Gözlerimi açtığımda karşımdaki televizyon hala çalışıyordu, uyuduğum koltuğun arkasındaki camdan dışarıya doğru baktığımda havanın çok hafif aydınlanmaya başladığını gördüm. Esneyerek ayağa kalktım. Deliksiz uyumuştum ve bu üzerimdeki ağırlığın bir nebze olsun azalmasına sebep olmuştu. Kendimi biraz daha dinç hissetmek garip gelmişti. Alışkın olduğum ağırlıkların birazı bile bedenimi terk ettiğinde garip hissediyordum çünkü giden ağırlıklar misli ile bana geri dönüyordu. Çalışan televizyonu kapatarak evin açtığım tüm ışıklarını söndürdüm. Tekrar pencerenin önüne gelerek açtım ve boş olan mahalleyi seyretmeye başladım.
Bugün pazardı ve resmî tatil olmasından ötürü sokaklar normal halinden daha geç uyanacaktı. Bomboş sokaklarda hafif aydınlık havaya eşlik eden sokak lambalarının cılız ışıkl
