Genç kız, kafeteryanın kalabalıktan uzak, sessiz köşelerinden birinde bulduğu masaya dışarıya verdiği yorgun nefes eşliğinde çöktü. Çantasını masanın kenarına bıraktığında, içinden inatla çalmaya devam eden telefonun sesi tekrar yükseldi. Homurdanarak fermuarı açtı. Parmakları, not defterleri ve kalemlerin arasında o küçük cihazı ararken, yüzündeki yorgunluk ifadesi derinleşti.
Henüz birkaç dakika önce, nefes aldırmayan bir dersten çıkmıştı. Haftanın ağırlığı omuzlarına çökmüş, zihni de bu yorgunluktan payını almıştı. Yorgun argın ve fazlasıyla ağır hareketlerin sonucunda eline aldığı telefonun ekranında parlayan isim, zihnini ele geçiren sis bulutunun bir anlığına dağılmasını sağladı. Yorgun bakışlarının yerini ani bir canlılık, düz bir çizgiyi andıran dudaklarının yerini derin bir tebes
