Kabanata 2
941 Words
Kabanata 2 (Flashback)
Pagmulat ko ng mata, nakita ko ang isang lalaki sa labas ng subdivision namin na hinahalungkat ang mga trash can.
My mom told me na itapon ko ang basurahan sa labas. Because YAYA was doing the house chores pa.
HMP!
Why me?! Nandiyan naman ang sister ko eh.
Kaso ito nga. Paano ko itatapon kung may harang.
Madilim at nakakatakot ako.
That this guy in the dark are bad man!
Man dahil mukhang hindi na ito kasing edad ko.
He's tall and uhm...
Napaawang ang labi ko ng humarap sa akin ang lalaki.
"Hello... miss!"
Tinarayan ko ito at sinamaan ang tingin.
Guwapo ito kaso nga lang. Dugyutin at mukhang mahirap.
Dapat layuan ko na ito bago pa malaman ni Mommy at Daddy na nakakita at kinausap ako nito. That's my mom or should I say my parents tell me many times.
"DON'T TALK to me, Mr." ani ko at tinalikuran ito.
"anong pangalan mo?" Tanong nito dahilan para mapahinto ako. Napahalukipkip ako. "Baket?" Tanong ko.
Baket nito tinatanong? Ba't ko rin ba 'to kinakausap? Kakasabi ko lang na hindi dapat.
"Wala lang. Bawal ba?" Tanong pa nito sa akin na kinainis ko.
Ngumiwi ako. "Wala kang sense kausap."
"Grabe ka naman...bata bata mo pa ganyan na sagot mo sa'kin."
whut?
Me? Bata? Do I look like bata to him?! Eh sabi nga ng karamihan I look like a woman na agad.
"Hindi na ako bata. For your information 19 na ako."
"Hindi halata."
"You look like 13 y.o." dagdag pa nito.
Ngumiti ako ng peke rito. "Salamat...ikaw naman po mukha kang lolo na," asar na sambit ko.
"HAHAHA." He chuckled and umiwas ako ng tingin.
He looks more handsome and sexy.
"Grabe... ngayon lang ako natawa ng ganto. Hintayan na lang kitang makapagtapos ineng. Mukhang tama nga ang pari at manghuhula. Na makikilala ko ang babaeng itinadhana sa akin ngayon."
"Crazy." I murmur sa napakahabang sinabi niya ay ang naintindihan ko lang ang ngayon lang daw ito nakatawa ng grabe.
I'm not clown or kid!
Umalis na ako pagkatapos itapon ang basura.
--
"HEY, okay ka lang ba riyan annika?" Tanong sa akin ni Pearl na kinakurap ko. Kaibigan at isa sa kaklase ko sa school.
I wanna say to her that she should shut up muna. Dahil may tinitignan ako. Kaso she's kind of talkative person eh. Kaya I don't mind na lang.
We're together in a cafeteria and kumakain. Kaso napahinto ako sa akmang pagsubo ng makita ang pamilyar na lalaki sa malayo. Sa sobrang pamilyar niya, narinig ko ang naghuhumerentado kong puso.
"Oo naman may project na ako." Lutang na sagot ko rito at napatingin sa lalaking nag momop sa sahig ng cafeteria.
"Don't you think hindi ko mahahalata ang panaka nakang tingin mo dyan sa gwapong janitor natin."
"What?" Nagsalubong ang kilay ko sa sinabi nito.
"May sinasabi ka ba bukod sa project?" tanong ko.
"Grabe ah." Sabi nito at nakita ko sa gilid ang pag iling nito sa akin.
"Tinatanong kita girl if you are okay. Not about our project."
Tumingin ako rito at bumusangot.
"Well, kung ganyan ba naman ka hot at ka guwapo ang janitor. Sinong babae ang hindi mapapatingin?"
Tinignan ko ang paligid at nakita ang halos karamihan na babae na pinagmamasdan ito.
"But he's not my type." She said and rolled her eyes at me.
"Same here." Pagsisinungaling ko na hindi nito pinaniwalaan.
"I'm done eating. Sana ikaw rin, annika. Dahil malalate na tayo mamaya kung hindi mo pa dadalian." Wika na lang niya at kinuha ang phone.
Tumango ako at tumingin muna sa lalaking nagmo-mop.
Then...
Then our gaze met...
Siya ang lalaking nakita ko sa labas ng subdivision namin. Nagbabasura... Hmmm...
Is he the new janitor here?
He's handsome and still hot. Kahit nasa uniporme nitong pang janitor.
Napalunok naman ako at napaiwas ng tingin.
Naramdaman ko pa ang kumakalabog kong puso.
This is bad.
Real bad.
"PEARL!" HINABOL ko ang kaibigan ng bigla na lang itong tumayo.
Tatayo na rin sana ako ng pigilan ako ng mga lalaking nasa 4rth year college na.
Nang tignan ko ang upuan sa harap kung bakit.
Nakita ko si Nicholas.
He's one of my admirer's here in school na palagi akong sinusundan at ginugulo. Para na ngang hindi admirer eh. More on stalker na kahit pa na gwapo siya.
"I hope you can now accept my invitation, annika. Na sumama sa Birthday ko."
"No." I said firmly.
"Pwede ba, Nico. Tigilan mo na ko sa pag-aaya." Naiinis kong sambit at kinuha ang bag na nasa ibabaw ng mesa.
I lost my appetite.
Hindi naman na nila ako pinigilan.
Kaso ng naglakad ako muntik pa akong ma out of balance dahil sa basang sahig na nadaanan ko.
When suddenly an arms envelop my waist to protect me on falling.
But when he protect me on falling to the floor. Hindi ko naman na protektahan ang sarili rito.
I fall...
With that
EYES na parang ice cream, nakakalusaw kahit tignan mo lang.
Perfect jawline, red and a liitle bit pinkish lips. Pointed nose and a heart shape face.
"You okay?" Matigas na ingles na sabi nito.
I'm not.
Will never be...
'Who are you?' Gusto kong itanong.
and....Why are you making my heartbeat fast...
I'm sure.
I'm doomed.
When my parents know I fall that fast in this man. Baka sigawan ako ng mga ito at kung ano pang gawin.
I smile and say Thanks before I bid my goodbye.
Pero hindi ko parin mapigilan ang sarili na tignan ito.
He's really handsome. Bihira sa mga lalaking mahihirap o...
Baka naman.
He's pretending to be poor.
He's now smiling while mopping.
- Writer
