PSYCHOPATH LOVE SERIES #2: DASHIEL DAVIN CARTER

Kabanata 13

"Who are you? Why are you late?" his thunder voice who echoed the whole room made me shivered.

Kasabay niyon ay ang pagkapako ko sa kinatatayuan ko at ang panlalamig ko.

Napatigil si prof sa pagsasalita dahil sa mga katagang isinambit niya. The whole room went silent because of those words. Kalauna'y naramdaman ko na lang ang mga mapanuring tingin ng mga kaklase ko sa 'kin which made me more tense and gulped.

"I said, why are you late, miss?" ulit niyang tanong ng hindi ko nasagot ang una niyang tanong na mas naging dahilan pa kung bakit dumoble ang bundok ng kaba sa puso ko.

Kung ang kaba na nararamdaman ko kanina'y normal pa, ngayon naman ay mas lumakas pa, mas tumindi, mas lalo rin nangatog ang tuhod ko kesa kanina. Sa sobrang pangangatog nito'y wala sa sariling ako'y napahawak sa gilid bintana na nasa gilid ko. upang doon kumuha ng lakas ng sa gayon ay makatayo ako. Para kasing mabubuwal na ako ng wala sa oras mula sa pagkakatayo ko e.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko, pilit na pinapakalma ang sarili nang sa gayon ay mawala na itong kaba at pangangatog ng mga tuhod ko.

Hindi ko alam kung bakit ako kinabahan ng ganito ka tindi. Hindi ko alam kung bakit ganito na lang kung makapag react ang katawan ko. E, samantalang isang simpleng tanong lang naman iyon. Pero mukhang may kinalaman rito ang aura na pinapakawalan niya. Nakakaintimidate kasi e! Yong tipong hihilingin mo na lang na bumukas 'yong lupa na kinatatapakan mo at saka magpalamon rito. f**k this!

Nangangatog at nanghihina may nagpakawala pa rin ako ng isang malalim na buntong hininga upang doon kumuha ng lakas at hangin para sa baga ko, para kasing naubos ang hangin na nasa baga ko dulot ng intensidad na binibigay niya, pagkatapos ay nilingon ko ang gawi niya ng nakayuko. Iniiwasan salubungin ang mga nakakamatay niyang titig.

"Ahmm-"

I was about to answered his questions pero hindi ko na ito nagawa pa ng marinig ko ang tanong ni ma'am na siyang ipinagsalamat ko naman, kasi kahit papano'y lumuwag ang nararamdaman ko.

"-miss Marra, why are you late?" sabat ni ma'am sa balak ko sanang sabihin na siyang ipinagpasalamata ko.

Hindi ko alam kung bakit ako tinanong ni prof ga'yong natanong na naman ng punyemas na lalaking iyon ang mga katagang iyon sa akin, pero siguro dahil naramdaman niya ang kaba na nararamdaman ko, at ang pangangatog ng mga tuhod ko kaya doon niya siguro napagtanto na hinding hindi ko magagawang sagotin ang tanong ng lalaking iyon kung ganito ang akto ko, kaya tinanong niya ko ulit dahil sa kaisipang kapag siya ang tumanong sa akin ay masasagot ko ng maayos ay gusto niyang itatanong sa akin. O baka naman-Ayy ewan! Basta nagpapasalamat ako sakanya dahil kahit papano'y nabawasan ang kaba na nararamdaman ko.

Nag-angat ako ng tingin mula sa pagkakayuko ko at hindi ko inaakalang sa pag-angat ko na iyon ay ang pagtatagpo ng mga mata namin nong punyemas na iyon, dali dali tuloy akong napaiwas ng tingin, hindi ko kasi kayang salubungin ang mga tingin niya.

"H-indi po kasi ako pinayagan ni Madam na umalis agad, prof," sagot ko sa tanong niya, ang tinutukoy ay ang hindi pagpayag ni Madam Bet na umalis ako agad pagkat ang rami kung hugasin dulot ng pagragsa kanina ng mga estudyante kanina sa carenderia.

Habang binibigkas ko ang mga katagang iyon ay hindi ko pa rin naiwasan ang sarili ko na huwag mautal kahit na'y hindi na naman ako nakatingin sa nakakaintimidad na lalaking iyon, nanatili kasi sa gawi ko ang nakakaintimidad niyang mga titig na siyang naging dahilan ng pagkautal ko.

"Ganoon ba, iha?" prof asked and I nodded thruthfully.

Alam ni prof ang tungkol sa part time job ko na siyang bumubuhay sa akin at kilala niya rin si Madam Bet kaya panatag ang kalooban ko na papaniwalaan niya ako.

I heard her sighed, "Kung ga'yon ay umupo kana sa upuan mo, para maipakilala ko na sainyo ang lalaking ito," utos nito habang tinuturo ang gawi nong lalaking punyemas na iyon.

Napatingin naman ako sa gawi nong punyemas dahil doon, at doon ko ito nakitang prenteng prente nakaupo sa pang isahang upuan habang nakatitig ng mariin sa gawi ko, na siyang nag bigay naman sa akin ng ilang.

Ano kaya ang problema ng lalaking ito at ba't kung makatitig sa gawi ko'y wagas?

Iniwas ko ang tingin ko sakanya nang hindi ko na kinaya pa ang intensidad ng mga titig niya at saka tinanguan si prof.

Pagkatapos ay muli ko silang tinalikuran bago mabilisang tinungo ang gawi nong upuan ko na katabi no'ng inuupuan ni Candice.

Mabilisan kong tinungo ang upuan ko, dahil alam kong kunting kunti na lang ay bibigay na talaga ang mga tuhod ko dulot ng pangangatog nito.

"Ang pogi no'ng lalaki no? Malaki siguro ang tite non."

Wala sa sariling ako'y napaismid dahil sa ibinulong ni Candice sa akin. Napatingin tuloy ako ng wala sa oras sa gawi nong lalaking iyon dahil sa mga sinabi niya.

Putspa talaga ang bunganga ng babaeng ito oh, walang pinipili at saka walang brake. Kakaupo ko pa lang sa upuan ko na katabi no'ng kanya, pero ang gaga imbes na good morning ang ibungad sa akin ay kalaswaan ba naman. Mygad!

Sinuri ko ng tingin ang buong kabuuan ng lalaki at wala sa sariling ako'y napalunok ng makita ko ang umbok sa jeans na suot nito ng tumayo ito.

Siguro! Ang sigaw naman ng malantud kong utak na siyang naging dahilan kung bakit ako napatampal sa noo ko. s**t! Ano ba 'tong mga pinag-iisip ko?!

Hindi talaga nakakabuti sa utak ko ang pagsasama ko sa babaeng 'to, nahahawaan na kasi ng kalaswaan ang utak ko.

"Uyy, ang gaga sinuri talaga ng tingin ang lalaki," muling nang-aasar na bulong nito sa akin.

Napa ayos naman ako ng upo dahil sa tinuran niya, at saka dali daling napaiwas ng tingin sa lalaking nasa harapan ko. Liningon ko ang gawi no'ng gaga kong kaibigan ng marinig ko ang paghagikhik nito na tila ba'y naisisiyahan ito sa nakikita niyang reaksiyon sa akin.

Inismiran ko ito bago ko muling itinuon ang atensiyon ko sa harapan, but this time kay prof na at hindi sa lalaking punyemas na iyon. Takot ko lang na maasar no! Knowing her, may kalog friend Candice, hinding hindi talaga yan titigil sa pang-aasar lalo na pag ramdam niyang type mo 'yong lalaki. Hindi naman sa type ko yong punyemas na iyon pero knowing her being a malicious, pagmamalisyahan niya talaga ang tungkol sa pagtitig ko kanina sa lalaking iyon.

"I know that you guys know about my resign plan, right?" prof asked and we all nodded as a sign that we already know it.

Prof sighed heavily like it is so hard for her to say what she want to say, "And we all know that sa bawat pag-alis ay ang pagdating rin ng b-ago," her voice broke while saying those words. The pain in her voice is also visible while saying those words.

Alam ko na importante para sakanya ang pagtuturo sa amin, kung kaya't ganito na lang siya kung ma kaasta. Alam kung nasasaktan siya sa kaisipang titigil siya sa pagtuturo at kailangan niya ng umalis ng bansa, I know that she's hurting. But what we could do? That's her destiny, at when the destiny flucks wala ka talagang ibang magagawa kundi ang sundin ito. For now, all we can do is to pray for her happiness and safety.

"A-nd I am here to personally announce your new Pyschology Professor." Despite of the pain that she felt right now, she still manage to smile while saying those words, liningon niya ang gawi nong punyemas na lalaki, at doon ko nakita ang pag-usbong ng apoy sa mga mata ni Prof. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako, pero nakita ko kasi talaga ang apoy ng kapusukan ng mga mata niya. Ipinagsawalang bahala ko na lang ang nakita ko at saka itinuon ang atensiyon sa mga sinabi ni ma'am.

Dumaan ang kalituhan sa mga mata ko ng tuluyang ma proseso ng utak ko kung ano ang ibig niyang sabihin sa sinabi niya, pero ang kalituhan na iyon ay agaran rin nawala ng may mapagtanto ako.

With a wide mouth and jaw dropping shits, napititig ako sa gawi nong punyemas na iyon, at doon ko ito nakitang nakangiting lumapit sa gawi ni prof. Isang nagtatanong na tingin ang ipinukol ko kay prof at sa lalaking iyon, nagtatanong kung tama ba itong mga naiisip ko-kung tama ba itong na sosolve ko sa tila puzzle na nasa utak ko.

Don't tell me that he is-

Hindi ko na natapos pa ang pag so-solve ko sa utak ko tungkol sa katanongan na nasa utak ko ng marinig ko ang mga sumunod na katagang binitawan ni prof.

"He is Dashiel Davin Carter, a psychologist who topped the bar exam last 2017 and now he is a fresh graduate from law school with a latin degree," pagpapakilala ni prof sa punyemas na lalaking iyon.

Wala sa sariling nalaglag ang mga panga ko ng marinig ko ang mga sinabi ni prof at hindi ko inaakalang mas lalo pa itong malalaglag ng marinig ko ang mga sumunod na katagang binitawan niya.

"And he will gonna be your Psychology Proffesor," prof added, na siyang naging dahilan kung bakit ko nalaman na may ikakalaki pa pala ang bunganga ko.

Kung kanina'y ang bunganga ko ay malaki na dahil sa pagkalaglag ng panga ko, ngayon naman ay mas lumaki pa ito-mas umawang pa ito.

Nanlalaki ang mga mata at saka laglag ang mga pangang nilingon ko ang gawi ng punyemas na iyon, na ngayon ay nakangiti ng tipid na tila ba'y hindi ito nasiyahan sa mga narinig na siyang ikipinagtaka ko naman, kasi kung ako sakanya'y ngingiti talaga ako dahil sa kadahilanang nakaka flatter kayang ipakilala ka sa harap ng tao gamit ang mga na achieve mo sa buhay.

"Hoy ang bunganga mo, Candice baka mapasukan ng langaw," rinig kong sabi no'ng katabi ni Candice sakanya, na siyang naging dahilan rin kung bakit ako napatikom sa baba ko at saka napaayos ng upo.

Alam kong hindi ako sinabihan niyon pero 'yong katawan ko ang nakinig sa mga sinabi ni Aliza samantalang si Candice naman ay nanatili pa rin nakanganga na tila bay amaze na amaze siya.

Nang nilibot ko naman ang tingin ko sa kabuuan ng room namin ay napailing na lang ako ng makita kong kagaya ko at nong reaksiyon ni Candice ang reaksiyon nila.

Hindi na ako nagtaka pa ng makita ko ang reaksiyon nila dahil alam kung kagaya ko'y amaze na amaze rin sila sa na achieve na ng lalaki sa buhay nito.

"Mygad! Siya ba 'yong magiging teacher na tin?!" rinig kung impit na tili ni Christine na siyang naging dahilan kung bakit ako napalingon sa gawi niya, "Kung ga'yon ay hinding hindi na ako aabsent pa! Papasok na rin ako kahit holiday!" rinig ko pang dagdag na sabi nito na siyang nag pailing sa akin.

Ang landi landi talaga ng babaeng iyon. Paniguradong aakitin niya ang punyemas na iyon para mapa sakanya ito. Knowing Christine, the b***h in our campus who stole the boyfriends of my classmates and schoolmates, hinding hindi siya susuko hanggat hindi niya natitikman-napapasakanya ang natitipuhan niya.

Knowing her being the s*x to pass student, paniguradong aakitin niya rin ang punyemas na iyon para maka pasa siya. Hindi na bago sa amin ang ginagawa niyang iyon, senior high school pa lang kami gawain na niya iyon, even this school year, ginagawa niya pa rin ang bagay na iyon. Simula ng magbukas ang klase ilang issue na ba ang nasangkot sakanya? Ilang issue na ba tungkol sa pagpapakantot niya sa prof namin para makapasa siya ang nagdaan?

"Paniguradong bubukaka na naman 'yan," napatingin ako sa gilid ko ng marinig ko ang mga katagang iyon.

At doon ko nakita si Candice na may mataray na aura habang nakatingin sa gawi nila Christine. Nakaisa ang kilay ng gaga habang mataray na pinagmamasdan ang gawi ng kakambal niya.

Yes Chritine and Candice are twins, hindi sila identical twin, medyo magkaiba yong mga mukha nila pero pareho silang magaganda.

Hindi ko alam kung ano ang meron sakanilang dalawa at kung bakit galit na galit si Candice kay Christine, ganoon rin naman si Christine kay Candice. Magkapatid silang dalawa pero kung makaasta ay parang hindi magkakilala. Walang pakialaman kumbaga.

"Hinaan mo nga ang boses mo, baka marinig ka niyan e," bulong ko sakanya habang nakatingin sa gawi nila Christine at nong mga kasamahan niya. Nang makasigurong hindi kami narinig nila Christine at nong mga kaibigan nito'y saka palang ako nakahinga ng maluwag.

Medyo malapit lang kasi sila sa kinauupan namin kaya medyo kinabahan ako dahil sa kaisipang baka narinig nila ang naging rant ng gaga kong kaibigan.

"Hindi ta'yo maririnig ng mga 'yan, ang ingay ingay e, at saka isa pa nag pa-plano na ang mga iyan kung paano nila ma ho-hook yong bagong professor," ani pa nito sabay kain sa spaghetti na tinusok niya gamit ang tinidor.

Bumuntong hininga na lang ako bilang pag-sang ayon sa tinuran niya bago rin kinain ang spaghetti na nasa mesa.

Nandito kami ngayon sa Cafeteria kumakain ng snack, hindi sana ako sasama sakanya dahil sa kadahilanang gusto kong matulog-I mean itukog itulog itong gutom na nararamdaman ko pero ng marinig ko ang mga katagang libre niya raw ang pagkain ay gumura na lang ako, libre na e, tas aayaw ka pa?

Matapos ipakilala ni prof yong punyemas na lalaking iyon ay umalis rin agad ang lalaking iyon habang si prof naman ay ipinagpatuloy ang pagtuturo niya.

Nang matapos ang time niya'y kagaya kahapon ay muli kaming pumasok sa BIOLOPSY room upang hintayin ang pagpasok ni Prof Jade sa room.

Kung kahapon ay ang ingay ingay ng mga kasamahan ko'y, kanina nama'y mas dumoble pa at ang topic? 'Yong poging punyemas raw na lalaking iyon.

Nang pumasok lang si Prof Jade sila nagsitahimik. At gaya nga nong sinabi ni Prof Jade kahapon, tinotoo niya talaga ang sinabi niya. Nagbigay siya ng 200 item test, at ang masama pa niyon ay ang hirap ng test, to the point na gustuhin muna lang matulog kesa sagutan iyon kaya ayon ang ending na drain ang utak ko kasabay rin niyon ay ang pag ka gutom ko. Nag-aral naman ako kagabi but I guess the things that I studied is not enough.

Itutulog ko na sana ang pagka drain ng utak ko at ang pagkagutom ko ng bigla na lang magyaya si Candice na pumunta rito sa Cafeteria. A-ayaw sana ako pero ng sinabi niya'y ililibre niya ako'y gumura na lang ako, pagkain na yon e tas libre pa, alangan namang aayawan ko pa, 'di ba?

"Nasaan na ba kasi si Michael?" rinig kong bulong ng katabi ko habang nagmamaktol.

"Ang sabi niya'y sabay kaming kakain ng snack pero bakit wala pa rin siya magpahanggang ngayon?" rinig ko pang dagdag na pagmamaktol nito.

"Chill Candice, baka may ginawa lang 'yong tao kaya hindi ka sinipot," ani ko naman dito sabay haplos sa likod nito.

Ramdam ko, ramdam na ramdam ko ang pag-aalala niya tungkol sa boyfriend niyang magpahanggang ngayon ay hindi pa rin dumadating.

Tapos na kaming kumain at lahat lahat pero magpahanggang ngayon ay hindi pa rin dumadating ang boyfriend niya. Sa katunayan nga'y hinihintay na lang namin ang pag bell, hudyat ng pagsisimula ng ikatlong klase namin.

"Oo nga no?" Tila nabuhayan ng pag asa ang gaga dahil sa tinuran ko.

Tinanguan ko naman ito, "Graduating siya right?"

Tumango naman ito bilang sagot sa tanong ko, kalauna'y napakamot ito sa batok, "Ayy oo nga no, baka busy nga."

Wala sa sariling ako'y napairap sa gawi niya dahil sa tinuran niya. Ang gaga, kung hindi ko siguro ito sinabihan na graduating ang jowa at hindi imposibleng busy ito paniguradong iiyak 'to. Ang tagal kasing maka gets e.

Inirapan ko ang gaga ng makita ko itong mag pout. Mas humaba naman ang nguso nito dahil sa muli kung pag-irap sakanya. Nagmukha tuloy'ng pato 'yong gaga.

"Andito ba si Marra? Marra Mae Erana?" umalingawngaw ang tanong na iyon sa buong kabuuan ng Cafeteria na siyang naging dahilan kung bakit kami napatigil sa kanya kanya naming ginagawa at saka napatingin sa gawi nong pintuan nitong Cafeteria.

Liningon ko ang gawi nong pintuan ng Cafeteria at doon ko nakita si Jude na nakahilig sa pinto habang nagka krus ang mga braso sa harapan, habang ang mga tingin ay sinusuri ang buong kabuuan ng Cafeteria. Nagmukha tuloy'ng model ang gago dahil doon.

"Bakit?" tanong ko sakanya. Lumipat naman ang tingin nito sa gawi ko dahil sa naging tanong ko.

Sumilay ang ngiti sa labi nito ng makita ako nito, "Tawag ka ni Prof Buenaventura, baby," he seductively answered while bitting his lower lip, he even winked at me, which made the audiences scream because of kilig.

Nangunguna na sa pagsigaw na iyon ay si Candice na kung maka sigaw ay aakalain mong hindi na broken kanina dahil sa pagiging late ng jowa niya.

Napairap na lang ako sa kawalan dahil doon.