Broken Promises

Chapter 2

Tapos na ang klase ko sa umagang ito. Typical first day of class na walang ginawa kundi magpakilala ng paulit ulit at dahil maaga pa naman napagdesisyonan kung puntahan ang office ng Student Council para makapag observe. Pero kanina pa ako naglalakad and I’m not sure kung nawawala na ba ako. But as far as I remember sinundan ko naman ang direksyon na binigay ni Ms Riko kanina.Tinanong ko kasi kung nasaan ang office ng Student Council sa kanya. Mabait si Ms Riko mas matanda siya lang sa amin ng anim na taon. She is 24.

Malapit na ako sa daanan tinutukoy ni Ms Riko ng biglang may narinig na nag uusap. Ayoko naman silang istorbohin dahil baka mahalaga ang pinag uusapan nila kay tumigil muna ako isang sulok at hihintayin ko nalang silang umalis bago ako

magpatuloy.

“ Ms. Serenity, please go out with me” omg I think I shouldn’t be here, pero kung aalis ako mahihirapan na naman ako sa pagbalik.Kaya nagtago nalang ako at hinintay silang matapos sa pag uusap.

“I’m sorry” sagot nung tinawag niyang Serenity. Natawa ng pagak ang lalaki bago nagsalita.

“Oo nga naman, ano ba ako kumpara sayo. Langit ka lupa ako” sabi nito.

“Don’t drag yourself down, because I won’t date anyone, maging sino man” what she said hit me up. Is she like me? Kagaya ko din ba siya na hindi nakakaramdam ng tinatawag nilang ‘spark’ if someone appreciate me, kahit isang pitik lang puso wala. Kagaya ko ba siya? I was taken aback , dahilan para aksidente kong natapakan ang mga nahulog na sanga ng acacia na siyang naging dahilan

upang makalikha ito ng ingay.

“May tao ba dyan?” tanong nito. “sh*t mura ko, kung hindi ka din ba naman kasi tanga. Lihim kung pinagalitan ang sarili ko. Napilitan akong lumabas ang humingi ng paumanhin.

“I’m so so sorry, I didn’t mean to eavesdrop, it just happen na I was looking for the Student Council office and I think this happen to be

the way kaya ----- . “

“Woah, slow down there peanut” natatawa nitong pigil sa akin habang parang modelo itong naglalakad palapit sa akin. She’s wearing a red ribbon which means she is in her Junior Year already. She has this long straight silky hair at mahahabang pilik mata.

Matangos ang ilong nito at maninipis na labi. She’s a goddess. Tumigil ito isang metro mula sa kinatatayuan ko, she is tall nasa 5’9 siguro ito.

“I’m sorry I didn’t mean to eavesdropped, I was lost and I think this is the way kaya ako nandito” paliwanag ko ulit sa kanya.

“No, it’s okay but can I ask you a favor? Nakangiting tanong nito sa akin. For some reason I automatically nodded my head. “ What you heard and saw earlier can we keep this as a secret?”

“Yes, of course,I promised,” I told her.

“So what brings you here? Anong hinahanap mo?” tanong nito sa akin.

“Oh, I was looking for the Student Council Office” sagot ko sa kanya.“Oh, I see. Let me take you there, and you're on the right way by the way” nakangiting tugon nito. “Are you planning to join the

Student Council?”

“I don’t know, I just want to observe first.”

“Well, others might say Student Council is boring but believe it is not. Just like any other clubs they also have their own activity and

more that they could also participate in other club activities as facilitator or advisor or something”

“You seem to know alot about the Student Council “ puri ko dito. Mas nauna itong naglakad sa akin , pagkatapos noon ay bigla itong humarap sa akin.

“I’m Sage and I’m a member of Student Council” proud na pa kilala nito sa akin. Jeez this girl is pretty amazing and cool.

----

Pagkatapos kong mag observe sa Student Council ay bumalik na din ako para sa afternoon class ko at yun nga’y naikwento ko sabkanila si Serenity. I remember I heard the guy called her “Serenity” pero bakit Sage ang sinabi nito sa akin.

“Sinong Junior yan AD? Ngayon ka lang nagkwento ah, siguro gwapo yan no?” tanong ni Rylie.

“Tumigil ka Rylie, I was talking about Serenity, na meet ko siya nung pumunta ako sa Student Council office” sagot ko naman dito.

“Parang narinig ko na yang pangalan na yan, feeling ko famous yan dito” pag sabat naman ni Yassi. “Eh ikaw Rylie? Nakita mo ba yung crush mo sa basketball club?” dagdagan pa nito.

“Oo naman kaya nga mas naispire pa akong maglaro eh, hindi mo kasi alam yung kasi wala ka pang jowa” si Rylie

“Bakit may jowa ka ba? Inspirasyon lang meron ka, feeling may jowa” Supalpal naman ni Jasmin nito.

This is one of the scenes where I feel alone and empty. They are happily sharing their love for someone, their smiles are purely genuine, ganun ba talaga pag inlove ka? Then maybe I don’t really like him, he didn’t give me the butterflies I’m looking for. Ang

problema na lang ay paano ko ito sasabihin ng hindi siya nasasaktan.

-----