Nazlı’nın sesi ormanın derinliğinden yankılanınca, ikimiz de olduğumuz yerde donduk. Kalbim deli gibi atıyordu. Bu kadar yakınlaşmamız zaten hataydı ama bu şekilde yakalanmak her şeyi darmadağın ederdi.
“Gitsem iyi olur,” dedim, sesim neredeyse fısıltıydı.
Kadir hemen itiraz etti. “Saçmalama Leyla, kimse bir şey görmedi.”
“Hayır,” dedim kararlı bir sesle, “beni burada görürse saçma sapan konuşacak.”
“Leyla,” dedi.
“Görecek,” dedim.
Aramızdaki mesafeyi bir anda açtım. Kadir bir adım atmak ister gibi oldu ama yapmadı. Sadece öylece kaldı, gözleriyle beni durdurmak ister gibiydi. Koşmaya başladım.
Ayakkabılarımın toprağa batış sesleri kalbimin ritmiyle yarışıyordu. Dalları aralayarak ilerledim. Her nefeste Kadir’in kokusunu, tenimdeki sıcaklığını hissediyordum.
Ama artık orada durma
