Sa gitna ng mga guho ng trono ng dilim, unti-unti nang naglalaho ang alingawngaw ng banggaan ng espada.
Ang huling hampas ni Khyro ay tumama diretso sa dibdib ni Malphas, at ang bughaw na liwanag ay sumiklab sa buong paligid.
Ang dating hari ng kadiliman ay napaatras, ang katawan ay nagsimulang manghina, at ang sigaw niya ay naghalo sa tunog ng mga basag na haligi.
“Kh… Khyro…” mahina at basag ang boses ni Laxriel habang pinagmamasdan ang nakaluhod na si Khyro, hingal, sugatan, at nanginginig.
“Stop, please… enough…”
Ngunit kahit pa anong pakiusap niya, nakatutok pa rin ang espada ni Khyro sa halimaw.
Ang liwanag nito’y kumikislap, tila humihinga ng sarili nitong galit.
“Hindi pa… tapos ito,” bulong ni Khyro, tumayo nang dahan-dahan kahit nanginginig ang tuhod.
“Hangga’t humihinga
