Ang Birhen na OFW

Chapter 13 Gustong-gusto KITA!

Ikinagulat ni nayumi ang reaksyon ni sir. alessandro.

“Why?. May kadate ka na bang iba. I guess si ajax yun. Am I right?.” Malungkot na sambit ni sir. alessandro, habang inilalayo ng dahan-dahan ang kanyang muka sa harap ni nayumi.

Ikinagulat rin nito ang nakangiting muka ni nayumi, ikinatuwa kasi nito ang pagiging seloso ni sir. alessandro, na makikita sa mga kilos at pananalita nito. Obvious din na wala itong idea sa message tungkol sa pagpayag ni nayumi na makipag date sa kanya.

“You’re so mean nayumi!. I know-! Isa na naman akong talunan, may gusto ka siguro kay ajax, kaya mas pinili mo sya. Gwapo rin naman ako!. At sigurado akung mas mabait ako dun!. Si a——-jax?! ige——girlfriend ka lang nun. Eh ako pang habang buhay!.” Nakatitig na sambit ni sir. alessandro kay nayumi.

“Ang dami mo namang sinabi sir——O-A ah!. Mukang hindi mo binasa ang message ko sayo, sir!?.” sambit ni nayumi habang tinititigan ang malungkot na muka ni sir. alessandro.

Kaya naman naisipan ni nayumi kunin ang kanyang cellphone na nakapatong sa lamesa, at sabay tapat nito sa muka ni sir. alessandro, para ipakita at mabasa nito ang message sa kanya ni nayumi.

“Wtf-! Isubsub mo nalang kaya sa muka ko nayumi. Sa tingin mo mababasa ko ng ganyan kalapit?”

Dahil sa nahirapan itong basahin ng maayos, Inagaw nito ang cellphone na nasa kamay ni nayumi, para sya na mismo ang humawak..

Hindi na nagaksaya ng oras at binasa agad ni sir alessandro ang nasa screen ng cellphone ni nayumi.

(Sent by iphone 10:13am)

“No prob. sir. alessandro. Pero, are you sure?. Thank you for the invitation. See you later!. (Sent)”

Mula sa pagiging malungkot, bigla itong napangiti, kasabay ng pamumula ng kanyang muka, na mabilis ding napansin ni nayumi.

“I knew it!, Hindi nga ako nagkakamali, hindi mo nga nabasa ang message ko sayo kanina, sir alessandro.” Natatawang sambit ni nayumi.

Dahil sa napahiya si sir. alessandro, todong pageexplain ang ginawa nito kay nayumi.

“Okay!okay! I’ll tell you the truth!. My phone is not working. Nahulog ko kasi kanina kakaabang ko sayo. I don’t know pero… pag alam kung ikaw ang kausap ko hindi na ako mapakali.”

Matagal ng alam ni nayumi na may pagtingin sa kanya si sir. alessandro, kaya naman sa tuwing sasabihin nito ang kanyang nararamdaman hindi na ito ikinagugulat ng dalaga.

“I’m speechless sir!.”

“It’s okay. You don’t have to say anything, alam kung nabigla na naman kita. Anyway, after work, susunduin kita dito sa office mo. Please! wag kang aalis at hintayin mo ako.” Sambit ni sir. alessandro bago tuluyang lisanin ang office ni nayumi.

Hindi rin nag tagal at naiwang magisa si nayumi, napahawak ito sa kanyang dibdib, naramdaman na naman nito ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso.

Bigla kasing bumalik ang nararamdaman nito para kay sir. alessandro na matagal ng pinipigilan ni nayumi, kaya naman sa mga oras na i’yon kamatayan lang ang makakapagpigil sa nararamdaman nito.

Naka tulala, habang patuloy ang paghawak sa kanyang dibdib. Sa hindi inaasahang pagkakataon biglang narinig ni nayumi ang kumukulo nitong tiyan, hindi rin nag tagal at nakaramdam ito ng pagkagutom.

Nakaugalian na kasi nito ang kumain na wala sa tamang oras. Hindi narin nito nakakasabay ang mga kaibigan sa pag punta sa staff lounge para mananghalian dahil sa mas inuuna nito tapusin ang trabaho.

Tumayo ito mula sa kanyang pagkakaupo, sabay bitbit ng kanyang tumbler at dali-daling umalis.

Sa araw na iyon, may nakakarelax na ambiance ang loob ng staff lounge sa sobrang tahimik, at dahil sa, si nayumi lang ang tao sa mga oras na iyon. Nakaupo at nakatulala ito, tinititigan ang pinto ng entrance habang nagpapainit ng pagkain sa microwaved.

Hindi nag tagal at biglang nagbukas ang pinto, agad din nitong nakita ang paparating na si chef, habang papalapit ito, laking gulat ni nayumi ng masilayan nito ang nasa likod na si sir. alessandro.

Nagkatitigan ang dalawa at sabay napangiti. Habang nag lalakad laking gulat ni chef sa biglang pagbago ng dereksyon ni sir. alessandro, hindi kasi nito mapigilan ang sarili na hindi puntahan si nayumi.

“Oh wow-! You’re here, late lunch today?.”

“Yes sir. And you?.”

“Same. Had a busy day. Kung alam ko lang hindi kapa nag lulunch, nagpadeliver nalang sana tayo kay chef ng food natin sa office.”

Kaya naman agad ding kinausap ni sir. alesandro ang chef para sabihing sa staff lounge ito kakain at hindi sa kanyang office. Ipinahanda nalang nito ang kakainin nilang dalawa ni nayumi.

“Dito sir? Are you sure.?” Gulat na sambit ng personal chef ni sir. alessandro.

“Yes!.”

“Okay po. Ihahanda ko na po ang lunch nyong dalawa sir.”

“Thank you!.”

Nang makaalis ang chef ni sir alessandro, iniyuko nito ang kanyang ulo palapit kay nayumi, agad ding naramdaman ng dalaga ang pagdampi ng labi ni sir. alessandro sa tenga nito, sabay bulong.

“Mas masarap kasing kumain lalo na pagkasama ko ang babaeng gusto ko. Is it okay to kiss you?.” Nagpapacute na sambit ni sir. alessandro habang nakatitig sa mga mata ni nayumi.

“Sir—!! iiiihhhh— Kadiri ka sir!”

“I mean, Is it okay to have lunch with you. Kadiri agad?! Grabe sya nag totoothbrush naman ako! Si ajax hindi.” Sambit ni sir. alessandro habang tumatawa ng malakas.

“No problem. Basta last na joke muna yan sir! Nakakakilabot. Anyway, hindi ba nakakahiya na dito ka maglulunch?.” sambit ni nayumi habang inaalok nito ang katabing upuan.

“It’s my first time, and— I don’t mind. Sa wakas inalok mo din ako, sakit sa paa!.”

Habang nag uusap ang dalawa, biglang napalingon si sir. alessandro, dahil sa agaw pansin sa mga oras na iyon ang pagtunog ng microwave, na agad namang pinuntahan ni sir. alessandro para kunin ang pagkain na nasa loob, Sabay abot nito kay nayumi.

“Don’t eat this now please, kainin mo nalang ito mamaya sa office mo just incase magutom ka ulit. Nagpahanda kasi ako ng lunch for us.”

Hindi alam ni sir. alessandro na walang ibang gustong gawin si nayumi sa mga oras na iyun kung hindi buksan at kainin ang pagkain na nasa loob ng tupperware sa sobrang pagkagutom.

Wala itong magawa kung hindi pigilan ang sarili, mas pinili nitong mag hintay ng ilang minuto dahil sa nahihiya itong humindi kay sir. alessandro.

“Okay sir. Noted. Kakainin ko nalang ito mamaya sa office.” Sambit ni nayumi habang nararamdaman ang kumukulong tiyan.

Napalunok ang gutom na si nayumi ng biglang hawakan ni sir. alessandro ang mga kamay nito at sabay sambit ng………..

“Thank you at pumayag ka nayumi!.”

“Sir.———yung kamay ko pls?. Baka may makakita at kung ano ang isipin nila sa ating dalawa. Nag dadate na ba tayo?” sambit ni nayumi, habang pilit inaalis ang kanyang kamay mula sa mahigpit na paghawak ni sir. alessandro.

“You’re so funny! Of course not!. You’re something special nayumi. Hindi ka pang staff lounge. You deserve better than this! With me.”

Hindi mapigilang kiligin si nayumi sa mga narinig nito, kaya naman hindi na nito napigilan ang sarili, umamin narin ito sa kanyang tinatagong nararamdaman para kay sir. alessandro.

“Thank you sir!. Sa tagal na rin nating magkasama, lagi mong ipinararamdam sa akin na especial ako, at katiwa-tiwalang tao. Hindi ka natatakot ibahagi sa akin ang sikreto mo sa buhay, simula ng dinala mo ako sa secret place, hindi kana maalis sa isip ko. Though, natatakot ako, sino ba naman ako para magkagusto sayo dba? Galing sa mahirap na pamilya, kaya mahirap paniwalaan na ang isang mayaman na katulad mo mag kakagusto sa katulad ko. Pang movie lang yun sir.” sambit ni nayumi habang inaalis parin ang mahigpit na pag hawak sa kanya ni sir. alessandro.

“Please nayumi, tingnan mo ako sa mata, wag kang matakot. Gustong gusto kita, since day one!. Deserve ko din naman ata ang maramdaman na merong taong magmamahal sa akin, yung taong ipagmamalaki ako, na never pinaramdam ng mga kapatid ko especially my dad.” sambit ni sir. alessandro, habang tinitigan nito ang mapupungay na mata ni nayumi.

Hindi pa rin binibitawan ni sir. alessandro ang dalawang kamay ni nayumi. Ipinaliwanag rin nito na hindi nya ito sinasabi o ginagawa dahil lang sa gusto nyang mag stay ng pilipinas si nayumi. Sinabi rin nito kay nayumi na gusto nya itong bisitahin sa kanyang libreng araw kung sakaling napag desisyunan nito ang pagpunta sa hongkong, ito ay kung papayag ang dalaga.

Dahil sa dami ng gumugulo sa isipan ni nayimi, hindi pa rin ito nakakapagdesisyon tungkol sa pagpunta nito sa hongkong. Ito rin ang dahilan ng madalas na pagsakit ng ulo ni nayumi, sa walang hintong kakaisip.

Sa kalagitnaan ng paguusap, natanaw ni nayumi ang paparating na chef habang pilit parin nitong inaalis ang kanyang kamay na mahigpit paring hawak ni sir. alessandro.

“Sir. alessandro, nakikita kuna si chef, papunta na sya dito, pwede mo na bang bitawan ang mga kamay ko pls?!.”

“Thats good!, para ipagkalat nyang may girlfriend na ako. Ha—ha—ha!. Oops- I’m sorry—-! Joke lang, my future!.” Agad naman nitong binitawan ang mga kamay ni nayumi.

Sinerve na sa kanila ang mga ipinahandang pagkain ni sir. alessandro. Inasikaso rin nito ang dalaga, pinuno nito ng ibat-ibang putahe ng pagkain ang walang laman na puting plato na nasa harap ni nayumi.

Sa mga oras na iyon, makikita na sarap na sarap si nayumi sa kinakain nito, ganun din si sir. alessandro. Limang minuto din tumahimik ang lugar, makikitang gutom na gutom ang dalawa.

Ang kumukulong tiyan ni nayumi ay napuno ng masasarap at masustansyang pagkain. Hindi rin nito nakalimutang magpasalamat kay sir. alessandro sa pagimbita nito sa kanya. Nang matapos na itong kumain, kapansin-pansin ang paginom nito ng gamot para sa sakit ng ulo.

“Is that multivitamins?.”

“Yes sir.” Pagsisinungaling sambit ni nayumi, dahil sa ayaw nitong magalala sa kanya si sir. alessandro.

“What kind? So i know what to get you next time.”

“You don’t have to, sir!.”

“Sabihin muna my future!.”

Hindi masagot ni nayumi, dahil sa wala itong idea sa mga brands ng multivamins.

Hindi rin maikakaila na ang araw na iyon ay isa sa hindi makakalimutang karanasan para sa dalawa.

Nang matapos kumain at magpahinga, nag kasundo na magsabay ang dalawa sa paglalakad pabalik sa kani-kanilang office. Habang nasa hallway ng 69th floor, ikinagulat ni nayumi ang paghinto sa paglalakad ni sir. alessandro.

Humarap ito kay nayumi at hinawakan ulit ang dalawang kamay, inilapit ang kanyang muka.