ยอดรักจอมใจซาตาน ซีรีส์ชุดยอดรักทะเลทราย เล่ม 3(จบ)

ท่ามกลางอากาศเย็น อุณหภูมิสิบองศา บนผืนฟ้ากว้างดูสดใส แม้จะมีเมฆลอยเกลื่อน และลมหนาวโชยมาพร้อมแสงแดดอุ่นเป็นระยะ แต่ลมหายใจที่ระบายออกมา ก็ยังเป็นไอขาวปะปนอยู่ในความหนาว หนุ่มร่างสมาร์ทในชุดวอร์มสวมทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตตัวหนาวิ่งเหยาะๆ รอบสวนสาธารณะรัสเซลล์สแควร์ ณ กรุงลอนดอนในเช้าวันนี้ อากาศเย็นจัดไม่ต่างจากทะเลทรายยามค่ำคืนในบ้านเกิดของเขา ใบหน้าคมเข้มคางเหลี่ยมมีไรเคราเขียวจางๆ มักจะหันมองฝั่งตรงข้าม ทุกครั้งที่วิ่งผ่านคิงส์คอลเลจ ริมฝีปากหยักลึกของชายหนุ่มประดับรอยยิ้ม เมื่อใบหน้าเรียวสวยคางมน ฉายชัดเข้ามา ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะจดจำเครื่องหน้าของเธอได้แม่นยำ ไม่ว่าจะเป็นคิ้วเรียวโค้งเข้มพองามพาดเหนือดวงตากลมโตคมซึ้งล้อมกรอบด้วยขนตางอนยาว ซึ่งสะกดให้เขาจ้องมองแทบลืมหายใจ จมูกโด่งปลายเล็กเหมาะกับริมฝีปากอิ่มรูปกระจับ แล้วภาพเมื่อสามวันก่อนก็ผ่านเข้ามาในมโน อัมฟาลวิ่งออกกำลังกายรอบสวนรัสเซลล์สแควร์ทุกเช้า เขามักจะสวมชุดวอร์มสีเทาทับด้วยแจ็คเก็ตสีดำตัวหนาเป็นประจำ แต่วันนี้ต่างออกไป ขณะที่เขาวิ่งมาถึงตรงนี้ ที่ซึ่งมหาวิทยาลัยคิงส์คอลเลจอยู่ฝั่งตรงข้าม และเป็นสถาบันการศึกษาที่เขาเพิ่งจบหลักสูตรปริญญาโทเมื่อหลายเดือนก่อน จู่ๆ ร่างสมส่วนในชุดกันหนาวรัดรูป เน้นให้เห็นขนาดของอกอวบเอวคอดสะโพกโค้งมน ก็ผ่านเข้ามาในคลองจักษุของชายหนุ่ม รูปร่างเธอราวกับประติมากรรมชิ้นเอกส่วนโค้งส่วนเว้าสมบูรณ์แบบ แต่สิ่งที่ทำให้เขาหยุดวิ่งยืนตะลึงจ้องมองประหนึ่งว่าถูกมนตร์สะกด คือดวงตากลมโตคมซึ้งยิ่งมองก็ยิ่งหวานตราตรึง ครั้นเธอหันมาเห็นเขาจ้องมองอยู่ เจ้าของใบหน้าเรียวก็หยุดนิ่งเช่นกัน ขาเรียวยาวของสาวหุ่นสวยยั่วสายตาชายหนุ่ม หยุดยืนนิ่งกลางถนน เหมือนว่าเธอลืมไปแล้วว่ากำลังจะเดินข้ามฝั่ง เสียงแตรรถยนต์ดังต่อเนื่อง ทำให้อัมฟาลซึ่งอยู่ฝั่งสวนสาธารณะได้สติวิ่งไปหาคนที่หยุดยืนนิ่งกลางถนนและกำลังประสานสายตากับเขา ซึ่งเธอเพิ่งก้าวมาจากฝั่งมหาวิทยาลัยได้ไม่กี่ก้าว หุ่นสมาร์ทเต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบนักกีฬาพุ่งเข้าไปรวบตัวหญิงสาวหลบรถยนต์ที่วิ่งมาอย่างเร็ว ทั้งสองล้มลงที่ฟุตปาธฝั่งคิงส์คอลเลจ โดยที่ชายหนุ่มใช้ร่างกายแข็งแกร่งรองรับร่างนุ่มนิ่มของสาวสวยเอาไว้ แขนใหญ่รัดเอวคอดไว้แน่น จมูกโด่งเป็นสันชนกับจมูกโด่งของเธอ แล้วเนินเนื้อจากกางเกงรัดรูปของหญิงสาวที่สัมผัสเจ้าน้องชายตัวใหญ่ที่อยู่ภายในกางเกงวอร์มของเขาเต็มๆ และมันกำลังทำให้กายหนุ่มร้อนขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ เจ้าของร่างแข็งแกร่งสูดหายใจลึก พร้อมๆ กับสาวสวยที่นอนทับอยู่บนตัวเขาก็สูดหายใจลึกเช่นกัน สองหนุ่มสาวต่างได้กลิ่นหอมจากน้ำหอมชั้นดีของฝ่ายตรงข้าม เธอพยายามปัดความรู้สึกร้อนวูบในร่าง และนอนนิ่งไม่กล้าขยับ จนใบหน้าคมคางเหลี่ยมโน้มเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ และลมหายใจอุ่นรินรดเป็นไอที่เรียวหน้าของเธอ สาวตาคมจึงได้สติขยับจะลุกขึ้น แต่เขาก็ยังไม่ยอมคลายอ้อมแขน “ขอบคุณที่ช่วยนะคะ แต่คุณช่วยปล่อยฉันก่อนได้ไหม” สำเนียงภาษาอังกฤษแปลกแปร่งทำให้เขาได้สติ รีบปล่อยร่างสมส่วนให้เป็นอิสระ “ขอโทษครับ” อัมฟาลเอ่ยพลางขยับ แล้วพยายามจะช่วยพยุงเธอลุกขึ้น แต่เป็นเพราะคนพยุงถูกทับอยู่ ทำให้เขาต้องใช้แขนประคองร่างสวย พลิกเธอลงจากร่างตัวเองอย่างทุลักทุเล และมันทำให้น้องชายของเขากับน้องสาวของเธอสัมผัสกันอย่างแรง ทั้งสองลุกนั่งพร้อมกันต่างไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่าย เพราะรู้สึกร้อนระอุไปทั่วร่าง ชายหนุ่มจับมือเธอดึงให้ลุกขึ้นยืนจนได้ คนที่ไม่ทันตั้งตัวถูกดึงและกำลังยันตัวขึ้นอย่างแรง จึงเซถลาเข้าหาแผงอกกว้าง อัมฟาลจึงต้องกอดเธอไว้อีกครั้งเพราะเกรงว่าจะล้มลงไปอีก “โอ๊ะ!” หญิงสาวอุทานออกมา พร้อมกับเงยหน้ามองเจ้าของอ้อมกอด เอวคอดถูกรัดแน่นจนร่างแนบชิดกัน สองมือเรียวที่ผลักอกกว้างชะงักค้าง ทันทีที่ดวงตากลมโตสวยซึ้งประสานกับดวงตาดำเข้มของเขา หญิงสาวสำรวจใบหน้าคมเข้มอย่างละเอียด ตั้งแต่หน้าผากลาดลงมาถึงคิ้วดกหนา ดวงตาดำสนิทและมีขนตาดำหนาล้อมรอบ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึก พอรวมอยู่ในใบหน้าเหลี่ยมกรามเป็นสันแกร่งสมชาย ทำให้เขาดูหล่อคมเข้มจนยากจะละสายตา อัมฟาลยิ้มกริ่มใส่ดวงตาสวยที่สำรวจใบหน้าตนเอง ทำให้เธอได้สติผลักอกเขาพร้อมกับสะบัดตัวเองออกมา ใบหน้าเรียวร้อนซู่ด้วยความอับอาย เพราะปล่อยให้เขายืนกอดตั้งนานสองนาน ทั้งที่ร่างกายส่วนล่างแนบชิดกันขนาดนี้ ก็ยังยืนนิ่งเฉยอยู่ในวงแขน แล้วสายตาเจ้ากรรมยังจะมองเครื่องหน้าของเขาด้วยความชื่นชมความหล่อละลายใจอย่างไม่ปิดบังอีก “คุณไม่สบายหรือเปล่าครับ ให้ผมไปส่งมั้ย” หนุ่มอาหรับถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเห็นใบหน้าขาวแดงระเรื่อราวกับคนจับไข้ “เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้เป็นอะไร ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ช่วยฉันไว้” ตอบโดยไม่มองใบหน้าหล่อ และเตรียมจะผละจากไป “รอก่อน เอ่อ...คุณจะไม่บอกชื่อให้ผมได้รู้จักหรือครับ” เสียงชายหนุ่ม ทำให้คนที่อยากจะหนีไปให้พ้นจากสถานการณ์น่าอายต้องสูดหายใจลึกก่อนจะหันกลับมา “นาตาลีค่ะ” เจ้าของดวงตาสวยคมสะกดใจคนมองบอกชื่อพร้อมกับยื่นมือให้เขาตามมารยาท “ยินดีที่ได้รู้จักคุณนาตาลี ผมอัมฟาลครับ” เขาแย้มรอยยิ้มและบอกชื่อตนพร้อมสัมผัสมือกับเธอ “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณอัมฟาล ขอตัวนะคะ” นาตาลียิ้มตอบ ดึงมือตนเองกลับเบาๆ พลางคิดว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้สาวมั่นสวยเลือกได้ไม่กลัวใครอย่างเธอ รู้สึกเขินอายจนไม่กล้าสบตาอีกครั้ง “เราจะได้พบกันอีกมั้ยครับ” อัมฟาลไม่ยอมให้คนสวยผละจากไป ในเมื่อเขาถูกใจผู้หญิงคนนี้ก็ต้องพยายามสานต่อให้ได้ ไม่มีใครจะปฏิเสธได้ถ้าเขาต้องการ “ไม่รู้สิคะ ถ้าโลกไม่โดนอุกาบาตพุ่งชนซะก่อนเราอาจจะได้พบกัน ฉันต้องไปแล้วล่ะค่ะ” พูดจบเจ้าของหุ่นยั่วใจชาย ก็รีบเดินจากไป ใบหน้าเรียวสวยหันกลับมายิ้มให้พร้อมกับโบกมือ เขาได้แต่ยืนมองแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ… อัมฟาลกะพริบตา กลับมาที่เช้าวันนี้ และอดไม่ได้ที่จะต้องหยุดยืนนิ่งมองตรงจุดที่เขาได้พบสาวสวยตาคมซึ้ง เสียงห้าวหัวเราะแผ่วเบา ยามนึกถึงคำพูดก่อนจากของนาตาลี และเธอเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาขอพระบิดาอยู่ต่ออีกสองสัปดาห์ แต่ผ่านมาสามวันแล้ว ความเพียรพยายาม ที่อุตส่าห์มาวิ่งออกกำลังเป็นประจำเหมือนที่ผ่านมา กลับไม่พบเธอสักที ชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่นาน และยังคงมองสถานที่ซึ่งทำให้พบเธอ จนรู้สึกตาพร่าและคล้ายว่าใบหน้าเธอจะลอยมาหลอกหลอนเขาตรงหน้าอีกครั้ง “เฮ้อ...นาตาลี” อัมฟาลรำพึงออกมา พลางขยี้ตาให้ภาพหลอนของเธอหายไป พอลืมตาขึ้นมาใหม่ใบหน้าเรียวดวงตาคมซึ้งเน้นขอบตาจนเข้ม กลับชัดเจนมากกว่าเดิม