Dangerous Gentlemen I: The Savage

CHAPTER 12

I swallowed a hard lump on my throat nang maramdaman ko na parang tutulo na naman ang luha ko. Nandito kami ngayon sa harap ng puntod ni Lola Bebang. It has been a week simula nung binurol siya. Walang ibang pumunta sa lamay niya maliban na lang sa mga kapit bahay niya na walang ginawa kundi makikain at maglaro ng mahjong at baraha. Kaunti lang ang nakita kong nanalangin sa bangkay niya. 

Malungkot na tinignan ko ang bulaklak na hawak ko. 'Lola, kung nasaan ka man ngayon ay sana masaya ka. Sana mapatawad mo ako sa ginawa ko at nadamay ka pa' hanggang ngayon ay hindi ko mapigilang sisihin ang sarili ko. Minsan natatagpuan ko na lang ang sarili kong tulala habang iniisip ang mga posibleng nangyari kung hindi ko siya iniwan noong gabing iyon. 

"Salamat Lola, kahit sa kaunting oras ay pinaalala mo sa akin ang pagmamahal ng isang Ina" mahinang bulong ko at hinalikan ang tuktok ng bulaklak na hawak ko bago iyon nilapag sa taas ng lapida niya. Nanatili pa ako doon ng ilang minuto bago ko napagdesisyunang umalis na.

"Paalam, Lola. Ito na yata ang huling pagkakataon na makakabisita ako pero pangako, gagawin ko ang lahat para mabisita ka ulit," King only gave me 3 chance to visit her. Yung una ay ang kasunod na gabi pagkatapos naming puntahan ang lamay niya. Pangalawa noong libing niya at pangatlo ngayon. 

Mabigat sa loob na tuluyan akong tumalikod. Ramdam na ramdam ko ang sobrang lungkot ng kalooban ko pero wala naman akong makausap dahil hindi naman kami nag-uusap ng mga tauhan ni King. Sinasagot lang nila ako kung mahalaga ang tanong ko. Maliban sa kanila ay wala na akong ibang kasama. Hindi ko din naman palaging nakikita si King dahil palagi siyang umaalis. 

Agad na tumalima ang tauhan ni King na kasama ko at naghandang umalis nang matanaw akong pabalik. Kung hindi pa ako nag-request na gusto kong mapag-isa ay malamang bumuntot na sila sa akin. Pinagbuksan ako ng isang lalaki ng pinto kaya walang imik ako na pumasok na ako sa loob ng sasakyan. Nakasunod kami sa isang sasakyan na nasa unahan tapos sa likod namin ay may isa pang sasakyan na puno ng tauhan ni King. 

Ang OA diba? pero wala naman akong magagawa, Tauhan niya 'yan hindi sa akin. Good thing they removed the eye cover tuwing babyahe kami kaya alam ko ang lugar kung saan nakaburol si Lola. King is missing, as usual. Hindi ko alam kung saang butas na naman siya pumasok. Gusto ko sanang makausap siya para pasalamatan sa ginawa niyang pagsagip sa akin. Either ways ay marunong akong maging grateful dahil malaking bagay sa akin ang ginawa niya. Hindi ko alam kung ano na ang nangyari sa akin ngayon kung hindi siya dumating noong gabing iyon. 

"We're here, Ma'am," naputol ang pagmumuni-muni ko nang marinig kong magsalita ang driver. Sinilip ko ang bintana sa labas at nakita na nakaparada na pala kami sa harap ng mansion. Masyado yata akong nahulog sa sarili kong isipin na hindi ko manlang napansin na nandito na kami. 

"Salamat," tipid na sabi ko at lumabas na ng sasakyan. Dumeretso na ako papasok sa loob ng bahay. 

"Good Morning, Ma'am," natigilan ako at napaatras nang marinig ang pamilyar na boses na iyon mula sa nakalinyang mga tauhan ni King. Pinanliitan ko siya ng mata habang inaalala kung sino ba siya. 

"IKAW?!" bulalas ko nang malala siya. Siya iyong tangang tauhan ni King na ni-literal na titigan ako sa mismong kwarto ko. Siya din iyong dahilan kung bakit ko alam ang password ng pinto. 

He stood up straight and looked at me. Siya lang ang nakita kong hindi sumusuot ng maskara maliban  kay King so I presume na medyo mataas ang posisyon niya. "Yes, Ma'am. It is me," walang emosyong sabi niya. Natigilan ako nang tuluyan ko siyang matitigan at nakita na may parang vest siyang suot sa balikat niya. 

Dahan-dahan akong napayuko nang may mapagtanto ako. Ano pa nga ba ang ibang dahilan kung bakit siya may ganiyan maliban sa akin na bigla na lang nakatakas when he is the one who should supervise me all the time. "I'm the reason for that. Right?" paos ang boses na sabi ko. Guilt is eating me right now na gusto kong lumuhod sa harap niya at humingi ng patawad lalong-lalo na at preska pa sa isip ko ang nangyari. 

'Heto ba ang kapalit ng pagtakas ko? Buhay ng iba?' mariing akong napapikit nang biglang magpanting ang tenga ko nang naalala ko naman ang mukha ni Lola Bebang na nakaratay sa kabaong. Simula noon hanggang ngayon ay wala pa akong maayos na tulog dahil sa tuwing pipikit ako ay ang nakapikit niyang mukha ang nakikita ko. 

"No," natigilan ako nang marinig ang sagot ng lalaki. I just realized na hindi ko pala alam ang pangalan niya. He is looking at me with a blank expression on his face. "It's not because of you," dagdag niya. Somehow I felt relieved, but my gut feeling is telling me na hindi siya nagsasabi ng totoo. 

"Saan mo nakuha iyan?" usisa ko. 

"I-" I smiled sadly to myself nang hindi kaagad siya nakasagot. So tama nga ako. Ako nga ang dahilan kung bakit may ganiyan siya. 

"You were shot by King," maliit ang ngiting sabi ko. I took a last glance his shoulder bago nanghihinang umakyat na sa taas. Gusto kong mapag-isa. Gusto kong matulog para mawala ang lahat ng sama ng loob na nararamdaman ko pero maging sa panaginip ko ay wala akong kawala. I want to shut the world down. I didn't expect na sa simpleng pagtakas ko lang ay ito ang mangyayari. Dalawang buhay at isang nasaktan dahil lang tumakas ako. Hindi ko alam kung saan na ang Anak ni Lola Bebang. Hindi na ako nag-abalang magtanong kay King tungkol sa kaniya. 

"Aela," I heard the familiar voice of the man behind me. Gulat na nilingon ko siya. Hindi ko alam na sinundan pala niya ako. 

"It is not your fault," buo ang boses na sabi niya. I opened my mouth to say something pero hindi ko maapuhap ang salitang sasabihin ko. "I wasn't able to do my job well last time. But this time ay sisiguraduhin ko nang wala kang kawala," I should be threatened by what he said pero sa hindi ko inaasahan ay napangiti ako. 

"Sige, tignan natin," mahinang sabi ko dumeretso na sa tapat ng pinto ng kwarto ko. May dalawang lalaki na ngayon na nagbabantay sa labas mismong ng kwarto ko kaya imposible talagang makatakas pa ako. There were also securities guarding the stairs. In short, all places are now well guarded. Puno na rin ng cctv ang mansion. 

I took a last glance sa lalaki na tahimik na nakatayo sa kalayuan bago tuluyang pumasok. He is also looking at me while his other hand is inside his pocket. Maliit akong ngumiti sa kaniya at pumasok na sa loob ng kwarto s***h kulungan ko. Agad akong bumaluktot sa kama at binalot ang sarili ko sa kumot. Pagod na pagod ako kahit wala naman akong ginagawa. Pakiramdam ko ay namamaga na ang mata ko dahil sa pinaghalong iyak at puyat. 

"Matutulog na lang ako," wala sa sariling sabi ko at pumikit na pero lumipas ang ilang minuto ay hindi pa rin ako makatulog dahil sa dami ng iiniisip ko. Ilang beses pa akong palipat-lipat ng posisyon before I gave up. 

'f**k. Maybe a bath will help' isip ko at tumayo na sa kama. Pinuno ko ng maligamgam na tubig ang malaking bath tub o jacuzzi ba ito bago nilagyan ng bath bomb at tuluyan nang naghubad ng damit. Pinakiramdaman ko muna ang tubig para hindi mabigla ang katawan ko sa temperatura niyon bago lumusong. 

"Ohh," mahinang ungol ko when I submerged myself in the water. I immediately felt my body relaxed. Pumikit ako at dinamdam ang maligamgam na tubig sa katawan ko. Hindi ko napansin na unti-unti na pala akong nakatulog. 

3RD PERSON'S POV:

King mentally cursed when he checked his monitor and saw that Aela can't be found in the room. "She better be in the bathroom," he told himself. He wasn't able to check on her until now because he was busy. 

"My King, the drugs have arrived," sambit ng isa sa mga tauhan niya. 

"Secure it and make sure it is well distributed," tipid na sabi niya nang hindi ito pinupukol ng tingin. He is the one who heads the Empire. A group which is responsible for all the crimes as others call it in the country but for them, it is business.

"f**k," he cussed to himself and leaned back to his chair while massaging his temples. Things have been rough lately especially that there are some enemies trying to get to their ass and take the lead from him. King was intently looking at the screen of his laptop, waiting for Aela to come into view when his phone rang. 

"Padre" sagot niya sa kabilang linya. It's his Father calling him. 

"Mio Figlio. How are you?"  he sighed heavily and closed his eyes. 

"Everything is good, Padre. Don't worry. How about you?" worry filled him when he heard his Father coughed hard. Naririnig niya na nahihirapan itong huminga. 

"Padre, have you seen the Dr.?" nag-aalalang tanong niya. 

"No. No Doctor," matigas ang ulo na sagot sa kaniya ng Ama. His Father immediately changed the subject and they talked about business. He originally came from Italy but his Father tasked him to extend their power in the Philippines that is why he is here in this damned country. 

"Alright, Padre. I'll get things done as soon as I can and come visit you," magaan ang boses na sabi niya. 

"Ci vediamo, mi figlio," 

"Ci vediamo, Padre" paalam nito sa Ama bago binaba ang tawag. Agad nagdikit ang kilay ni King nang lumipas ang ilang minuto pero hindi pa din niya makita si Aela sa sariling kwarto nito. He only installed one camera in her room. He didn't bother adding another one inside the bathroom because he respects her privacy. 

He harshly took out his phone and dialed Blake's number. 

"King," tipid na sagot nito sa tawag. 

"Where the f**k is Aela?" he said in a hoarse voice. 

"She's in her room King. Her doors are well guarded so I can assure you she is inside," agad na kumabog ang dibdib niya nang marinig ang sagot ni Blake. Aela have been inside her room for almost an hour now. His mind suddenly clouded with various scenarios of what Aela might be doing. 

"Check her. NOW," mariing sabi niya bago pinutol ang tawag. King immediately gathered his stuff to leave. He have to be home to check on Aela ngunit nakasalubong niya ang isa sa tauhan niya na akmang kakatok sa opisina niya. 

"King, we have a problem," habol ang hiningang sabi nito. 

"What?" he said harshly.

"The other truck which loads the fire arms was ambushed. All of our men was killed instantly," King's head throbbed when he heard the news. Those firearms was illegally smuggled from the South and is expected to arrive any time now. 

"Fuckin locate it now!" gigil na sigaw niya. He is so close to losing his s**t, tapos dumagdag pa ito. Now he is not sure if he can come home. 

"What a fuckin life I have," he said to himself at sumunod sa tauhan niyang nagkukumahog tumakbo. Those firearms is a huge deal. There is an event later on in the evening. A black market that only selected guest are chosen to attend. But now they lost one of their top selling item. 

Pumasok siya sa isang kwarto kung saan puno ng mga monitors. "This is the area where the truck was ambushed, King," turo sa screen ng isa niyang tauhan. 

"How did the ambush happened?" walang emosyong tanong niya. 

"No one knew King. That place have no CCTV. It's most likely planned," sagot ng isang tauhan niya. 

Only they knew that the truck will go in that area. He bought that land for that purpose. Only his men knew about that place. "Seems like there is a among us," walang emosyong sabi niya. "Check all the nearby areas I'm sure they're not far from the scene," tipid na sabi niya at tumalikod na. He have to know who is the rat among them and kill him or else all of their future transactions will be on edge. 

AELA'S POV

"Aela!" nagising ako nang may maramdaman kong marahas na humila sa akin pataas. Napaubo ako nang napuno ng tubig ang lalamunan ko nang huminga ako ng malalaim. Kaya pala nararamdaman ko sa panaginip ko na hindi ako makahinga. Lumubog pala ako sa tubig ng jacuzzi habang tulog!

"What the f**k where you thinking?" bulyaw sa akin ng lalaking inutusan ni King na bantayan ako. Hindi makapaniwalag tinignan ko siya at niyuko ang hubad kong katawan. 

"AAHHH!" I screamed on top of my lungs and hugged myself. For Pete's sake! I am naked under the water. Nagpa-panic na inabot ko ang lahat ng bula sa tubig at tinakip sa katawan ko. Mabuti na lang at puno ng bula ang jacuzzi. 

"ANONG GINAGAWA MO DITO?!" nanggagaliting sigaw ko sa kaniya. 

"King asked me to check on you," tipid na sabi niya. Bumalik na naman sa pagiging blangko ang expression niya habang ako naman ay kulang na lang tumakbo palabas para hindi niya makita ang hubad na katawan ko. 

"WELL, NALILIGO AKO!" 

"You were drowning," he said as a matter of fact. 

"NAKATULOG AKO!" depensa ko sa sarili. He looked at me for  a few seconds to see if I am telling the truth pagkatapos ay sinapo ang noo na tila ba na-stress siya bigla sa narinig. 

"Who the f**k falls asleep while bathing?" hindi makapaniwalang sabi niya. I blinked many times and pointed at myself. 

"Me?" mariin siyang napapikitang cursed at himself. 

"TEKA! BAKIT KA BA NANDITO. PAANO KA NAKAPASOK? BAKIT HINDI KA MANLANG KUMATOK?!" sunod-sunod na tanong ko at sinilip ang pinto ng banyo. Napangiwi ako nang makita iyong wasak na. Okay, now I see kung ano na ang nangyari sa pinto. 

"I was knocking for minutes already and called your name but you never answered so I had to force my way in only to find you drowning yourself," paliwanag niya. 

Tinaas ko ang isa kong kamay sa kaniya. "Okay, correction. I wasn't drowning. I only fell asleep. Now can you go out and give me peace habang tatapusin ko lang ang ligo ko?" I asked him nicely. Walang salitang tumalikod na siya at sinarhan ang pinto as if na may itutulong iyon. Merong malaking butas sa gitna ng pinto dahil sinira niya. 

Maging ako ay biglang na-stress sa sarili ko. Paano naman ako nakatulog tapos hindi ko manlang naramdaman na nakalubog na pala ang ulo ko sa tubig. Mabuti na lang ay hinila ako ng lalaki na iyon palabas kung hindi baka namatay na ako sa tulog ko. Ilang minuto pa akong nanatili sa jacuzzi bago tumayo at nagpalit na ng damit. Naabutan ko naman ang lalaki sa labas na nagluluto. 

"Anong niluluto mo?" curious na tanong ko at lumapit sa tabi niya at sinilip ang niluluto niya. 

"Ramen," tipid na sabi niya nang hindi ako nililingon. Napapalatak ako at lumayo na sa kaniya. Ang sungit niya talaga. Akala ko naman kanina ay magiging magkaibigan na kami pero mukhang malabo. Lahat yata ng tauhan ni King ay kaugali niya eh. Pumunta na lang ako sa kama at naglaro ng Candy Crush. Baka dito siya nakitambay dahil may lulutuan. Pshh, asa siya na i-share ko sa kaniya ang pagkain ko pagdumating. Siya nga isa lang niluto niya eh. 

"Let's eat," parang tumayo ang tenga ko nang marinig ang sinabi niya. He is standing beside the table with two bowls on his hand. Agad akong tumayo mula sa pagkakadapa sa kama at dali-daling lumapit sa kaniya. 

"Wow, parang isa lang naman ang niluluto mo kanina ah?" hindi niya ako sinagot bagkus ay pinatong ang isang bowl sa harap ko. Nanghahaba ang ngusong umupo na ako sa harap niya. He started munching on his bowl habang ako naman ay pinapanood lang siya. Tinignan ko ang sarili kong bowl and realize that it looks delicious. Mukha talaga siyang ginawa ng chef. 

"If you don't want to eat it just tell me and I'll eat it," agad akong sumubo nang marinig ang sinabi niya dahilan para mapaso ang bibig ko. 

"ANG INIT!" reklamo ko at sinapo ang bibig kong napaso. He took a quick glimpse at me tapos walang pakealam na binalik ang atensyon sa kinakain. 

"Sungit," tirik ang matang sabi ko at uminom na lang ng malamig na tubig para kahit papaano ay mabawasan ang hapdi ng bibig ko. Mabuti na lang at bibig lang ang napaso sa akin at hindi dila kaya maayos pa akong makakain. 

"Ano pala pangalan mo?" out of the blue na tanong ko. "Well, you know. Ikaw ang inutusan ni King na bantayan ako kaya for sure ay palagi tayong magkasama. Ang weird naman siguro kung 'hoy' lang ang itawag ko sa iyo unless iyon ang gusto mong tawagin ko sa iyo pero para naman akong walang manners kung ganon kaya kung ako sayo ay sasabihin ko na ang pangalan k-"

"Blake," tipid na sabi niya. Malapad akong napangiti nang effective na ang ginawa ko. Hindi ko inaasahan na mapipilitan siyang sabihin ang pangalan niya. Siguro naasar sa haba ng sinabi ko. 

"So, Blake," he raised his eyebrow at me pero hindi sumagot. "What do you want to do?" makahulugang sabi ko. Blake coughed hard sa sinabi ko. 

"What the f**k? What are you saying? I don't want to do anything with you!" bulyaw niya at uminom ng tubig. 

The next thing I knew ay nagsisigawan na kami habang naglalaro ng guitar hero sa telebisyon. "ANG DAYA MO!" sigaw ko at sinubukang habulin ang score niya pero masyado siyang magaling. First time ko kasi laruin ito kaya hindi ko alam kung paano. 

"I'm just born with the talent," nakangising sabi niya at mas ginalingan pa lalo. I ended up losing of course. Nanghahaba ang ngusong sinamaan ko siya ng tingin habang siya naman ay dinilaan ako. 

"Loser," mapanuyang sabi niya bago tumalikod para kumuha ng tubig. Infairness ha? Parang wala lang siyang sugat kung maglaro. Nakasunod lang ang tingin ko sa kaniya. 

'I guess I found  one friend now' isip ko at napangiti. 

- -

✘ R E A D ✘

✘ C O M M E N T ✘

✘ F O L L O W M E ✘