DEIGHLAND’S POV
Tahimik ang buong bahay habang paakyat ako sa kwarto, pero sa loob ko, parang may sumisigaw.
Ilang oras na ang lumipas, pero hindi pa rin matahimik ang isip ko. Hindi ako mapakali. Hindi ako makatulog. Hindi ko alam kung galit ba ‘to, sakit, o takot na.
I'm disappointed... but more than that, I'm hurt.
Ginawa ko lahat para sa kanya. Sa mga panahong wala si Nathalie, binuhos ko ang oras, ang pagod, lahat ng kaya kong ibigay. Hindi ko siya pinabayaan kahit kailan. Kaya bakit... bakit parang hindi pa rin sapat?
Binuksan ko ang pinto ng kwarto at dumeretso sa kama. Hinubad ko ang wristwatch ko pero hindi ko agad naibaba ang kamay ko. Nakatitig lang ako sa phone ko.
May unread message pa rin si Nathalie:
> "Hi my handsome brother. I can't wait to see you again. 10 AM d
