Bumigat pa ang aking pakiramdam habang binabalikan kung paano ko siya hinintay ng ilang taon. Iyong struggles, iyong lungkot at iyong sakit na hatid sa akin ng mga taong iyon ay narito pa rin nakadikit sa puso ko. Hindi ko pa rin magawang kalimutan. Dama ko pa ang pait noon sa kaibuturan ng aking puso, kaya hindi niya ako masisisi kung bakit ganito ang reaction ko ngayon. Lasing man ako o nakakainom, hindi ko pa rin iyong magawang iwaglit sa isipan. Habang buhay na iyong nakadikit sa aking pagkatao na minsan sinaktan niya ako, pinaiyak, iniwan ng walang paalam at ipinaramdam sa aking hopeless ako ng mga taong nang wala siya.
“Makasarili ka! Masama ka! Sinaktan mo ako tapos babalik ka ngayon na parang walang nangyari?!” patuloy kong saad na halos mapaos na ang tinig, walang humpay pang bum
