Right Time

CHAPTER 10

Third Person's View

It's been months since Delancy and Mason's last talk. Xiana knows how much her best friend is hurt because of that, that's why she and Ahren decided to have an out of town trip. As promised to her best friend they will go somewhere.

They went to Paris first, the city of love. It's already night time there and Ahren is planning to propose to Xiana in front of the Eiffel Tower.

"You're nervous, right?,"

Ahren looked at Delancy. "Who wouldn't? Baka tanggihan niya ang alok ko," natatawang sabi ni Ahren pero talagang kinakabahan na siya

"My best friend loves you, papayag 'yon pero ang kondisyon niya lang ay huwag agad-agad magpakasal. Maybe after a year pwede na kayong magpakasal huwag lang same year nang nag propose ka," ani Delancy. "Good luck, make her the happiest woman on earth,"

"I will," Ahren smiled

Kabado si Ahren habang naglalakad sila palapit sa may Eiffel Tower, planado naman na ang lahat pero hindi niya alam kung bakit parang may kulang kahit naman kumpleto ang lahat.

"Mahal, look! Ang ganda, picture'an mo ako," namamanghang sabi ni Xiana kaya naman napangiti ang kaniyang nobyo

Kinuha ni Ahren ang dslr niya at pinatalikod ng pwesto si Xiana dahil ito na ang tamang timing. Iniabot niya kay Luis ang camera niya saka kinuha ang box ng singsing sa kaniyang bulsa.

"Tapos na ba? Ang tagal mo naman akong kuhanan ng picture?," tanong ni Xiana

"Yap, pwede ka nang humarap sa akin,"

Madaming taong nakatingin sa kanila ngayon lalo na't nakaluhod na siya. Saktong pagharap ni Xiana sa kaniya ay may fireworks display. "My Xia, I know I am being fast with this but will you marry me?," kinakabahang tanong niya

Sinamaan muna siya ng tingin ni Xiana kaya naman mas kinabahan ang lalaki dahil duon. "Nakakainis ka! Sana nagbigay man lang kayo ng hint, ang pangit ko ngayon," naiiyak na sambit ni Xiana na ikinatawa ni Ahren

"Sagutin mo na lang ang tanong niya!," sigaw ni Delancy na nasa gilid at kinukuhanan sila ng litrato

"Yes! I will marry you, Ren-Ren," lumuluhang sagot ni Xiana

Agad namang isinuot ni Ahren ang singsing sa daliri ni Xiana dahil baka magbago pa ang isip nito. "Yes! Thank you, love," bulong ni Ahren at saka yinakap ang fiancé. Parehas na silang umiiyak dahil sa tuwa.

And the people around them cheered for them. They took a lot of pictures together.

Delancy is smiling while taking a photo of her best friend and her best friend's fiancé but the smile fades. Muli niyang tinanong ang sarili kung kailan naman ba ang araw na mararanasan niya ang ganitong bagay.

They went in Le Fouquet's to eat dinner. They ordered the Roasted Chicken with Francis Huster gravy. They were eating peacefully when someone caught Delancy's eyes, it was Mason... with someone. Her eyes widened upon noticing who was with Mason, it was her cousin!

How come that he is with Mason? Are they close? 'Yan ang tanong na tumatakbo sa isipan ni Delancy matapos niyang makita ang pinsan kasama si Mason.

"Del, are you okay?," Xiana tried to caught her attention but she couldn't. "Delancy, you look pale. Del? Are you okay?,"

Nagkatinginan ang dalawa nang hindi sumagot si Delancy at nakatingin lamang sa malayo. Hindi na mapakali si Delancy kaya nilabas niya ang cellphone niya at tinawagan ang kaniyang pinsan bago lumabas ng restaurant. Tinawag pa siya ni Xiana pero hindi niya ito narinig.

Agad namang sinagot ng pinsan ni Delancy ang tawag niya. "Hi, Delancy! Is there a problem? How are you? Why did you call?," sunod-sunod na tanong ng pinsan niya

"I'm okay, I just want to ask you if where are you? Tumawag kasi ako sa bahay niyo pero ang sabi ay wala ka daw," Of course it wasn't true, Delancy never called there. Nag text lang siya duon at sinabihan ang mga tao roon na pakisamahan siya.

"Uh, I-I uh... I'm here at Paris," nahihirapang sagot ng lalaki

"With whom? And does your mom knows about it,"

Nakita ni Delancy kung paanong nataranta ang pinsan niya, nakikita niya ito dahil hindi naman siya naka pwesto sa kalayuan at may natataguan siya. "Oo naman, mom knows about it,"

Delancy smirked with her cousin's answer, he couldn't answer who is with him. "You didn't answer my first question, Brody. Sino ang kasama mo?,"

"I'm with a f-friend! Y-yes, with a friend," utal na sagot ng pinsan niya. "Oh, we have to go now, bye!,"

Pagkatapos sabihin ng lalaki 'yon ay pinatay niya na ang tawag. Mahinang natawa si Delancy dahil duon. "Kailan pa sila naging mag-kaibigan?," natatawang tanong ni Delancy sa sarili

Umiling-iling si Delancy habang naglalakad pabalik sa loob ng restaurant. Nakita naman agad siya ni Xiana kaya tumayo ito at pinuntahan na agad ang kaibigan. "Del, saan ka galing? Ayos ka lang ba?,"

"Hmm? Ayos lang ako, may tinawagan lang ako saglit," tipid na ngumiti si Delancy

"Tara na ba?," tanong ni Xiana kay Del at tumango naman agad ito. "Ahren! Let's go na,"

Tumayo na rin si Ahren at sumunod na sa dalawa, kanina pa naman nakapag-bayad ng bill si Ahren kaya hindi na nagtaka si Xiana kung bakit tumayo na agad ang fiancé. Ahren has a house in Paris and also a car. Duon na sila sumakay pabalik sa bahay ni Ahren. Habang nasa biyahe sila ay tahimik lang si Delancy, gustong magtanong ni Xiana kung bakit kanina pa tahimik ang kaibigan pero nanatili na lamang din siyang tahimik dahil alam niyang gusto munang mapag-isa ng kaibigan. Bigla namang nag ring ang cellphone ni Xiana kaya napatingin si Delancy.

"Hello? Yes, this is Ms. Gonzaga... What? N-no! My father bought that place... Can you please give me some time? Kahit isang linggo lang,"

Xiana is frustrated, hindi niya na alam ang gagawin. Kailangan niya nang bumalik agad ng Pilipinas kung hindi ay mawawala sa kaniya ang farm niya, buong akala niya ay wala na silang magiging problema pero bigla na lamang niyang nalaman na nalulugi na pala ang business ng daddy niya at ang kapalit nun ay ang farm niya.

Tahimik lang si Delancy sa back seat habang nag-uusap ang dalawa tungkol sa pagbabalik sa Pilipinas. "Delancy, we need to go back to the Philippines. Gusto mo na bang bumalik o dito ka na lang muna?," Nilingon niya ang kaibigan.

"Dito na muna siguro ako, magiging ayos din ako, Xiana. Ayusin mo muna ang kailangan mong ayusin at aayusin ko na din ang sarili ko,"

Gusto mang isama pabalik ni Xiana ang kaibigan niya pero alam niyang gusto nitong mapag-isa at makalimot sa sakit na nararamdaman niya ngayon kaya pumayag na lang siya sa gusto nito. Nang makarating sila sa bahay ay agad na inayos ng dalawa ang mga gamit nila para bukas dahil pabalik na sila ng Pilipinas. Ahren immediately booked a flight para maayos ang problema ni Xiana.

*****

Delancy's POV

Dalawang taon na ang nakalipas pero hindi pa rin ako bumabalik ng Pilipinas at hanggang ngayon ay nasa Paris pa rin ako. I don't know if I am fully healed from the scars that the two people had caused me. Sabi ng iba, minsan kung sino ang naka sakit sayo ay sila lang din ang makapagpapa wala ng sakit. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako duon pero kung iyon talaga ang kailangan minsan, baka hanapin ko na si Lucas para makapag-usap kami ng maayos.

Malapit na ring ikasal si Xiana at sigurado akong imbitado si Lucas. Ayos na ang problema ni Xiana pero nag-away sila ni Ahren bago maayos 'yon. I am very happy for my best friend, she have found the love that she deserve. After Austin's, she is finally happy with Ahren. 'Yong sakit na naramdaman niya noong nalaman niyang may girlfriend na si Austin ay iba din ang dulot sa kaniya habang si Ahren ay walang pakialam noon kung maging rebound siya, makita niya lang na masaya ang kaibigan ko ay okay na kahit pa rebound lang siya. I am happy that it didn't happen na rebound lang si Ahren because I know in my heart that my best friend really loves him.

I am here in front of Eiffel Tower, all you can see are the lovers who genuinely love each other. I wonder when will be our time? Our time to feel that genuine love that we all wanted.

Minsan totoo din ang sinasabi nila, na kaya hindi mo napapansin ang totoong nagmamahal sayo ay dahil nakatuon ang pansin mo sa taong hindi ka kayang mahalin pabalik. Na minsan akala mo siya na ang para sayo pero ang totoong para sayo pala ay matagal mo ng kilala o kaya naman nandiyan lang sa tabi-tabi at pinagmamasdan ka kung paano kuminang ang mga mata mo habang nakatingin sa taong mahal mo na hindi ka naman kayang mahalin pabalik.

Kapag nagmamahal ka, may masasaktang ibang tao. Ang totoong nagmamahal sayo, ang taong nagmamahal sa minamahal mo, ang taong minamahal ang taong nagmamahal sayo at ang sarili mo mismo. Bakit ang sarili mo? Dahil minsan ang minamahal mo ay hindi ka naman mahal o kaya naman mahal ka pero hindi ka niya kayang panindigan.

Minsan nga ipaparamdam na mahalaga ka sa kaniya pero hanggang duon lang, kumbaga pwedeng special friend. Hindi ko din maintindihan ang ibang tao kung bakit ganoon sila, yung ipaparamdam niyang special ka o kaya naman yung pakikitungo niya sa'yo ay ibang-iba sa pakikitungo niya sa iba pero ang totoo hindi mo napapansing ganoon lang siya sa lahat.

Delancy Soreen, stop doing monologue. You should at least enjoy this moment because in just few weeks you're going back to the Philippines where it all started. Naka upo ako sa bench at mag-isa lang ako habang ang ibang bench naman ay may naka upo na lovers. Then, while I was minding my own business... a woman approached me.

"Would you mind if I ask you to take a photo of us?," she asked

"I wouldn't mind... at all," I smiled at her

She's with her... boyfriend, I guess? Hindi naman maarte ang couple na ito kaya mabilis ko lang silang nakuhanan ng litrato.

"Thank you, Miss. I hope that you find the love that you deserve... someday," the man smiled at me

"Oh, thank you," I smiled back

Lumapit ang babae sa akin. "I'm Catherine but you can call me Cath for short. Love problems?," she asked and sit beside me. "Naranasan ko din 'yan,"

Gulat akong napalingon sa kaniya dahil hindi ko inaakalang alam niyang mag tagalog. "You know how to speak... tagalog?,"

"Silly, I am a Filipina," she laughed at me

Natawa na lang din ako sa sarili ko, hindi ko man lang napansin na may Filipina features pala siya. "So, I am right? Love problems?,"

I just nodded at her. I heard her sigh heavily. "Alam mo, mahirap at masakit ang magmahal pero parte na 'yon kapag nagmahal ka. Ang sarap sa feeling kapag nasa tamang pagmamahal ka," aniya. "You don't need to rush love, it will come at the right time. Just keep on waiting and one day the love that you've been wanting for... will appear in front of you,"

Tahimik lang akong nakikinig sa mga sinasabi niya. Sana mai-apply ko sa sarili ko ang mga salitang sinasabi niya ngayon sa akin. "I read a saying that 'Though signs mislead you, true love will always find you' and I guess it's true. Kung pinaglayo man kayo ng tadhana and you saw each other again, then grab the opportunity to be with that person as long as you both still love each other,"

"If the love that you're waiting for will be back this night... grab the opportunity, darling. It's never too late to try again,"

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay umalis na sila ng boyfriend niya. I didn't have the chance to thank her but I hope that we'll see each other again... soon.

I was so bored right now, I want to sing. So I did. "'Cause there we are again in the middle of the night... We're dancing 'round the kitchen in the refrigerator light... Down the stairs, I was there...I remember it all too well, yeah,"

I was singing peacefully when I felt someone staring at me. But I didn't bother to look. I just continued singing until it was on my favorite part of the song.

"'Cause there we are again when I loved you so... Back before you lost the one real thing you've ever known... It was rare, I was there, I remember it all too well,"

"So you do still remember it all? Do you regret it?,"

I stiffened when I heard the familiar voice. Is this really the night for us? How I wish that it's still me.

"Do you?," I felt him sat beside me. I can't even look at him.

"R-regret w-what?," I asked nervously

"Regret loving me... years ago,"

No... I didn't regret it. I was at my tranquility that time, I felt home and safety.

"Do you?," I asked back. Afraid of what he might answer

It was a moment of silence between the two of us. It feels home, again.

"No, I didn't regret loving you. I didn't regret it because it made me feel the real me. I can be my true self whenever I am around you, it's a feeling of tranquility," he said seriously that makes me want to cry. "I know that I am a coward when I left you again. But I hope that you read my letter,"

His letter... That letter that is full of admiration...

"I-i read it,"

I'm facing all of my fears

I've lined them up

And wonder how I've been with them for years

They had me crippled before

They're not welcome anymore

"L-lucas, I... I'm sorry," I can't stop my tears now

"I am sorry if I turned you down that day-

He cupped my face and wiped my tears. "Stop. You don't have to say sorry, it's for you to decide. And you made the right decision. Tama lang ang ginawa mo... na piliin ang sarili mo. After what happened to your last relationship, tama lang na pinili mo muna ang sarili mo kaysa piliin akong muli dahil gaya ng sinabi mo sa akin noong araw na 'yon ay kung tayo, tayo. Tadhana ang maglalapit sa ating muli and fate did it,"

I've spent too much time wasted at the borderline

Watch me as I walk right through

No more running, I'm coming back

Like I was before, standing at the open door

Watch me as I walk right through

No more running, I'm coming back to you

Tiningnan ko siya sa mga mata niya. Bago ako magsalitang muli ay tinatagan ko ang loob ko. "A-ako pa b-ba?," nanghihinang tanong ko sa kaniya

"Hindi na ikaw,"

Gusto ko na lang magpalamon sa lupa dahil sa naging sagot niya. Ilang taon na ang nakalipas, Delancy, huwag ka na umasa na ikaw pa rin.

"Hindi na ikaw... dahil ikaw naman lagi. Ikaw lang ang mamahalin ko, Delancy,"

I'm coming back to you

I'm coming

"So... would you mind giving us another chance?,"

I cried harder when he asked that. I just nodded and hugged him tight.

Thank you, Catherine. Kung hindi ka siguro dumating kanina ay baka pinakawalan ko na naman ang taong 'to.

"I t-thought it wasn't m-me anymore," my voice cracked

I punch his chest when I heard him laugh. "Bakit naman hindi ikaw?,"

"Two years had passed already, Lucas, sa loob ng dalawang taon pwedeng makahanap ka ng iba-

"Babe, it will always be you," he then kissed my forehead

*****

Nakabalik na ako ng Pilipinas dahil bukas ay kasal na nila Xiana at Ahren, finally... the long wait is over. They waited for this and it's going to happen tomorrow. Lucas and I are together again but we didn't tell it to Xiana and Ahren.

I am going to meet Xiana today... just going to have bonding before she'll get married and finally a Lucero.

I arrived at her farm using my Lexus Convertible LC 500. I bought this as a present to myself.

"Wow! Ang expensive naman ng maid of honor ko," bungad ni Xiana sa akin. Inirapan ko lang siya, akala mo naman kung wala siyang ganito.

"Tumigil ka, Mrs. Lucero,"

Nakita ko namang namula ang pisngi niya. "Halla, kinikilig pa oh! Gaga, ikakasal ka na bukas tama na yan, ituloy mo na lang ang kilig mo bukas!,"

"Ay bitter spotted! Nagkita kayo ni Mason sa Paris di ba? Anong nangyari? Wala na bang chance?," sunod-sunod na tanong niya

Agad na nag-iba ang timpla ng mukha ko dahil duon. You should act fool, Delancy. Kailangan ay mapaniwala mo ang kaibigan mo na walang comeback na naganap.

"Huwag nga nating pag-usapan 'yon. Ang pag-usapan natin ang ang kasal mo bukas!," pag-iba ko ng usapan

"Bitter nga. Ang totoo, kinakabahan ako teh! Syempre first time-

"Gaga! Malamang na first time mo dahil bukas ka lang naman ikakasal unless--- hoy kasal ka na ba? Halla! Baka kasal ka sa iba-

"Tangek! Ginawa mo pa akong two timer," aniya at binatukan ako

Masakit 'yon ha! Kung pwede ko lang batukan 'to ginawa ko na kaso kasal niya bukas kaya huwag na.

"Syempre kakabahan ako 'no, malay mo kung hindi siya sumipot-

"Tanga! Baka ikaw ang hindi sumipot kamo,"

"At bakit naman ako hindi sisipot? Eh mahal na mahal ko 'yon kahit ang kulit niya," naka ngusong sambit niya

Napairap na lang ako sa hangin dahil duon. "Oh edi kayo na masaya ang lovelife,"

"Hayaan mo reretuhan-

"Ayaw ko saka hindi na pwede," putol ko sa sinasabi niya

Biglang kumunot ang noo niya. "At bakit hindi na pwede? Wala ka namang boyfriend ha,"

Napahawak ako sa tapat ng puso ko, iba ang atake non ah! "Napaka grabe mo naman Mrs. Lucero! Parang hindi kaibigan,"

"Ito naman hindi mabiro. Pero Del, wala na ba talagang pag-asa para sa inyong dalawa? Si Demetrius kasal na kay Erina, ikaw ano ang plano mo?," tanong nito

Yes, Demetrius is already married to Erina and I am glad that he chose to be with the original. Gusto kong matawa dahil sa mga tinatanong ni Xiana tungkol sa amin ni Lucas pero hindi ko pwedeng itawa dahil mabubuking ako ng wala sa oras.

"Kung kami, kami. De joke lang! If fate will let us to be with each other again then I'll grab the opportunity. Sino ba naman ako para tanggihan diba? Unless fate will let us see each other again but separate us once again,"

Tahimik lang si Xiana na nakinig sa sinabi ko kanina bago siya tinawag ng mommy niya.

I can say that fate will let soulmates to be together again at the right time... just like what happened to me and Lucas. Fate separate us twice but lead us to each other again. Everything has it's time... you just need to wait.