Chapter 5
913 Words
“Bes, are you sure about this?” reklamo ni Serene Valcrest habang nakatayo sa harap ng Home Economics classroom. Amoy harina, mantikilya, at kung anu-anong baked goods ang sumalubong sa kanila.
“Hindi ba dapat serious ka sa grades mo, tapos ngayon… crush mo ang target?”
Ngumiti si Laxriel Chavez, hawak ang hairnet niya na parang crown. “Bes, love is serious. Kaya kung ang paraan para mapasok ang puso ni hubby ay through his stomach—edi magbe-bake ako ng cake.”
“Correction,” singit ni Serene, nagtaas ng kilay. “Magbe-bake tayo ng cake, kasi kung ikaw lang… baka maging bato.”
“Rude!” napa-pout si Laxriel, pero mabilis ding natawa. “Promise, this time gagawin ko nang maayos. Para kay hubby.”
---
Pagpasok nila, agad nag-announce ang teacher: “Class, today we’ll be pairing up to bake simple cakes. Choose your partners.”
At bago pa makapili si Laxriel, narinig niyang malamig na boses sa gilid.
“I’ll work alone.”
Napalingon siya—si Khyro Sev Dravenhart, nakatayo na parang model sa gilid ng counter.
Halos mapasigaw si Laxriel, pero pigil niya ang sarili.
Omygosh. This is fate!
Wala siyang pakialam kung sino ang kaharap niya—agad siyang lumapit.
“Excuse me, hubby,” nakangiting sabi niya, “partner na kita.”
Napatingin si Khyro, malamig pa rin ang tingin. “I said I’ll work alone.”
“Too late,” sagot ni Laxriel, sabay kuha ng apron at tumayo sa tabi niya. “Marriage is teamwork. Deal with it.”
---
Nagsimula ang activity. Habang nagmi-measure ng ingredients si Khyro nang sobrang precise, abala si Laxriel sa kakadaldal.
“Hubby, do you like chocolate or vanilla? Kasi kung chocolate, edi double choco. Kung vanilla, edi triple vanilla.”
Tahimik lang si Khyro.
“O baka red velvet? Kasi yun yung kulay ng love.”
Hindi na nakatiis si Serene mula sa kabilang table. “Chavez, focus! Hindi love life ang niluluto mo!”
---
Habang nagbubuhos ng harina, biglang natapilok si Laxriel at muntik nang malaglag ang bowl. Pero bago pa ito kumalat, mabilis na nasalo ni Khyro—isang mabilis na galaw na parang sanay sa reflex.
“Careless,” malamig na sabi niya, hawak pa rin ang mangkok.
Ngumiti si Laxriel, parang lalong kinilig. “Awww, hubby, you saved me. Alam ko na, secret kang superhero.”
Napairap si Khyro, ibinalik lang ang bowl. “Just… don’t mess it up.”
---
Ilang minuto pa, tapos na ang cake nila. Simple lang, pero para kay Laxriel, masterpiece iyon kasi ginawa nila together. Bago pa kunin ng teacher para i-grade, mabilis siyang kumuha ng icing at sumulat ng maliit na heart sa gilid ng cake.
“Perfect,” bulong niya, sabay titig kay Khyro.
“For you, hubby.”
Hindi sumagot si Khyro, pero napansin ni Laxriel ang mabilis na pag-iwas ng tingin nito. Para bang… kahit papaano, naapektuhan siya.
At doon, lalong tumibay ang decision ni Laxriel:
Mas lalo pa siyang nahulog.
Pagkatapos ng klase, abala ang lahat sa pagliligpit ng mga gamit. Si Serene, as usual, nakataas na ang kilay habang pinupunasan ang mesa.
“Bes, grabe ka kanina. Ang dami mong ‘hubby-hubby’ habang nagba-bake. Nahiya ako sa mga kaklase natin!”
Ngumisi si Laxriel, hawak ang cake box na parang trophy. “Eh ano ngayon? At least, may bonding moment kami ni hubby. Siya naghalo, ako nag-smile—perfect combo.”
Napailing si Serene. “Hindi ko alam kung matatawa ako o maiiyak sa’yo.”
---
Habang palabas na sila ng classroom, biglang may lumapit na first-year student, bitbit ang maliit na folded paper.
“Uhm… excuse me, ate. May nagpaabot po nito para sa inyo.”
Inabot niya ang papel kay Laxriel, tapos mabilis ding umalis.
“Uy bes, love letter?!” agad na asar ni Serene. “Hindi pa nga official si hubby mo, may challenger na.”
Kinilig naman si Laxriel, halos mapatalon habang binubuklat ang papel.
At doon, nabasa niya:
> ‘You looked really cute while baking today. I hope I get the chance to know you more. —Your Secret Admirer’
“Aaaaaaaaaahhhh!” halos mapasigaw siya, hawak-hawak ang pisngi. “Bes! May secret admirer ako!”
---
Pero hindi pa siya tapos sa pag-fangirl nang mapansin niya si Khyro sa gilid, tahimik lang habang inaayos ang gamit sa bag. Pero saglit itong tumingin—isang mabilis na sulyap sa papel na hawak niya.
At kahit walang sinabi, ramdam ni Laxriel ang kakaibang lamig sa tingin ni Khyro.
“Hubby…” mahina niyang bulong, “…nagseselos ka ba?”
“Wala siyang sinabi,” kontra agad ni Serene, halos sabunutan na siya. “Stop with the delulu, Chavez. Hindi siya nagseselos. Nakatingin lang kasi hawak mo yung papel sa ere parang anemometer.”
Pero ngumiti lang si Laxriel, tuloy ang sariling imahinasyon.
“Mark my words, bes… one day, aamin din si hubby. And until then, ipapakita ko sa kanya na ako lang ang dapat niyang tingnan.”
---
At habang naglalakad sila palabas, hindi alam ni Laxriel na nanatiling nakatayo si Khyro sa loob ng classroom. Nakasara na ang zipper ng bag niya, pero hindi pa siya umaalis.
Nakakunot ang noo niya, malamig ang ekspresyon.
Secret admirer?
Para bang may hindi maipaliwanag na kirot sa dibdib niya.
At sa kabila ng lahat ng denial sa isip niya…
isang bagay ang malinaw:
Ayaw niyang may ibang tumingin kay Laxriel ng ganoon.
- Writer
