Ancak sabaha karşı uyuyabildiğimden gözlerimi güçlükle açtım. Birkaç saniye içinde kendime geldikten sonra yaptığı ilk şey, ürkek adımlarla banyoya girmek oldu. İçimi rahatlatan durum, aynanın yeni silinmiş gibi parlak bir şekilde asılı oluşuydu.
Dün gece yaşadıklarımı rüya olarak değerlendirmek istiyordum fakat yalın bir düş olmaktan oldukça uzak bir anıydı. Her şeyden önce dişlerimi fırçalamaya çalışırken, nanenin ferahlatıcı etkisi biraz gözlerimi yaşartmıştı. Aynaya gözümü kırpmadan bakmaya çalışırken, köpüren macun çeneme kadar süzülüp tenimi yakmaya devam etti.
Geri dönüp temiz çamaşırlarımı kollarıma yerleştirirken, ne olursa olsun duş almam gerektiğini ve bunun rahatlatıcı bir etkisi olacağını düşünüyordum. Her ne kadar banyonun kapısını kapatacak cesaretten henüz yoksun olsam da
