“Where the hell are you, Daisy?”
Hindi ko na mabilang kung pang-ilang beses kong tinawagan ang number niya mula kaninang umaga. Diretso lang sa voicemail. Walang reply sa text. Walang kahit anong senyales na gusto niyang kausapin ako.
Tahimik ang opisina ko, pero ramdam kong kumukulo ang dugo ko. Ang lamig ng salamin ng mesa sa ilalim ng palad ko, pero parang nasusunog pa rin ang balat ko sa galit.
“Boss,” maingat na tawag ni Marco mula sa pinto, “she left early. May kasama siyang driver. Sinabi niyang pupunta lang siya sa—”
“Tumahimik ka,” putol ko. Hindi ko na kailangang marinig kung saan. Hindi niya kailangang lumayo sa akin. Hindi siya kailangang magtago.
Pero ginawa niya.
At iyon ang hindi ko matanggap.
Sumandal ako sa upuan, ipinikit ang mata saglit. Hindi dahil pagod ako—kund
