. Siguro ay iniwan siya ni Demetrius nang walang pasabi.

Siguro hindi para sa atin ang pag-ibig. . .

Huminga na lang ako ng malalim at iniisip kung bakit nga ba siya umalis ulit. Kung sinabi lang sana niya sa akin ay baka maintindihan ko pa pero bakit naman kung kailan pa unti-unti na rin akong nahuhulog sa kaniya ay saka pa siya umalis? Aaminin ko na masakit dahil ngayon lang ulit ako susubok magmahal pero yung taong mamahalin ko na sana ay wala.

*****

10 months had passed but there were no figure of Ahren. And I am in Cagayan again.

"Ate, hindi mo kasama ang nobyo mo?,"

"Ziandra, hindi ko siya nobyo,"

"Asus, sinasabi mo lang yan dahil hindi mo siya kasama ngayon. Bali-balita na nga dito na nobyo mo siya,"

Agad na nanlaki ang mga mata ko at tiningnan si Ziandra. "A-ano? Paano?,"

"Naalala mo nung pumunta ka dito na kasama mo siya? Diba kumanta kayo? May nakakita sa inyo at narinig ang sinabi ni Mr. Ahren, iyon nga lang fiancé ang sinabi niya," sunod sunod na sabi ni Zi. "Kaya panindigan niyo iyon dahil madaming umaasa, ate,"

At bakit naman sila aasa? Hindi man lang ba nila inalam kung totoo 'yon o hindi? Iba talaga kapag marites. I suddenly want to go back to Sentinela Beach but I don't want to remember what happened.

He became the precious memory that I want to forget and bury in the past...

"Ate, may gusto mag-explore dito sa farm,"

"Ah sige, susunod na ako,"

Inayos ko ang sarili ko at naglakad papunta sa tanggapan ng mga bisita dito sa farm. "Good afternoon, Madame, what can I do for you?," I ask the beautiful woman, she looks classy and elegant. She's aging like a fine wine.

She looked at me like she knows me. I wanted to ask if she knows me because her stares is something. "I would like to explore your farm here in Cagayan and a reservation in Batangas,"

"What kind of reservation Madame? And please follow me," I gestured her inside my office to talk about her reservation. "Please take a seat, Madame,"

Umupo na siya at luminga-linga sa loob ng office ko, mukhang sinusuri niya ang loob.

"How many years is your farm now?," she asked

"It will be on its fifth year next year, Madame," I answered nicely

She just nodded. "About the reservation, it's a picnic theme lang naman, dear. Duon na lang din ako mag-oorder ng mga kailangan ko para sa menu ng picnic," she stated, I just list down what she said. "We're four in the family but my friend and her family will join, too, so it will be seven people,"

"Uh what's your name, Madame? So I can put it in the reservation and also the date,"

"Oh yeah, just put Ms. Averie and it will be held next week, 8th of October," I stiffened upon hearing her name, this is impossible. No, Xiana she isn't. "And for my orders, 12 dozen of strawberry, 12 dozen of grape, 3 chicken, 12 dozen of mango and roses and sunflower for the flowers, that's all,"

"Thank you, Madame,"

She just smiled at me and get out of the room.

Reservation for Ms. Averie on the 8th of October, Picnic theme, at 1 pm

Orders:

*12 dozen of strawberry

*12 dozen of grape

*3 chicken

*12 dozen of mango

*roses and sunflower for the flowers

I need to go back in Batangas tomorrow. I called Delancy but she's not picking up.

"Hello? Ate Xi,"

"Luis anjan ba ang ate Delancy mo?," I asked as soon as Luis answered my call

"Wala po ate, umalis kaninang umaga pero hanggang ngayon ay wala. Bakit po?,"

"Ipapaayos ko sana ang farm kasi may reservation para next week, a picnic themed. At medyo marami din ang order ng client,"

"Ganon ba? Ako na lang mag-aasikaso, ate, tapos ay sasabihin ko kay ate Delancy pagbalik niya dito,"

I sighed in relief. "Sige, salamat Luis," He said 'you're welcome' after I thanked him and I ended the phone call.

Nasaan ba kasi si Delancy? Tinatawagan ko siya ulit ngayon pero hindi talaga siya sumasagot. Babalik na lang ako sa Batangas para malaman kung ano ba talagang nangyayari. Manilis kong kinuha ang gamit ko pati ang susi ng sasakyan at lumabas na.

"Ate!!!!,"

Ano na naman bang nangyayari at ang lakas ng sigaw ni Zi? "What happened? Are you okay?," I asked her

Ni hindi siya makapagsalita dahil hinihingal siya, may tinuturo lang siya sa akin pero hindi ko pinapansin iyon. Mas nagtaka ako ng tumili siya at tumakbo papalayo sa akin. "Ziandra! Ikaw na ang bahala rito, babalik muna ako sa Batangas!," sigaw ko at nakita ko siyang nag-thumbs up

Pagkaharap ko ay bigla akong natigilan. Anong ginagawa niya dito?

"You're going back to Batangas? I went here immediately because Delancy told me that you're here,"

I mentally rolled my eyes, why do you even care? At bakit sinabihan ka ni Delancy? Ikaw ba ang best friend niya?

"Why are you here? What are you doing here? After you left me without saying anything you are here again," I asked him coldly

"Don't you miss me?," he asked

Of course, I do! Pero hindi ako pwedeng maging marupok! I was about to go to my car when he grab my arm

"What?," I raised a brow

"Can I go with you?,"

I scoffed. "Really? You are asking me if you can go with me? Tapos ano, aalis ka na naman nang walang paalam?," sunod-sunod na tanong ko sa kaniya. "Alam mo ba kung paano akong hindi nakakatulog sa gabi ng maayos kakaisip kung bakit ka na naman umalis?,"

Hindi siya nagsalita kaya napasabunot ako sa buhok ko. "Ahren naman! Ang sabi mo noon sa akin ay hindi ka ulit aalis pero anong ginawa mo? Umalis ka 'di ba? Ni wala kang pasabi na aalis ka, mag-iisang taon ka na naman sanang wala kung hindi ka bumalik ngayon. Bakit ang dali lang para sa'yo na iwan ako? Iniwan mo na naman ako nang walang paalam, may nagawa ba ako sa'yo para gawin mo 'yon?,"

"You did nothing-

"Wala naman pala! Eh bakit lagi mo na lang akong iniiwan?!," pumiyok ang boses ko at kusa na lamang akong napa-upo habang nakatakip ang mga kamay sa mukha ko

"I'm sorry, sorry if I left you again, Ivelisse,"

"Huwag mo naman akong paasahin, Ahren,"

Pagkatapos noon ay umalis na ako. Ano ganon-ganon na lang iyon? Isang sorry lang tapos ayos na ang lahat?

Hindi lahat ay nadadaan sa isang sorry lang. Nakarating ako sa Batangas na namumula pa rin ang ilong pati ang mata dahil sa pag-iyak kanina. Pagkalabas ko ng sasakyan ko ay nagulat sila Luis dahil sa itsura ko pero walang sumubok sa kanila na kausapin ako, maging si Delancy ay hinayaan na lang muna ako. Dire-diretso akong naglakad papunta sa office ko. Pagkapasok ko ay inilock ko agad ang pinto at umupo.

Little do you know

How I'm breakin' while you fall asleep

Little do you know

I'm still haunted by the memories

Little do you know

I'm tryin' to pick myself up piece by piece

Little do you know

I need a little more time

Siguro may rason siya kung bakit paulit-ulit niyang ginagawa 'yon, maiintindihan ko naman siya kung sakali pero bakit ba ayaw niya akong sabihan kung aalis man siya.

Underneath it all I'm held captive by the hole inside

I've been holding back for the fear that you might change your mind

I'm ready to forgive you, but forgettin' is a harder fight

Little do you know

I need a little more time

I'll wait, I'll wait

I love you like you've never felt the pain

I'll wait

I promise you don't have to be afraid

I'll wait

Love is here and here to stay

So lay your head on me

Tapos ngayon mag-sosorry lang siya na para bang walang nangyari? Naaalala ko sa kaniya ang childhood friend ko, sinabi niya din noong mga bata pa kami na hindi niya ako iiwan pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. Ang sabi nila mommy at nangibang bansa ang pamilya nila. Maging ang apelyido o pangalan niya ay nakalimutan ko na dahil sa tagal naming hindi nagkikita.

Little do you know

I know you're hurt while I'm sound asleep

Little do you know

All my mistakes are slowly drownin' me

Little do you know

I'm tryin' to make it better piece by piece

Little do you know

I love you 'til the sun dies

Oh wait, just wait

I love you like I've never felt the pain

Just wait

I love you like I've never been afraid

Just wait

Our love is here, and here to stay

So lay your head on me

Hindi ko maintindihan ang iba, lagi nilang sinasabi na 'hindi ako aalis' o kaya naman 'hindi kita iiwan' pero ang ending ay iiwan ka na lang nila nang walang pasabi. Tapos magmumukha ka pang tanga kakaisip kung bakit ka iniwan.

I'll wait (I'll wait), I'll wait (I'll wait)

I love you like you've never felt the pain

I'll wait (I'll wait)

I promise you don't have to be afraid

I'll wait

Love is here, and here to stay

So lay your head on me

Lay your head on me

So lay your head on me

'Cause little do you know I

I love you 'til the sun dies

Maaaring bigyan ko siya ng isa pang pagkakataon pero iyon na ang huli niyang pagkakataon. Tumayo na ako at pumunta sa banyo para mag-shower at ayusin ang sarili ko. Ayaw ko namang magpakita sa iba na ganito na naman ako. Kailangan kong maging malakas at matapang para sa sarili ko. Pagkalabas ko ng banyo ay dumiretso ako sa pintuan ko para buksan na ito at bumungad sa akin ang bouquet ng lily of the valley at white tulips. I remember when he said that white tulips and lily of the valley symbolises 'sorry'. Kinuha ko iyon at inamoy, it smells fresh. It has a letter, too.

'I'm sorry, if you don't want to see me then just let me know and I'll distance myself from you'

-Ahren

Hindi ko alam pero kumirot ang puso ko dahil sa nabasa ko, naramdaman kong tumulo ang aking luha at agad kong pinunasan iyon. Pumasok ulit ako at inilagay ang bouquet sa kwarto ko bago kinuha ang mga gamit ko dahil uuwi muna ako sa bahay ngayon.

"Nakita mo yung bouquet?," tanong ni Delancy nang makita niya ako. "Aalis ka?," tanong niyang muli nang makita akong dala-dala ang mga gamit ko

Tumango lang ako bilang sagot sa mga tanong niya. "Duon muna ako sa bahay, balitaan mo na lang ako tungkol sa reservation ni Ms. Averie,"

"Sige, tawagan mo ako kapag hindi ka okay ha? Kapag kailangan mo ng kausap,"

I just nodded at her and went to my car to put my things. "Ikaw na ang bahala dito ha? Hayaan mo at magtra-travel tayo next month, punta tayo sa Paris," nakangiti kong sambit kay Delancy at nagliwanag ang mga mata niya

"Wala nang bawian yan ha,"

"Oo naman-

"Ate!!! Ate Xiana!!,"

"Ano bang nangyayari sa'yo, Angelo? Aalis na ang ate Xiana mo,"

"A-ano? Aalis ka ate?," gulat na tanong ni Angelo

"Oo, duon muna ako sa bahay," sagot ko sa kaniya

Nanlaki ang mga mata niya at hindi na mapakali. "Ano bang nangyayari sayo? Para kang natatae," sabi ko sa kaniya

"Eh kasi ate-

"Angelo! Eto na!,"

Nakita kong tumatakbo si Athena na may hawak na bouquet sa isang kamay at sa isang kamay niya naman ay paper bag. Kumunot ang noo ko dahil ang bilis niyang tumakbo.

"A-ate oh," hinihingal na sambit ni Athena at iniabot sa akin ang mga hawak niya.

"Ano 'to?," nagtatakang tanong ko

Bouquet at paper bag, Xiana. Hindi ba obvious?

"Bouquet at paper bag, ate," sagot niya

"Thank you, pero mamaya ko na bubuksan sa bahay kailangan ko na kasing umalis,"

Nagkatinginan silang lahat at sabay-sabay na tumango. Nag-paalam na ako sa kanila at sumakay na rin sa sasakyan ko. Nilagay ko sa backseat ang bouquet at paper bag bago pinaandar ang sasakyan ko.

Angelo's POV

"Ayos na ba yang pinapagawa ni Kuya Ahren?," tanong ko kila Athena

"Malapit na," sagot niya

"Hoy anong ginagawa niyo?,"

Napatigil kaming tatlo nang marinig ang boses ni ate Delancy. Lumingon ako sa kaniya at alanganing ngumiti. "A-ano gumagawa kami ng bouquet, ate,"

"Para kanino?," tanong niya

"Kay ate Xiana-

"Athena!," sabay na sigaw namin ni Luis at napatakip ng bibig si Athena

Wala na, buking na kami.

"Inutos ba yan ni Ahren sa inyo?,"

Tumayo na ako at hinarap si ate Delancy, bahala na. "Oo ate, ayaw daw kasi siyang kausapin ni ate Xiana kaya bibigyan niya na lang daw ng bouquet si ate Xiana,"

"Bakit hindi siya ang gumawa?," grabe ang cold

Tumayo na rin si Luis. "May binili kasi siya ate at gumagawa ng isa pang bouquet, iyong favorite ni ate Xiana yon tapos singsing-

"Singsing?! Don't tell me-

"Huwag kang oa, ate Del. Promise ring lang yon hindi proposal ring," singit ni Athena

"Totoo? Halla teka! Tutulungan ko kayo!," at umupo na nga si ate Delancy at tumulong sa amin.

Inayos na namin ang bouquet at saktong pagkatapos namin ay dumating na si kuya Ahren na may bitbit na bouquet at paper bag. "I'm sorry if I didn't help you with that,"

"Ano ka ba, Ahren, ayos lang!," sagot ni ate Del

Bipolar din itong si ate Del, kanina ay ayaw niya yung idea ni kuya Ahren pero ngayon gustong-gusto niya na. "Alam kong hindi tatanggapin ni Ivelisse ang mga ito kapag sa akin mismo nanggaling, kayo na bahala,"

"Yes boss!," sagot naming apat at sumaludo pa.

"Thank you so much, guys. I owe you a lot. Don't worry, we'll go on a trip next month,"

"Saan?," excited na tanong ni ate Del

"Switzerland," nakangiting sagot ni kuya Ahren

Impit na napasigaw si ate Del dahil duon at tumalon-talon pa siya. "Alam mo bang isa yan sa gustong puntahan ni Xiana?," tanong niya

"Really? I didn't know about that,"

Natapos ang usapan sa mga destinasyong gustong puntahan ni ate Xiana at nakita kong inililista iyon ni kuya Ahren sa cellphone niya. Naiwan kaming apat dahil pupuntahan daw muna ni ate Del si ate Xiana. Kanina ngang dumating siya ay namumula pa ang ilong at mata niya, halatang umiyak.

"Nag-away ba kayo, kuya?," chismosa talaga 'tong si Athena

"Yeah, umalis kasi ulit ako. Ang sinabi ko kasi sa kanya noon ay hindi na ako aalis," malungkot na sagot ni kuya Ahren. "Kailangan ko lang talagang umalis nang oras na 'yon at hindi ko alam kung paano ko sasabihin kung bakit ako aalis dahil ayaw ko siyang masaktan,"

"May rason ka naman siguro, kuya," singit ko sa usapan

"Of course, I do have a reason but it is very complicated. Naaalala ko kasi sa kanya ang childhood friend ko. Hindi ko naman din maalala ang apelyido o pangalan nung childhood friend ko kaya naman bumalik ako ng States para itanong ang mga magulang ko," aniya. "And I found out that

"Omyghad! Ibang babae ba?,"

"Athena, manahimik ka nga muna," suway ni Luis sa pinsan

"No, it's not another girl. It was her, Ivelisse,"

Napanganga ako sa sagot ni kuya Ahren. Ibig sabihin childhood friend nila ang isa't-isa?

End of Angelo's POV

Nakarating na ako sa bahay at sinalubong agad ako ni mommy. "Baby, I'm so glad that you came home today!,"

"Why? Is there something wrong?," I asked her

"Nothing, sweetie, your mom is just excited to tell you about something,"

"Dad," I went to dad and kissed his cheeks. " What about it?,"

"We have a picnic with your childhood friend, next week," she said cheerfully

Napawi ang ngiti ko dahil sa narinig. "With whom?,"

"Your childhood friend and his family,"

"And you are already engaged-

"What? Nag desisyon kayona hindi ko alam? Dad naman, ni hindi ko nga kilala yang taong yan tapos sasabihin niyo na engaged na ako," I cut him off

"Anak, it's our family friend's son,"

"Kahit na, sana ay pinakilala niyo muna sa akin para naman alam ko kung anong gagawin ko,"

Ngumiti ang mga magulang ko, this is weird. "You met him already, Xiana,"

This is very frustrating. Sinabi ko na lang na pagod na ako kaya naman sinabihan nila akong umakyat na kwarto ko at magpahinga na. I dialed Delancy's number and thank goodness she answered.

"Is there a problem, Xiana?,"

"Oo! My parents just told me that I am already engaged and I already met that guy," I ranted

I heard her chuckle. "I already told you that before, Xiana. Hindi ka lang kasi naniwala,"

"Paano ako maniniwala? Wala nga akong boyfriend tapos magiging engaged ako sa di ko kilala?,"

"You already met him, Xiana,"

Kumunot ang noo ko. "You know about this?,"

"Of course! Bakit hindi mo alam? Kasi secret lang namin iyon nila tita," halakhak niya. "Tingnan mo ang bouquet at paper bag na ibinigay nila kanina sayo at malalaman mo kung sino iyon. Bye!,"

"Delancy-

Pinatay niya na ang tawag kaya naman bumangon ako at kinuha ang bouquet at paper bag. It was my favorite bouquet. And there is a letter again.

'Ivelisse, I just want to say that I am very sorry. I know that a sorry is isn't enough because I hurt you but I will do everything so you can forgive me. Hindi ko masabi sayo ang dahilan kung bakit ako umalis noon dahil ayaw kong masaktan ka pero tingin ko ay ito na ang tamang oras para sabihin ko sayo. Umalis ako dahil naaalala ko sayo ang childhood friend ko sayo at naisip ko na baka ikaw yon, umalis ako dahil pumunta ako ng States para tanungin ang magulang ko at tama ang hinala ko na ikaw siya, ang childhood friend ko. You are Xia, Ivelisse. And I want to let you know that I am your childhood friend, Ren-ren. And I am your fiancé.'

Hindi ko mapigilang hindi maiyak dahil sa nabasa ko, he came back just like what he said. I'm sorry, Ahren. Dapat ay nakinig na lang ako sayo, I'm sorry.

Sunod kong binuksan ang paper bag at bumungad sa akin ang ring box. I opened it and I saw a ring, it has stones and a diamond in the middle, I guess? Isinuot ko iyon at bagay na bagay siya sa ring finger ko. May letter din duon.

'I give you this ring as a symbol of my promise that I will not leave you again, my Xia. I know that promises are meant to be broken but I will do everything so I will not break it. I love you, my Ivelisse'