Chapter 86.

1856 Words

Chrixtopher Archem’s point of view:    PRESENT__   Matapos maihatid ang mga anak at asawa ko sa paaralan ay tumungo na ako sa Hoseok Hospital and Home for elderly para mag duty. Habang nasa daan ay hindi ko maiwasang mapatingin sa labas ng bintana. Napaka bilis lumipas ng mga araw at taon, napakarami na ring nagbago sa paligid. Makalipas ang pitong taon ay mas dumami na ang mga establisyimento rason upang mabawasan na ang mga puno sa mga gilid ng kalsada. Nakakalungkot man ngunit parte ito ng tinatawag na makabagong panahon. Magkahalong emosyon ang nararamdaman ko habang nagmamaneho, nananabik ako at nalulungkot ng sabay. Nananabik ako dahil muli kong makikita ang aking ama, ngunit nakakalungkot dahil makalipas ang maraming taon, tuluyan ng ninakaw ng sakit niya ang kaniyang mga ala-

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD