PSYCHOPATH LOVE SERIES #2: DASHIEL DAVIN CARTER

Kabanata 14

"Una na 'ko ha?" paalam ko kay Candice sabay ta'yo mula sa pagkakaupo.

Tumango ito, "Sige sige, hihintayin na lang kita sa room," she answered sabay dampot sa shoulder bag niya at saka rin tumayo.

Sabay kaming lumabas sa Cafeteria but we separated our ways nang makalabas na kami ng tuluyan.

Tinungo ko ang daan papunta sa opisina ni Prof, samantalang siya naman ay tinungo ang daan papunta sa classroom namin.

Mahihinang paghakbang ang aking pinapakawalan habang tinutungo ko ang daan papunta sa opisina ni Prof, natatakot kasi ako, natatakot kasi ako sa kaisipang baka naroroon pa ang punyemas na iyon.

I don't know why kung bakit ako natatakot sakanya, but I guess may kinalaman rito ang intimidating aura na palaging nakapalibot sakanya. He have this kind of intimidating aura kasi na siyang magpapangatog sa tuhod mo kapag nakakasalamuha mo siya o kung matitigan mo ang mga mata niya. Sa tuwing nagsasalita namin ito galit ang baritono at medyo strikto nitomg boses ay mas mangangatog ang tuhod mo.

Alam ko ang tungkol sa mga bagay na iyon dahil ako mismo ang nakaranas niyon mula sakanya.

Mas binigalan ko pa ang paglalakad ko ng may maalala ako at ang mga naalala ko na iyon ay ang ginawang pam bubuwisit ng punyemas na iyon sa akin. Kung kani-kanina lang ay natatakot ako na makita siya ngayon naman ay naiinis na ako. Naiinis na ako sa kaisipang makikita ko siya.

Inis na inis pa rin kasi ako sa ginawa niyang pam bu-buwisit sa akin kahapon. Hindi lang kasi isang beses niya akong binuwesit kahapon kundi tatlo ata iyon. Una, sa daan, pangalawa, 'yong sindaya niyang pagharang sa dinaraanan ko na siyang naging dahilan kung bakit nahulog ang mga papel na dala dala ko sa mga oras na iyon at ang pangatlo'y na late ako ng dahil sakanya. Piste kasi! Imbes na kasi tulungan ako'y tinitigan lamang ang boobs ko. Putspa talaga ang lalaking iyon e no!

Naiinis man dahil sa kaisipang baka makita ko na naman ang pisteng iyon ay binilisan ko na lang ang paglalakad ko papunta sa opisina ni prof, dahil kapag binagalan ko pa ang paglalakad ko'y paniguradong ma la-late na ako sa next class ko, at pag nagkataon ay baka papasagutin na naman ako ng napakaraming katanongan sa office. Na drain kaya ang utak ko kanina at ayaw ko ng ma drain muli ang utak ko.

Nang marating ko ang harapan ng office ni prof ay kakatok na sana ako sa pintuan na nasa harapan ko. Pero gano'n gano'n na lang ang pagkatigil ng mga kamay ko sa ere ng may marinig akong umuungol, at ang ungol na iyon ay nanggagaling sa loob nitong opisina sa harapan ko.

Dumaan ang pagtataka sa mga mata ko dahil sa mga narinig ko, pagtataka kung bakit may umuungol at kung sino ang umuungol, pero basi sa naririnig ko'y mukhang pag-ungol iyon na nanggagaling sa isang babae. Ang hinhin kasi e.

Kasabay ng pagtataka ko na iyon ay pag dagundong rin ng kaba sa puso ko, dahil sa hindi ko malaman na dahilan, pero kahit gano'n pamay nagawa ko pa rin katukin ang pintuan na nasa harapan ko kahit na'y nanginginig na ang aking mga kamay dulot ng kaba na hindi ko alam ko kung ano ang dahilan.

Akala ko'y titigil na ang mga pag-ungol na iyon ng kumatok ako, pero akala ko lang pala iyon dahil hindi naman talaga ito tumigil, mas lalong lumakas pa nga.

Ano ba kasi ang nangyayari sa loob at bakit kung maka ungol si Prof Buenaventura ay wagas? Yes, si Prof Buenaventura ang umuungol sa loob, obvious na obvious naman e, sa boses niya pa lang. At saka isa pa, she is the owner of this office kaya imposibleng iba ang may ari nong ungol gayong siya lang naman ang may ari ng buong office na ito.

Curiousness filled with in me, at nang hindi ko na mapigilan ang curiosidad na nararamdaman ko'y gamit ang mga nanginginig kong mga kamay ay pinihit ko ang seradura ng pinto na nasa harapan ko.

At hindi ko inaakalang gano'n gano'n na lang ang pagka laglag ng mga panga ko sa makikita—sa bubungad sa akin.

Si Prof Buenaventura! Ang isa sa mga Professor na tinitingala rito sa campus dahil sa pagiging sopistikada nito at sa ganda nito'y, ngayon ay nakababa ang blouse at ang bra, linalaro ng sariling mga kamay nito ang kanyang mga n*****s habang nakatingala dulot sa ibayong sarap na nararamdaman nito.

Sa ibayong sarap na ipinaparamdam sakanya ng isang lalaking hindi ko makilala, nakatalikod kasi ito sa gawi ko habang kinakain ang p********e ni ma'am na siyang nagiging dahilan kung bakit kung maka ungol si ma'am ay wagas.

Sarap na sarap ang mga ito sa kababalaghang kanilang ginagawa to the point na hindi man lang naramdaman ng mga ito ang pagpasok ko sa loob ng opisina ni prof.

Kung hindi ko pa siguro masasagi ang vase na nasa gilid ko na siyang naging dahilan kung bakit nahulog ito sa mesa at gumawa ng inga'y ay hindi pa mapapansin ng mga ito ang presensiya ko.

Napabalikwas si prof mula sa kanyang pagkakaupo ng marinig nila ang tunog ng pagkabasak ng vase, ganoon rin ang lalaking nakaluhod sa harapan niya. Dali dali itong tumayo mula sa pagkakaluhod dulot ng pagkataranta na siyang naging dahilan kung bakit tumama ang ulo nito sa ilalim ng mesa.

"What the f**k is that?!" ang pamilyar na boses na iyon ay ang nagbalik sa akin mula sa pagkagulat.

Dali dali akong napatakip sa nakaawang kung bibig sabay tayo ng matuwid.

Kitang kita ng dalawang mata ko kung paano mamutla si Prof ng makita ako nito. Napalingon naman sa gawi ko ang lalaking iyon ng makita niya siguro na tinitignan ni prof ang gawi ko, at hindi ko inaakalang mas malalag pa ang mga panga ko at lalaki ang mga mata mo ng makilala ko ang lalaming iyon.

My mouth widened in this belief when I saw the man who ate her kepays. It's him! The punyemas man! It's him ang bago naming Psychology Professor. Putangina!

Am I hallucinating or not? Cause honestly I can't really believe this. Prof Buenaventura is one of the kinagagalang galang na professor sa buong campus namin dahil sa pagiging maganda, sopistikada at talino nito kaya napaka imposible talaga nitong mga nakikita ko. Pero ng marealize ko na siya nga iyon, na totoo nga itong mga nakikita ko'y, na siya nga ang nakipag s*x sa punyemas na iyon, mismong sa loob pa ng opisina niya at mismong sa loob ng property ng paaralan ay ang respeto ko sakanya ay bumaba. Because what a disgrace! This is disgrace, f*****g inside the school property is a f*****g disgrace!

Gulat ang nakikita kong reaksiyon sa pagmumukha ni prof na sinabayan naman ng pamumutla ng mga labi niya, at ng tignan ko ang pagmumukha nong punyemas na iyon upang alamin ang reaksiyon nito'y doon ko nakita ang normal nitong reaksiyon habang nakatitig sa gawi ko, na tila ba'y wala lang para dito ang mga nakita ko.

Napalunok ako ng hindi sinasadyang makita ko ang napakalaking umbok sa Jeans na suot suot niya, kung kanina'y malaki na ang umbok niyon nong nasa room pa lang kami, ngayon naman ay mas lalong lumaki.

"So tititigan mo lang kami?"

Ang mga katagang iyon ay ang nagpabalik sa akin sa ulirat, wala sa sariling ako'y napatitig sa mukha niya ng marinig ko ang sinabi niyang iyon at doon ko nakita ang isang malagim na ngiti sa mga labi niya. Ngiti na hindi ko alam kung saan niya nakuha, ga'yong nasa ganito kaming posisyon.

"Tititigan mo na lang ba kami o baka naman gusto mo kaming samahan rito?" he asked while smirking, "Kasi kung gusto mo, puwede naman. Mas marami mas masaya," he also added which made my face red.

"Threesome kumbaga."

Mas lalo pa akong pinamulhanan ng mukha dulot ng hiya, hiya na nakuha ko mula sa mga huling katagang binitawan niya, to the point na dali dali akong napatalikod mula sa gawi nila bago dali daling lumabas sa opisina na iyon.

Sapo sapo ko pa rin ang bunganga ko ng tuluyan na akong makalabas sa opisina ni prof. Wala akl sa sarili ko ng umupo ako sa isang bench na nasa gilid lamang nong opisina niya.

Putang ina! Did I just watch a live porn?!

Nasapo ko ang ulo ko bago ko marahas na ginulo ang buhok ko.

Punyeta, hindi ko inaakalang ganoong klase rin palang babae si prof. All I thought kasi is iba siya, na iba siya mula sa ibang babae. Na iba siya mula sa mga babaeng naiisue dito sa campus. But looks like akala ko lang pala ang lahat ng iyon. Dahil putangina! Kitang kita mismo ng dalawang mga mata ko kung paano kinain ng lalaking iyon ang kepyas niya! Habang siya naman ay sarap na sarap sa langit na kanyang nalalasap.

At ang mas nakakasama pa niyon ay ang bakit parang ako pa mismo ang nahihiya kesa sakaniya—sa punyemang na lalaking iyon! E, kasi naman imbes na mahiya sa akin ay nginisian lamang ako nito at inaya pa akong sumali sakanila! Putspa niya lang! Hindi ba siya nahihiya sa akin? He is my soon to be Proffesor but yet I already see him f*****g.

Future student niya 'ko, for pete's sake! Kaya dapat lang na mahiya siya dahil sa kaisipang nakita siya ng future student niya na kinakantot ang guro nito. Pero ang gago hindi man lang nahiya, inaya pa ako!

Tas ito namang si prof, kung maka enjoy mula sa pagkain ng lalaking iyon ay parang wala ng bukas! Nakalimutan niya tuloy ang delikadesa niya bilang isang guro.

Ayos lang naman kong mag iyotan sila, dahil wala namang masama niyon dahil pareho naman silang single at ready to mingle pero ang mag-iyotan sa loob ng campus property? Mismong sa loob ng opisina niya ay hindi naman ata tama iyon.

For pete's sake! This property is for learnings and not for s*x!

Marahas akong napabuntong hininga sabay gulo sa buhok ko, umaasa na sana ay sa pamamagitan niyon ay mawala na sa utak ko ang naabutan kong tagpo. Na mawala na sa utak ko ang mga nakita ko—ang iyotan session nila.

Pero ang gago kung utak, ayaw makisama. Patuloy pa rin nitong ini-ieplay ang tagpong iyon. Tae lang!

Napatigil ako sa ginagawa kong paggugulo sa buhok ko ng marinig ko ang pagtunog ng bell, hudyat ng pagsisimula ng klase.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko sa bench upang makaalis na.

"M-arra iha."

Aalis na sana ako mula sa lugar na iyon ngunit hindi ko na nagawa pa iyon ng mapatigil ako dulot ng may marinig akong tumawag sa pangalan ko. At nang sundan ko ng tingin kung saan galing ang tawag na iyon ay doon ko nakita si Prof Buenaventura na ngayon ay nakaayos na, na tila bang wala namang kababalaghang naganap sa gitna nila nong punyemas kanina.

Pero kahit gano'n pama'y kitang kita ko pa rin ang pamumutla at ang takot nito, takot na hindi ko alam kung para saan. Pero siguro natatakot siya sa kaisipang baka isumbong ko siya.

Tinaasan ko ito ng kilay, "B-akit?"

I know that I may sound rude while saying those words and by raising my eyebrows on her but I'm so sorry prof but my respect for you went down. I'd never thought kasi na ganoong klase ka rin palang p********e. Pakantot. Oo pakatantot dahil sino ba ang mag papakana sa isang lalaking kakilala niya pa lang? 'Di ba ang mga pakantot?

Nakita ko ang pagdaan ng isang uri ng emosyon sa mga mata niya, bago nag-iwas ng tingin. Paniguradong nahihiya ito sa akin dahil hindi niya kasi ako kayang matignan sa mga mata.

She cleared her throat before answering my damn question, "A-hmm ano kasi—"

Hindi ko na hinayaan pang matapos niya ang balak niyang sabihin because obviously hirap siya, hirap na hirap siyang tapusin ang mga katagang iyon.

"—kung ang prinoproblema mo ay ang tungkol sa pagsabi ko sa iba tungkol sa mga natuklasan ko kanina, don't worry prof hindi ko ipagsasabi ang tungkol doon," pagpapatuloy ko bago ko siya muling tinalikuran.

"N-o hindi naman sa ganoon," agap niya ng makita niya siguro ang muli kung pagtalikod sa gawi niya.

Napabuntong hininga na lang ako dahil doon bago nilingon ang gawi niya, "Spiil it," utos ko na siyang sinunod niya naman.

"Tungkol ito sa dahilan kung bakit kita ipinatawag rito sa opisina ko."

Nang marinig ko ang mga katagang iyon ay tuluyan ko ng hinarap ang gawi niya, bahagyang naagaw kasi ng mga sinabi niya ang atensiyon ko.

Nagka krus ang mga brasong tinaasan ko siya ng kilay, "What is it?"

Bumuntong hininga ito, "Puwede bang doon ta'yo sa loob mag usap?" she asked.

Napaisip naman ako dahil sa tanong niyang iyon. Napaisip kung sasama ba ko sakanya sa loob o hindi. Napaisip ako kasi kung sasama ako sakanya sa loob ay paniguradong makikita ko na naman ang pagmumukha ng punyemas na iyon, hindi ko pa kasi ito nakikitang lumalabas mula sa loob kanina, kaya paniguradong nandodoon pa rin siya.

At saka isa pa, paniguradong makikita ko na naman ang lugar na pinangyarihan ng kababalaghan na kanilang ginawa, at sa oras na makita ko ang iyon ay paniguradong mag rereplay na naman sa utak ko ang mga nakita. Sariwa pa nga sa utak ko ang mga iyon e, kaya paano ko magagawang kalimutan ang tagpong iyon kung muli kung makikita ang pinangyarihan ng kababalaghan?

Hindi man sigurado ay umo-o pa rin ako. Pumayag pa rin ako.

Tumango ako, bilang isang pagpayag sa tinuran niya. Nang makita nito ang pagtango ko'y nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa mga labi nito bago ako nito tinalikuran at saka pumasok sa loob ng office niya, sumunod naman ako.

Muling naniriwa ang tagpong iyon ng makita ko ang table niya na ngayon ay maayos na ang pagkakalagay ng mga papeles, hindi kagaya nong kanina'y nagkalat.

'Yong vase naman na nabasag dahil sa hindi ko sinasadyang pagsagi dito'y wala na sa kinaroroonan nito.

Sinuri ko ang buong kabuuan ng opisina niya at ng makita kong malinis na ang lahat ay isa lang ang nasabi ko at iyon ay ang,

Wow! Ang bilis naka linis ah, mapapa isip ka tuloy na sinadya, dahil sa takot na baka may iba na namang makaalam tungk sa tunay na siya at sa kababalaghang kanilang ginawa.

Napatigil ako sa ginagawa kong pagsususuri gamit ang tingin sa buong kabuuan ng kuwarto ng may maramdaman akong nakatitig ng mariin sa akin, at ng sundan ko ng tingin ang lugar na pinanggalingan ng mga titig na iyon ay doon ko nakita si punyemas na nakaupo sa sofa ng matiwasay habang may ngiti sa mga labi, na tila ba'y wala man lang itong ginawang kababalaghan kanina na siyang nakita ko.

Napailing na lang tuloy ako dahil doon. Tama nga ako! Tama nga ako sa mga sinabi ko kanina, 'cause looking at him right now, hindi mo man ito mababakasan ng kung anong hiya sa katawan. He even smiled at me like he didn't care at all about on what I saw.

Napaiwas ako ng tingin ng may marinig akong pagtikhim, tinaasan ko ng kilay si prof ng mapagtanto ko na siya ang tumikhim.

"So, ano nga ang rason mo kung bakit mo ko pinatawag rito prof?" tanong ko sakanya habang nakataas ang kilay. Waring nagtataray.

Hindi ko alam kung bakit 'ko siya tinatarayan ng ganito, yong tipong parang wala na akong pakialam sa level ng antas ng buhay namin. Hindi ko alam kung bakit ko siya tinatarayan ng ganito without freaking thingking that she is my professor and I am just her student. Hindi ko alam kung bakit! It was just...may kung ano sa akin na kusa mismong nagtataray.

"Is it to let me witness your sexcapades?" dagdag ko pang tanong sakanya na siyang nagpalunok sakanya.