CINDY'S POV
Dinalaw ko agad si Roan sa Hospital dahil nga may malay na siya. Ngiti niya agad ang sumalubong sa akin. Naiyak pa ako nang makita ko siya. Agad ko siyang niyakap. Ang dami ko gustong sabihin sa kanya pero tanging iyak lang ang nagawa ko.
"H-hey, Don't c-cry," Basag pa ang boses niya. Hinihimas niya ang likod ko since nakayakap ako sa kanya.
"Sorry," I said.
"You're sorry for what?" Nagtataka niyang tanong.
"Nadamay ka pa sa akin!" Sabi ko at saka humiwalay sa pagkakayakap sa kanya.
"Oh, that... Huwag mong isipin 'yon. Hindi mo kasalanan iyon. Iyong gago lang na 'yon ay masyadong praning na praning sa'yo..." He said at saka pumikit na parang may sumakit sa kanya.
"Hey, huwag ka muna magsasalita ng marami! Hindi ka pa fully recovered. Pahinga ka na muna diyan, okay?" S
