PSYCHOPATH LOVE SERIES #2: DASHIEL DAVIN CARTER

Kabanata 5

KABANATA 5

Agarang tumahimik ang room at agaran ring nagsibalikan ang mga kaklase ko sa kanya-kanya nilang upuan nang makita namin ang pagpasok ni Prof Buenaventura sa room. Napaupo rin tuloy ako ng matuwid ng makita ko siya.

"Good morning class," Prof Buenaventura said with her strict voice kasabay niyon ay ang paglapag niya sa mga gamit niya sa ibabaw ng mesa.

"Good morning prof," bati namin pabalik sakanya.

Tumaas ang isang kilay ni prof habang pinapasadahan niya ng tingin ang buong kabuuan ng classroom namin, kalauna'y kami namang mga estudyante niya ang pinasadahan niya ng tingin. Na wari ba'y sa pamamagitan niyon ay iniisa-isa niya kaming mga edstudyante niya, kalauna'y ng mahagip ng paningin niya ang gawi ko'y agad niyang tinawag ang pangalan ko.

"Miss Marra."

Napapitlag naman ako, "Yes po prof?"

"Clean the mess in the bord," utos niya na siyang nagpahinga sa akin ng maluwag. Akala ko kung ano na, mang-uutos lang pala. Akala ko kasi may nagawa na naman akong masama dahil tinawag niya ang pangalan ko gamit ang so called strict voice niya. Ganoon kasi talaga siya e lalo na kapag galit siya. Mahilig siyang mang intimidate lalo na kapag galit siya.

Tumango naman ako sa tinuran niya, bilang pahiwatig na sumasang-ayon ako sa tinuran niya. Well wala naman kasi talaga akong choice sa simula't sapul pa lang e, dahil sa kadahilanang student-assistant niya lang ako and as a studedent assistan like me, wala akong ibang magagawa kundi ang sundin ang utos ng guro namin.

Sa totoo lang, sang-ayon ako sa sinabi ni ma'am na mahirap ang maging student assistant lalo na kapag working student ka, kagaya ko. Mahirap dahil sa bawat utos ng guro na naka assign sa'yo ay wala kang ibang magagawa kundi ang sundin ito, dahil sa kadahilanang student assitstant ka lang niya at guro siya, at sa oras na sinuway mo ang utos niya'y hindi imposible na mawala ang scholarhip na meron at iniingat-inagatan mo dahil hindi sila magdadalawang isip na isumbong ka sa dean para mawala ang scholarship na meron ka, kung kaya't dapat mo talagang sundin ang utos nila kasi kung hindi'y bye bye scholarship.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko atsaka tinungo ang board upang burahin ang mga bagay na nakasulat doon.

Nang makarating ako doon ay agad kong hiningi kay ma'am ang pambura na agad naman niyang ibinigay. Nang nasa kamay ko na ito'y hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon, agaran ko na siyang tinalikuran atsaka sinimulan ang pagbubura ko sa mga nakasulat sa board.

"Alam ko na alam niyo na ang bagay tungkol sa pag reresign ko, lalo na't marami ang chissmosa dito," rinig kung ani ni prof na siyang nagpangiti sa akin. Paniguradong nasapol si Candice sa sinabi na iyon ni prof, lalo na't siya pa naman ang nangunguna bilang chissmosa dito sa room. Ano kayang naging reaksiyon nong gaga? Paniguradong epic.

"At alam ko rin na marami na ang nagbubunyagi sa inyo ngayon pa lang, nagbubunyagi dahil sa kadahilanang ang terror teacher kuno nila ay mag re-resign na and maybe some of you are sad about it," walang preno pang bibig na dagdag niya. Pagdating naman sa deritsiyahan at practicalan si prof ang nangunguna kaya hindi na ako nagtaka pa ng marinig ko ang mga sinabi niyang iyon.

"But the hell I f*****g care, magbunyagi kayo kung gusto niyo at umiyak kayo kung gusto niyo basta't ang sa akin lang ay sagutin niyo ng maayos ang test na 'tin ngayon, kasi kung hindi—" sadyang pagpuputol niya sa tinuran niya.

"Kasi kung hindi'y hindi ako magdadalawang isip na ibagsak kayo sa sem na ito."

Wala sa sariling ako'y napailing ng marinig ko ang pagsinghapan ng mga kaklase ko ng marinig nila ang tinuran ni prof, na tila ba'y natakot sila sa sinabi ni prof. Mga duwag kasi ang mga iyan, ako nga na scholar at may grade na dapat e-maintain hindi natatakot, how come na sila pa na wala ang siyang natatakot?

Ng matapos na ako sa pagbubura sa mga nakasulat sa board ay humarap na ako sa mga kaklase ko at wala sa sariling ako'y napailing ng makita ko ang mga reaksiyon ng mga mukha nila. Napaka epic. Pero ang mas nakakatawa pa na reaksiyon ay ang epic na reaksiyon ni Candice. Gaga talaga ang bruha. Hindi ko alam kung natatakot ba iyong reaksiyon niya o sinadya niya lang iyon para magpatawa.

Lumapit ako sa gawi ni pof upang ibigay sakanya ang pambura na agad agad niya namang tinanggap, pero ang ipinagtaka ko ay ang kung bakit kasabay ng pagbigay ko sa pambura ko sakanya ay ang pagbibigay niya rin sa akin sa mga testpaper.

Isang nagtatanong na tingin ang ibinigay ko sakanya, nagtatanong kung ano ang gagawin ko dito.

"Distribute it." Tila nakuha naman nito kung ano ang ibig sabihin sa nagtataka ko na tanong na iyon dahil sa mga sinabi nito.

Tumango naman ako sa sinabi niya, 'cause like what I've said I don't have the right to say no.

Agaran kong dinistribute isa-isa sa mga kaklase ko ang testpaper na para sakanila. Nang matapos na ako sa pagdidistribute ko'y agaran ko ng ibinigay kay ma'am ang natitirang testpaper na agaran naman nitong tinanggap. Nang makita siguro nito na wala pa akong testpaper na para sa akin, ay binigyan ako nito na siyang ipinagpasalamat ko naman dahil hindi ko na kailangan pang manghingi sakanya.

Umupo na ako sa upuan ko atsaka sinagutan ang mga tanong na nasa testpaper. Lumipas ang mga oras at tanging ang pagsagot lamang sa one hundred items na test na purong identification ang pinagkaabalahan namin. Walang nagbalak na magsalita habang sinasagutan namin ang tanong na iyon, tanging ang tahimik lamang na pagsusulat namin ang tanging maririnig sa kabuuan ng room.

Samantalang si prof naman ay busing busy sa pag-iikot ikot dito sa loob ng room, na wari bang sa pamamgitan niyon ay sinisigurado nito na walang nagkokopyahan o hindi kaya'y nandadaya. Which is good, dahil napaka unfair naman para sa mga nag-aral ng maigi kapag nagkataon, 'di ba?

Nang matapos na ako sa pagsasagot ko ay agaran na akong tumayo mula sa pagkakaupo ko atsaka ibinigay kay prof ang testpaper ko. Nang lumingon ako sa gawi ng mga kaklase ko ay doon ko sila nakitang busing busy parin sa pagsasagot magpa-hanggang ngayon, isang palatandaan na ako pa lang ang nakaunang makatapos.

Tinanggap ni prof ang testpaper na nakalahad sakanya. "You can now go, for your second subject for this morning, Marra," aniya pagkatanggap na pagkatanggap niya pa lang sa test paper ko.

Tumango naman ako. "And please don't forget to come in my office this afternoon," dagdag pang aniya.

And for the second time I nodded again. Kinuha ko ang bag ko sa upuan ko atsaka naglakad patungo sa labas ng room.

So far hindi naman ganon kahirap ang naging test namin, nagpag aralan na kasi namin ang mga iyon e, ang medyo mahirap lang is yong sa critical thingking na part. But so far, ayos naman siya.

Nang makalabas ako sa room ay agaran ko ng tinungo ang room na pagdadausan namin para sa ikalawang major subject ko for this day. Ang bilogiocal psychology-lecture or BIOLPSY. Nang makarating ako sa room na pagdadausan namin para subject namin sa BIOLOPSY ay ang katahimikan agad ang unang bumati sa akin na siyang gusto ko naman dahil makakapag-aral ako ng matiwasay.

Kanina kasi do'n sa room ay hindi ko na naituloy pa ang balak kong mag-aral sa magiging test namin dahil sa ang ingay ni Candice. Kinuha ko na ang libro ko upang aralin ang designated page na ibinagay sa amin ni prof kahapon, na siyang dapat naman naming aralin dahil magbibigay raw siya ng exam ngayon. Si Prof Jade kasi iyong tipo ng prof na parang palaging tamad at wala sa mood kung kaya't nagsasabi lamang ito ng page sa libro na dapat naming aralin.

Hindi kasi siya nag didiscuss e. Tamad kasi yon e, at tanging ang palaging sinasabi lang niyon sa amin ay ang mga katagang open your book to page something till something, study it and we will gonna have a test tomorrow.

Hindi niyon alam ang salitang discuss at palaging test lang ang alam niyon, kung kaya't maraming bumabagsak sa subject niya, at dahil doon marami ring galit sakanya. Afterall, he is a terror prof.

Inilaan ko ang mga natitira kung oras sa pag-aaral tungkol page na pinapaaral niya sa amin. Na siyang magiging test naman namin ngayon. Inilaan ko ang oras ko tungkol sa pag-aaral habang hinihintay ang pagtunog ng bell, isnag hudyat na tapos na ang first subject, which also means dadating na rin ang mga kaklase ko.

Akala ko makakapag-aral na ako ng matiwasay dahil wala dito si Candice na number one distraction ko tungkol sa pag-aaral ko. Ang ingay kasi ng bunganga niyon kaya ma didistract ka talaga pag nkasama mo siya. Akala ko makakapag-aral na ako ng matiwasay dahil sa kadahilanang tahimik ang buong room at tanging ako lamang ang mag-isa rito but I was wrong. I was so f*****g wrong when I saw him, the campus crush who always have a smirked in his lips everytime he saw me.

"Iba talaga pag matatalino e, no?"

Napatigil ako sa ginagawa kong pagbabasa ng marinig ko ang mga katagang iyon. Hindi ko na kailangan pang tumingala upang malaman kung sino ang nagsambit sa mga katagang iyon, 'cause obviously siya lang naman kasi ang kakilala kung may-ari ng ganoong boses e. Boses na kung saa'y palaging sarkastiko ang tuno at panunuya, na siyang nagiging dahilan kung bakit marami ang naiinis sakanya and at the same time tumitingala sakanya.

Hindi ko pinansin ang sinabi niya, bagkos ay mas itinuon ko pa ang atensiyon ko sa binabasa ko. Wala kasi akong time na makipagdaldalan sakanya dahil nga kailangan kung mag concentarte sa pag-aaral ko para maipasa ko ang magiging exam ko mamaya.

"Hindi mo man lang ba ako papansinin baby girl?" rinig ko pang dagdag niya ng mapagtanto niya siguro na wala akong balak na pansinin niya. And for the second time, hindi ko na naman pinansin ang mga sinabi niya.

"Ouch. Ang sama mo naman sa akin baby girl," rinig ko pang pag-iinarte niya. Sa pagkakataong iyon ay nagsisimula na akong marindi sa boses niya kung kaya't hindi ko na talaga napigilan pa ang sarili ko na huwag mag-angat ng tingin mula sa binabasa ko. At hindi ko inaakalang mas lalo pa akong maiirita ng makita ko ang dalawang biloy niya sa magkabilaang pisnge niya.

Wala sa sariling inirapan ko siya dulot ng inis na nararamdaman ko.

Damn! Alin bang parte sa mukha nito ang sinasabi nilang pogi? At saka isa pa, ba't ba nila pinagkakaguluhan ang mukhang ito? E ang pangit pangit naman nito? They even called him the campus crush e samantalang wala namang parte sa mukha nito ang puwedeng mapag crushan. At saka isa pa, ba't ba ang hilig kong pumuna? E samantalang hindi naman ako ganon kagandahan? Tanging ang matangos na ilong at kulay abo ko nga lang na mata ang panlaban ko pero heto ako ngayon, pinupuna ang isang nilalang na umaagaw sa atensiyon ng mga kaklase ko at ng mga ka school mate ko.

Actually, hindi naman kasi talaga siya gano'n kapangit, it was just inis na inis kasi talaga ako sakanya na siyang nagiging dahilan naman kung bakit hindi ko talaga napipigilan ang sarili ko na huwag siyang sabihan ng pangit. Kahit na'y ang totoo naman talaga'y nakaka laglag panty ang kaguwapuhan niya.

Hindi ko alam kung bakit ako inis na inis sakanya, pero siguro dahil ito sa kadahilanang ang hilig hilig niyang mang inis sa akin magmula paman noon, magmula pa man nong mga bata pa kami.

"Alam mo ba Marra, na sa tanang babae na kakilala ko'y parang ikaw palang ang hindi natatablan ng charm ko," aniya habang nakanguso, na tila ba'y nag pa-pacute na siyang naging dahilan kung bakit ko siya inirapan. Nagmumukha kasi siyang pato dahil sa nguso niya na iyon e.

"And damn. It huts baby, it hurts," rinig ko pang dagdag na sabi niya, sinadya pa talaga ng gago na sabihin ang mga katagang iyon na parang nasasaktan.

Imbes na patulan ang kagaguhan niya'y itunuon ko nalang ang buong atensiyon sa libro na binabasa ko.

Muli kong itinuon ang atensiyon ko sa naudlot kung pagbabasa atsaka siya hinayaan sa pag-iinarte niya, 'cause damn, I don't have an extra time, so I really need to study na kasi kapag nagkataon ay paniguradong babagsak ako nito.

"Paano 'yan matatablan sa charm mo Jude, e samantalang tomboy naman 'yan."

Akala ko makakapag study na 'ko pero mukhang mauudlot na naman ito dahil sa kadahilanang may isa na namang dumating na palaging nagpapabulabog sa araw ko

Napatingala ako mula sa binabasa ko ng marinig ko ang mga katagang iyon. At labas sa ilong na napabuntong hininga nalang ako ng makita ko siya, ang taong sigurado ako na sisira sa pag-aaral ko sa pagkakataon na ito. Maingay kasi to e.

"What?!"

Wala sa sariling nabaling ko ang atensiyon ko kay Jude ng marinig ko ang gulat na reaksiyon na iyon ni Jude at doon ko nakita ang gulat na gulat nitong pagmumukha, pero kalauna'y ang gulat na iyon ay napalitan ng isang nasasaktang reaksiyon.

"Tomboy ka baby girl?" gulat nitong tanong. Kalauna'y nawala ang gulat niya na reaksiyon na iyon atsaka napalitan ng sakit. "Ansakit non ah," rinig ko pang dagdag na sabi nito. Sabay hawak sa puso nito, na tila ba'y nasasaktan ito na siyang naging dahilan kung bakit ako napairap. Nag-iinarte na naman kasi ang kumag e.

Damn. Baliw ba itong lalaki na ito? Tanong ko sa isip ko at tila nasagot naman ang tanong ko na iyon nang marinig ko ang mga katagang sumunod na binitawan niya, "Pero ayos lang 'yon bakla naman ako, right ses?" nagba-baklaang tanong niya kay Candice na ngayon ay lumulumpasay na sa tawa.

And for the hundred times napairap na naman ako dahil sa kagaguhan nilang dalawa. Mukhang na hahabit ko na itong mga pag-irap ko na ito ah.

Pero sa likod ng pag-irap ko na iyon ay ang natatagong ngisi sa mga labi ko.