Right Time

CHAPTER 5

Nawala na ang bagyo kinabukasan kaya naman lumabas na rin kami ni Ahren ng office. Para akong pinagbagsakan ng langit at lupa dahil sa nakita ko. Ang mga halaman at gulay na nakatanim sa farm ko ay tuluyang nasira ng bagyo. May ibang nabunot at ang iba naman ay sirang-sira. Lahat ng paghihirap ko ay nawala sa isang iglap.

Napa-upo ako at hindi malaman ang gagawin, napatakip na lamang ako sa mukha ko at pinipigilan ang sarili sa pag-iyak.

"Xiana! Are you okay?,"

Tiningnan ko si Delancy na ngayon ay tumatakbo palapit sa akin. Nang makita niya ang itsura ko ay agad niya akong niyakap. "Sorry, don't worry, tutulungan kitang maibalik sa dati ang itsura ng farm mo,"

"Kami rin tutulong!,"

"So, what should we do first?,"

Nabuhayan agad ang loob ko dahil sa mga narinig ko. Tumayo na ako at inayos ang sarili ko. "Linisin na muna natin ang mga kalat bago natin ayusin ang mga nasira,"

Kumuha ako ng walis tingting at sinimulan nang magwalis habang ang mga kasama ko ay nagsimula na rin. Kami nila Delancy at Athena ang nagwawalis at ang mga lalaki naman ang nag-aayos ng mga dapat i-ayos katulad na lamang ng pagtatamnan ng mga halaman pati na ang bubong na nasira.

Ilang oras din bago kami natapos at nagsimula na ring magtanim ang mga lalaki. Ipapasara ko muna ang farm ng ilang buwan at hihintaying gumanda ulit ang mga tanim bago ko ulit buksan ito, ayaw ko namang may pumuntang turista na ganito ang itsura ng farm. Siguro ay pupunta muna ako ng Cagayan at ibibilin na lang kay Delancy ang farm ko dito sa Batangas.

Pumasok ako sa kusina upang maghanda ng meryenda. Abala ako sa paglalagay ng pagkain sa tray nang biglang pumasok si Delancy. "Ano na plano mo?,"

"Pupunta muna ako ng Cagayan at ibibilin ko sayo 'tong farm ko dito,"

Nasamid si Delancy sa iniinom ng juice. "Ano?! Bakit sa akin?,"

Huminga ako ng malalim at umiling-iling. Alangan namang kay Ahren ko ito ibilin, paniguradong sasama iyon sa akin sa Cagayan. "Eh kanino ko ba dapat ihabilin?," Tinaasan ko siya ng kilay.

"Kay Ahren!," sigaw niya pa. "Kaso naalala ko na sasama pala siya sayo sa Cagayan, kaya sige ako na," binawi niya rin ang sinabi niya kanina

"Thank you, Delancy," ani ko. "Basta inivited ako sa kasal niyo ni Demetrius ha?,"

Biglang naglaho ang ngiti sa labi niya na ipinagtaka ko. Nag-break ba sila?

"May kailangan ba akong malaman?," tanong ko sa kaniya

Agad siyang nag-iwas ng tingin sa akin, gets ko na. Break na siguro sila. "Okay lang kung hindi ka pa ready na sabihin sa akin,"

Tumango na lang siya at kinuha ang tray. Hindi ko alam na break na sila, hindi naman kasi siya nagsasabi sa akin. Wala rin akong balak pilitin siya na sabihin sa akin, iintayin ko na lang na maging ready siya. Kinuha ko na din ang isa pang tray at sumunod na sa kaniya.

Tahimik naming nilapag ang tray sa lamesa at umupo na. Tahimik lang din kaming kumain at mukhang napansin 'yon ng mga kasama namin kaya hindi na rin sila nagsalita. Mukha tuloy kaming namatayan.

Matapos kaming kumain ay iniligpit na namin ang pinagkainan namin. "Did something happened?,"

Nilingon ko si Ahren na nasa likuran ko. "Chismoso mo," pang-aasar ko

Nakita ko siyang ngumuso kaya naman humalakhak ako. "What's funny?," his brows furrowed

I just shook my head and continued laughing. Hindi ko naman kasi in-expect na bigla siyang ngunguso dahil sinabihan ko siya ng chismoso.

*****

"It's beautiful here, Ivelisse,"

Andito na kami sa Cagayan, sa isa ko pang farm. We're here in Claveria, may nabili kasing lupa si daddy noon dito na magandang gawing farm kaya naman sinabi ko sa kaniya na gagawin ko na lang farm ito. Si Ziandra pala ang isang worker dito, duon sana siya sa Batangas pero ang sabi niya ay dito na lang daw siya para malapit-lapit sa pamilya niya. Balita ko rin ay enganged na siya at naunahan niya pa ako!

"I told you, maganda dito,"

Naglalakad-lakad kami ngayon sa farm nang makita ko si Ziandra. "Zi!,"

Lumingon naman agad siya at nanlalaki ang mga mata. "Ate Xiana!," sigaw niya. Tumatakbo pa siya papalapit sa akin. "Kailan ka pa dumating?," napatingin naman siya kay Ahren kaya naman nginisian niya ako

"Kanina lang, oo nga pala. Zi ito si Ahren, Ahren ito si Zi," pagpapakilala ko sa kanilang dalawa

"Hello po! Nice to meet you po,"

"Hi, nice to meet you, too,"

"Ah Mister, boyfriend ka po ba ni Ate Xiana?," agad na nanlaki ang mga mata ko dahil sa tinanonng ni Zi

Hindi rin agad nakasagot si Ahren kaya ako na ang sumagot. "Hindi,"

"Ah akala ko boyfriend mo, magpapa fiesta na sana ako," aniya

"Oo nga pala Zi, maiwan ka muna namin ha? Mamamasyal lang kami," pag-iiba ko ng usapan

Ngumisi naman siya. "Okay! Ako na bahala dito. Ingat kayo, enjoy ate!," halata sa tono ng boses niya ang pang-aasar

"Pasensiya ka na kay Zi,"

"It's okay, where are we going?,"

Ngumiti lang ako sa kaniya at hinila ang kamay niya.

"Welcome to Sentinela Beach!," sigaw ko at itinaas pa ang dalawang kamay ko

Sobrang ganda dito. May magandang tanawin at ang linis pa ng tubig dagat.

"Kung sana lang ay nagri-research ako tungkol sa mga lugar, matagal ko na itong napuntahan,"

Hindi ko napigilan ang humalakhak. "Uso din mag-search, Ahren," pang-aasar ko pa sa kaniya

He glared at me. Lumapit siya sa akin kaya kinabahan ako. "Hmm? You're teasing me?," aniya

Lalayo na sana ako sa kaniya nang hapitin niya ako palapit lalo sa kaniya kaya mas kinabahan ako. "Hoy! Ibaba mo ako!," sigaw ko nang buhatin niya ako na parang sako. "A-ahren! Ibaba mo ako!,"

Napasigaw ako nang mabasa ako dahil bigla siyang nagpunta sa tubig. Hindi ako naka pang swim wear, nakasimangot lang ako habang hawak niya ang waist ko. "Hindi mo man lang sinabi na dadalhin mo ako dito sa tubig!," hinampas ko siya

I just heard him chuckle, nakakatawa 'yon? Kapag ako gumanti tingnan lang natin kung hindi matanggal angas mo. "Why are you laughing at me, baby?,"

I felt him stiffened. I smirked. He suddenly let go of my waist and looked away, his cheeks turning red. "Where are you going?," I asked because he suddenly got out of the water and seemed to walk away.

He swallowed hard and his adams apple moved. "Just gonna walk," and he left me still in the water, tarantado.

At ayon nga, nilayasan ako ng gago. Matapos niya akong dalhin dito sa tubig ay iiwan niya lang ako? Umahon na lang din ako at dumiretso sa mga upuan. I was waiting for my drink when a guy approached me. "Hi, are you alone?,"

"Uh, I-

"She's with me,"

Akala ko ba ay maglalakad-lakad siya? Bat bigla siyang sumulpot?

"Oh, I...I'm sorry- Ahren?," the guy said

He knows him?

"Ahren! Ikaw nga,"

This is very confusing. They know each other?

"Mason, how are you?,"

"I'm good pare, girlfriend mo?,"

"Uh-

"No, we're friends," ako na ang sumagot para kay Ahren

Alam kong nasaktan siya dahil sa sinabi ko dahil nag-iba ang ekspresyon ng mukha niya pero kailangan ko 'tong gawin.

Kumunot naman ang noo ng kaibigan ni Ahren. "Not more than friends, less than lovers? So just friends?," tanong niya na ikinatango ko at humalakhak siya. "Pre... friendzoned ka pala e,"

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "Uh n-no!,"

Tumigil siya sa kakahalakhak nang marinig niya ako bago tumikhim. "So may chance ba ang kaibigan ko- what?,"

Hindi niya natuloy ang sinasabi niya at bumaling ang tingin kay Ahren kaya naman napatingin ako. Pinanlakihan niya ng mata ang kaibigan niya na para bang sinasabing manahimik siya. Hindi ko na kaya ang sitwasyon ngayon, kailangan kong maglakad-lakad. Sakto at unti-unti nang bumababa ang araw kaya magandang maglakad-lakad ngayon.

"Uh, excuse me for awhile. I'll just walk around," paalam ko sa dalawa

"Take care,"

"Ingat, future bebe ni Ahren!,"

Naglakad na ako papalayo sa kanila at narinig ko pa ang pag aray ng kaibigan ni Ahren sabay halakhak, hindi ko alam kung may saltik ba ang kaibigan niya o trip niya lang talaga ang ganoon. Habang naglalakad ako ay may nakita akong juice bar kaya pumunta ako roon. Nang maka-upo ako sa stool ay agad akong tinanong ng babae kung anong gusto ko kaya sinabi ko na agad.

"Here's your Lemon Cucumber, ma'am. Enjoy," nakangiting sabi ng waiter

Ngumiti ako. "Thank you,"

Nag bow lang siya sa akin at umalis na. I took my lemon cucumber and sipped a little. Time flies so fast, it's just getting dark earlier but it's already night time. I looked at the shore when I heard a familiar voice. Tiningnan ko ang mga taong sunod-sunod na nagkumpulan sa isang open kubo kung saan kumakanta ang mga tao. Tumayo ako at kinuha ang inumin ko bago nakisilip. My jaw drop when I saw her... it was Jaime Margaret, Austin's girlfriend. I didn't know that she's here, is he here too? Fear enveloped me for the thought that he might be here. Humupa na kaya ang issue sa amin? Bigla akong nakaramdam ng takot na baka maulit ang nangyari noon.

I heard the strum of the guitar. "There I was, an empty piece of a shell...Just minding my own world...Without even knowing what love and life were all about," she started singing

The crowds shouted. She's so talented, her voice is soothing. "Then you came...You brought me out of the shell...You gave the world to me," she continued singing while the crowds is singing too. She must be so lucky that she have someone like Austin in her life. "And before I knew...There I was, so in love with you,"

Mas lumakas ang hiyawan ng mga tao kasabay ng pagbilis ng t***k ng puso ko dahil sa narinig ko.

"Austin sabayan mo na!"

"Go Jaime!"

"Ayieee Austin!"

He's here. It can't be, hindi niya dapat ako makita. I know it's been years but... it's hurting me again.

Mas nasaktan ako nang marinig kong sinabayan niya nga ang kasintahan. "You gave me a reason for my being...And I love what I'm feeling...You gave me a meaning to my life...Yes, I've gone beyond existing...And it all began when I met you," I saw how his eyes shine upon looking at her

The thought he was recording a video while his girl is singing...he looks so proud and grateful. I didn't even notice that my tears started falling little by little. My heart ached because of what I saw earlier and it flash backed, him taking a video while his girlfriend is singing and both of them sang.

I couldn't take what I was seeing anymore so I left and went back to the juice bar to return the glass before going to the shore and sat in the sand. Pinagdikit ko ang mga paa ko at tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko na parang wala ng katapusan. Alam kong dapat hindi na ako nasasaktan sa nakita ko dahil dalawang taon na ang nakalipas at ang lumalabas ay parang ginagamit ko lamang si Ahren.

Ilang oras din akong naka-upo sa buhanginan bago tumayo at pinunasan ang mukha ko. Umalis na ako duon at hinanap si Ahren para makabalik na kami sa farm. Naglalakad ako nang makasalubong ko sila Austin. He was holding Jaime's waist and when Jaime saw she smirked at me...na para bang may pinapamukha siya sa akin at agad siyang humawak sa braso ni Austin. Iniwas ko agad ang tingin ko at dere-deretsong naglakad.

"Baby," I heard her say

I rolled my eyes while walking away from them. Akala niya naman kung aagawin ko ang boyfriend niya! Isaksak niya sa baga niya. Akala ko ay nakalayo na ako sa kanila pero parang may sumusunod sa akin kaya naman lumingon ako at nanlaki ang mata nang sila Austin pala iyon kaya naman umiwas ako ng tingin at akmang lalakad na papalayo ngunit narinig kong tinawag niya ang pangalan ko.

"Xiana?," napapikit ako ng mariin at walang nagawa kundi harapin siya dahil ilang beses niya akong tinawag. "Ikaw nga! How are you?,"

I smiled at him. "I'm okay, you?,"

"Okay lang din, mag-isa ka lang ba? Gusto mo sumama sa amin-

"No, I'm with my guy," I cut him off. This is the only thing that I know para tigilan na nila ako

He was caught off guard by what I said. He looked shock even his girlfriend looked shock. What? Can't I have a guy?

"R-really? Where is he?," Jaime asked

I mentally arched my brow, why would I tell you? May boyfriend ka na tapos tatanungin mo kung nasaan ang akin? "He's with his friend," I smiled

"Good for-

I stiffened when I felt someone hold my waist. "Hey, love,"

Oh god! Alam na alam niya kapag kailangan ko ng tulong! And I'm glad that he is on time. I felt really bad for him dahil nagmumukhang ginagamit ko siya. "Hmm?,"

Nakita ko ang gulat sa mga mata ni Jaime, what now? "He is your boyfriend?,"

"Uh no- I'm her fiancé,"

What? Gusto ko mang sikuhin si Ahren ay hindi ko magawa dahil baka mabuko kami kaya naman pinakisamahan ko na lang siya, nakita ko ang gulat sa mukha ni Austin dahil sa narinig. "You're already enganged? Bakit hindi ko alam?,"

I was about to answer him kaso naunahan ako ni Ahren. "Do you need to know it?,"

"Ahren," I called him

He looked at me first before talking again. "Please excuse me and my fiancé,"

I just bowed to Austin and smiled to his girl then Ahren pulled me away from them. We stopped at the coconut tree and he looked at me like he was mad. I bit my lower lip and tapped my fingers together. "Don't do that, Ivelisse. Don't make me feel guilty, why are you talking to him?,"

"Nakasalubong ko siya kanina, I didn't know that he saw me,"

Nakita kong ginulo niya ang buhok niya bago tumingin sa akin ulit. "Ivelisse naman, nasaktan ka nung tao, hindi masama kung iiwasan mo siya. Hindi naman siguro siya manhid para hindi niya malaman ang dahilan ng pag-iwas mo,"

I don't know what to say, umiwas lang ako ng tingin sa kaniya habang pinipigilan ang pagtulo ng luha ko. Tama naman siya.

"Hindi mo kailangan mag-panggap na ayos ka lang sa tuwing nasasaktan ka. I know...I saw how you looked at them earlier, the kind that makes you feel hurt by what you see but you keep on watching them happily singing and looking at each other while you can see the love in their eyes," he said directly and he look frustrated

"I'm sorry, I feel bad for you because it looks like I'm using you just to make myself happy,"

"I don't care, Ivelisse, as what I said that I will always be here for you. Now chin up and let's go, let him see that you can shine by your own. Don't let your insecurities eat you,"

"Saan tayo pupunta?,"

"We're going to sing,"

We walk together while our fingers are intertwined. Kinausap niya ang tauhan bago kinuha ang gitara. "Good evening, I am Ahren and this is my beautiful fiancé, Ivelisse. And we're going to sing a song for you,"

Nahihiya man ako pero umupo na lang ako sa tabi niya at ngumiti sa mga tao, this is my first time to sing in front of many people. He started strumming the guitar while the back up men started playing their intruments, too. "Time, I've been passing time watching trains go by...All of my life...Lying on the sand watching seabirds fly," he started singing now. "Wishing there could be...Someone waiting home for me...Something's telling me it might be you all of my life,"

"Looking back as lovers go walking past all of my life...Wondering how they met and what makes it last...If I found the place would I recognize the face," I started singing now and looked at him who is looking at me also. "Something's telling me it might be you...It's telling me it might be you,"

It's his turn again. "So many quiet walks to take...So many dreams to wake...And there's so much love to make,"

"I think we're gonna need some time...Maybe all we need is time,"

"And it's telling me it might be you...All of my life," we both sang this part

It's his turn again. "I've been saving love songs and lullabies,"

"And there's so much more...No one's ever heard before," I feel so free while singing this song

We sang together again while looking at each other's eyes. "Something's telling me it might be you...Yeah, it's telling me it must be you...And I'm feeling it'll just be you all of my life...I've been waiting for...All of my life," hanggang sa natapos ang kanta ay sabay pa rin kami at hindi inaalis ang tingin sa akin kaya ako na ang umiwas. "Maybe it's you, maybe it's you...I've been waiting for all of my life...Maybe it's you, maybe it's you...I've been waiting for all of my life,"

"It's you, it's you I've been waiting for all of my life,"

We both bowed down and the crowds give us a round of applause. I smiled at them, I feel that I am appreciated. I am very happy tonight, I hope it will last and will not end. The crowds wants us to sing again but Ahren refused, he said he wanted to rest na. We left the music bar and walk while our fingers are intertwined again together. Masyado na siyang nawiwili at pinanindigan niya yung sinabi nyang fiancé niya ako. Hindi pa ganoon kalalim ang gabi kaya naman madami pang tao.

"Saan tayo pupunta?," tanong ko sa kaniya

Hindi siya nagsalita at itinuro lang ang buhanginan na walang tao masyado. Hinila niya ako at pinaupo sa buhanginan. Ang lamig ng simoy ng hangin, maging ang hampas ng alon ay mahinahon din. "Pwede ba akong sumandal?,"

"Sure, are you okay now?,"

Sumandal muna ako kay Ahren bago sinagot ang tanong niya habang nakatingin sa alon na kalmado ang paghampas. "I'm okay now, thank you,"

He didn't say anything instead he just kissed my forehead, I stiffened with that.

Nagugulat ako sa mga actions niya. Maybe he really mean what he said that time when he thought that I was asleep. Maybe this is the right time for me to love again. I just hope that it will not fail. I am happy that there is someone who accept me after all the issues about me.

Ivelisse, it's time to forget the past and start again. It's time to help yourself to forget and heal.