Chapter 42

2086 Words

Ngumiwi lang ito sa reaction ko na parang hindi siya naniniwala sa kung anumang mga sinasabi ko. Maya-maya pa ay paulit-ulit na umiling. Rumehistro sa mukha niya ang isang nang-uuyam niyang mga ngiting nakapagkit sa kanyang namumulang labi. Sabagay, mukha nga yatang hindi naman ako nakakakumbinsi. Alam niya kasi kung gaano ko kamahal dati si Ravin. Pinagtatanggol ko pa nga iyon sa kanya kahit na bigla akong iniwanan. “Sus, kunwari ka pa diyan Safiera. Alam ko namang marupok ka pagdating sa kanya. Baka nga mamaya ay isang mahinang sorry lang niya ay bumigay ka na. Walang pag-aalinlangan na itapon mo na naman ang sarili mo sa kanya. Kilala kita, kaya ko ito nasasabi. Matuto ka namang magpakipot kahit na kaunting panahon. Ilang taon ka rin naman niyang pinaghintay at pinaiyak. Isipin mo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD