Chapter 1.1- The Beginning

1745 Words
HAIBARA "Oh, babe. Shut up. No one will hear you." bulong ko sa nabiktima ko ngayon sa isang eskinita tinatambayan ko. Pinakita ko sa kaniya ang pinaglalaruan kong icepick sa mga daliri ko. Bakas sa mukha ng lalaki ang labis na takot. Tsk, kung siguro hindi niya ako binastos, edi sana hindi ko siya papakielaman. Napatingin agad ako sa kanan ko nang may naaninag akong taong papalapit sa amin. Dagli kong sinandal itong lalaking 'to sa pader at kunwari’y hinalikan siya. Ugh, kadiri. Nang maramdaman ko ang pagdaan ng taong 'yon sa likod ko ay bumalik na ako sa ginagawa ko. Oh man, this guy looks handsome, but hell, he tried to r**e me a while ago. I'll just give him what he deserves. "You know what, babe? Don't mess with other girls. You might end up dead." Saad ko at tinusok ng icepick ang kanang mata niya. Napahiyaw naman siya sakit kaya agad kong tinakpan ang bibig niya at diniinan ang pagkakasandal niya sa pader. "Shh, ayoko nang maingay." saad ko ulit at hinugot ang icepick. Diniin ko ang icepick sa gilid ng mukha niya at nagmarka ang mga linyang nakahugit sa kaniyang mga mukha. Tumutulo narin ang dugo ko rito. "Daredevil...Princess." saad ko habang ginuguhit sa mukha niya ang codename ko. Napahalakhak nalang ako nang nagtatangka siyang magpumiglas, ngunit hindi makawala. Ayan, panget na siya ngayon. "Screw you, demon!" bulyaw niya. Napangisi nalang ako at humalakhak. "I'll take that as a compliment." saad ko at tinarak ang icepick sa tenga niya. At dahil medyo mahaba ang icepick ko ay tumagos ito sa ulo niya. Ohh, how cute. Napahiyaw siya sakit at patuloy din ang pagdaloy ng masaga niyang dugo mula sa tenga, mata at ulo niya. Lumuwa narin nang bahagya ang mga mata niya. "f**k you. Go to hell!" bulyaw niya. Hinugot ko ang icepick, kasabay ng pagbagsak ng katawan niya sa sahig. Nakatitig lang siya nang masama sa akin at wala nang buhay. Napailing-iling ako. "I'm already in hell, babe." saad ko at nilisan na ang pasilyo. Got another victim today. ***** "Haibara-dono your father asked me to tell you to come in his office." sambit sa'kin ni Butler Lee sa saktong pagkarating ko kaya napalingon ako sa kaniya agad ngunit blangko ko lang siyang tinitigan at ibinalik ang tingin ko sa harapan. Anong kailangan ni Dad sa'kin ngayon? Awtomatikong pumihit ang mga paa ko sa direksyon kung nasaan ang Office ni Dad. Hindi ko alam kung importante ba ang sasabihin niya o sadyang sasayangin niya lang ang oras ko katulad nang palagi niyang ginagawa. Pagkarating ko sa tapat ng Opisina ni Dad, kumatok agad ako. "Come in!" sigaw ni Dad sa akin mula sa loob. Ano na naman ba kaya ang dahilan niya para ipatawag ako? Importante ba 'yun? Kung hindi, mauungasan ko talaga 'tong si Dad. Binuksan ko na ang pinto at sinalubong ako ng mga tingin niyang mapaglaro. Sinenyasan niya akong umupo kaya tumalima naman ako at umupo. Tinitigan ko siya nang matalim. "So Dad, why did you want me to come in here?" bagot na tanong ko sa kaniya. Ano na naman ba kasi ang kailangan ng sly fox na 'to? He's great wasting my time like this. If ever it's not important I swear, the blade of my dagger will be happy to slit his throat. "Haibara, umuwi ka ng Pinas. May taong naghihintay sa'yo roon." Aniya. Tch. "May I know who it is?" tanong ko. His pupils dilated. "Cy-kun." banggit niya sa kababata ko. Naiyukom ko agad ang mga kamao ko. Naramdaman ko naman ang pag-iba ng kulay ng mga mata ko. "Ano? Sa tingin mo ba maloloko mo ko Dad?" saad ko. Ha. Gagamitin pa niya ang kababata kong 'yon para mapauwi ako sa Pinas? Alam naman niya na kahit anong gawin ko, malaki ang posibilidad na hindi na ulit kami magkikita. "Kumalma ka nga. ‘Wag mo kong titigan ng mutant mong mata na namana mo kay Papa." saad niya. Pumikit naman ako nang mariin at huminga ng malalim. "Ikaw bahala kung maniniwala ka sa akin o hindi. Pero kung gusto mong mahanap siya, umuwi ka ng Pinas." matigas niyang saad. Tinitigan ko siya mata sa mata. He is a mafioso, more specifically a boss kaya sanay siya sa mga ganitong paligsahan sa titigan. I tried to find a hint in his eyes kung niloloko niya lang ba ako o hindi. But I got none. Seryoso nga ba siya sa sinasabi niya? "Pero dahil hindi pa kita pinapakilala sa publiko at gusto ko rin namang ituloy ang pag-aaral mo, kailangan mong magsuot ng disguise. Big glasses will suit you, anak. Kung gusto mo, isama mo narin gangmates. Bahala ka kung ipagdi-disguise mo rin sila para may kadamay ka." nakangising sambit niya. s**t. Kinagat ko ang labi ko. Once this man says his word, final na 'yon. "Goodluck going back to your homeland, Princess. Sana makita mo na ang kababata mong si Cy-kun." saad niya. Binalik niya ang tingin niya sa mga papeles niya at sinenyasan ako. "Leave." saad niya. Padabog naman akong umalis sa Office niya. "Huwag lang sana kayong magpatayan sa muli niyong pagkikita." Napatigil ako sa pagsara ng pinto nang marinig ko ang mga katagang 'yon. I peeked at his room to see if he really stated those words but his body didn't even moved a bit like a while ago. Guni-guni ko lang ba 'yon? ***** "Ring! Ring!" Aish! This noisy thing! Binato ko nga. I will have a replacement later. That alarm clock deserves it, tsk. Humikab ako at umunat-unat. Sumulyap ako sa Wall Clock at nalaman ko na 7:00am na pala. Tumayo na ako at naglakad papunta sa banyo. As usual, gawa ng pang-umagahang ritwal. Lumipas ang trenta minutos ay natapos na ako kaya tumingin kaagad ako sa salamin ko. Marahan kong ipinikit ang mga mata ko at minulat muli ito. Tinignan ko ang sarili kong repleksyon sa salamin. Nag-stand out ang pula kong mga mata. "The youngest daughter of Hyde Family, a girl that is 16 year young. Half Japanese and Half Filipino. The only one who inherited my Granpa's eyes. And has the facial Features of my Father." sambit ko sa sarili ko habang nakatingin sa sarili kong repleksyon. Madalas ko itong ginagawa sa salamin pag nagugustuhan ko lamang. I want to look at my reflection and nd to see how I really look alike with my almighty ancestors. May mahabang buhok, maputing balat, katamtaman ang taas. Balingkinitan ang katawan at may mga kulay kape na mata ngunit nagiging pula pag ginusto ko man o hindi. My eyes are mutated by chemicals na namana ko sa Lolo ko. Humalo kasi 'yon sa nucleic acids at unfortunately, napasa niya sa akin. All in all, napaka-inosente kong tignan maliban sa mga pulang mata ko. Ipinikit ko ang aking mga mata at iminulat muli. Bumalik na siya sa kulay nitong kape. Ngayon, mukha na talaga akong inosente. But behind these innocent features is a demon that killed many. Being a Legendary Gangster is really nice eh? I mean, being the Daredevil Princess is. Napangisi ako. Inilhis ko ang paningin ko sa salamin at kinuha ang maleta ko. Lumabas ako ng kwarto ko at pumunta patungo sa hagdanan para bumaba. Kinuha nung isang Butler ang maleta ko para hindi na daw ako mahirapan. Filthy duties. Pagbaba ko ng hagdan ay sinalubong agad ako ni Ash. Meron siyang layered na buhok na kulay reddish brown na tumutugma sa gingerbread colored na mata niya. "Hello Hannah!" tawag nito sa akin. Hana means 1 in Korean but she transformed it into a name. She likes to call me that because I'm first. Hindi ko nga lang alam kung saang first. Tinignan ko rin ang nakaabang na Limousine sa labas at kinawayan na ako ng mga ka-gangmates ko. Napabuga ako ng hangin. "Well, goodbye Japan." ***** ASH Pagdating namin sa Mansyon nina Hannah dito sa Pinas, iginala ko ang ang paningin ko sa buong lugar. Ang yaman talaga ng pamilya nina Hannah. Hindi na ako magtataka kung bakit ang gara nung Limousine kanina. Mayaman rin naman ang mga Waileys kaso mas mayaman lang talaga ang Hydes. "Natasha Wailey, are you enjoying the view?" tanong sa akin ng kapatid kong si Ginea Athena Wailey. Her black colored straight her like a shadow is flowing until her lower abdomen. Medyo magulo ang buhok niya at parang inaantok rin ang kulay light brown niyang mga mata. I rolled my eyes. "Will you stop calling me by my full name? My dear sister, Ginea Athena Wailey." paratang ko sa kaniya. Ngumisi siya at ibinalik ang paningin sa harapan. Oh, Asar talo talaga. "Good Evening, youngladies." bati ng mga maids sa amin at yumuko bilang simbolo ng pag-galang. Nakakairita na rin minsan pero ganu'n talaga. Para kasing itinuturing kaming matatanda, Pero lahat naman kami ay sixteen years old palang. Inayos ko ang buhok ko na nasa bandang dibdib ko na. Reddish brown ‘yon at medyo wavy. Hindi katulad nung kay Gin na talagang bagsak. "At the headquarters, follow me."saad ni Hannah na puno ng awtoridad. Bakit kaya? Tumango nalang kami at sumunod sa kaniya. Kumunot ang noo ko. Ano naman kaya 'yun at parang seryosong seryoso siya? Nang makarating na kami sa tapat ng HQ pagkatapos pagkatapos ng ilang pasikot-sikot ay pumasok na kaagad kami. Sinenyasan niya kaming umupo at huminga na siya nang malalim. "We are disguising as nerds in Hyde University." untag niya na nagpalaglag sa panga ko. W-what? "Pero bakit?" tanong ko. Tumingin siya sa akin. "Hindi pa ako pinapakilala sa publiko kaya gusto niya na itago muna ang katauhan ko. Syempre, dinamay ko na kayo." saad ni Hannah. Napasandal ako sa upuan ko at napatingin kay Gin. Naguguluhan narin siya. "Pero bakit ka pumayag na manipulahin ka niya? Knowing you, hindi ka basta-bastang susunod sa kaniya." saad ni Gin. Napatango ako agad. Huminga ng malalim si Hannah. "Sabi niya, matatagpuan ko raw ulit si Cy-kun kung uuwi ako sa Pinas. I cannot resist it. I can’t risk the opportunity." saad niya. Napasinghal si Miwa. "At naniwala ka naman?" untag nito. Hannah glared at her kaya nanahimik nalang siya. "Pero Hannah, hindi ba't mas kahina-hinala kung lahat tayo magpapanggap na nerds?" tanong ko. Napasandal naman siya sa upuan niya at tumingin sa kisame. "I'll leave that choice to y'all. Ayoko lang kasi wala akong kadamay." saad niya at tumayo. Ngumiti siya sa akin. "Mauna na ako sa inyo." saad niya at umalis.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD