Turuncu gözlerinden direk olarak kim olduğunu anladığım bedene doğru havada süzülerek hasta odasından ayrılmış ve dördüncü kattan sanki kaydırakla kayıyormuşum gibi havada oturarak ona doğru süzülmeye başlamıştım. Beni ona yaklaşmaya sevk eden his ise, turuncu gözlerinin direk olarak yüzüme kilitlenmiş olmasıydı sanırım. Tuhaftı, ne olduğu konusunda hiçbir fikrim yoktu ve onun keskin bakışları istemsizce beni ürkütüyordu ancak beni görebiliyor veya bir şekilde varlığımı algılayabiliyor olma düşüncesi, beni az da olsa umutlandırmaya fazlasıyla yetiyordu.
Hala havada oturarak süzülmeye devam ederken tam Tia'nının göz hizzasına gelecek şekilde durmuş ve tereddütle yüzüne bakmaya devam etmiştim. Kapşonlusunun gölgesi altında kalmasına rağmen turuncu gözlerinin parladığını düşüneceğim bir dere
