ARABELLA:
SA mga sumunod na araw, naging tahimik ang buhay namin dahil hindi na ulit nagpakita sa bahay ang biological mother ko. Siguro ay nagsawa at napagod na din kaya umalis na. May bahagi sa puso ko ang nasaktan na iniwan niya ulit ako nang gano'n-gano’n lang. Katulad kung paano niya ako iniwan kay mama– eighteen years ago.
Pero dahil sa ginawa niyang pagsuko, mas nalinawan na ako kung sino sa kanilang dalawa ang tunay kong ina. At iyon ay walang iba kundi si Mama Laura. Ang tunay na ina, hindi niya matitiis ang kanyang anak. Hindi niya maaatim iwanan ito sa ibang tao at bahala na ang taong ‘yon kung ano ang gagawin niya sa bata. Mabuti na lang at may mabuting puso ang taong pinag-iwanan niya sa akin.
Kahit hindi ako kadugo ni mama. Kahit wala siyang obligasyon sa akin. Kahit mahi
