Düşmanımın Gözleri

1938, Roma.Bir köy yakıldı.Bir kardeş öldü.Bir albay emir verdi.Lucia’nın ellerinde hâlâ kanın sıcaklığı vardı. Roma’ya zincirlerle getirildiğinde tek bir şey biliyordu: Unutmayacaktı.Carlo De Bono düzeni koruduğuna inanıyordu. Çünkü bazı kararlar, merhametten daha ağırdır. Ama o gece, bir çift göz emrin önüne geçti.Lucia düşmanının masasında oturmayı öğrendi.Carlo düşmanının suskunluğunda sarsılmayı.Gerçek yukarıdan iner.İntikam aşağıdan yükselir.Ve bazen nefret, insanı yok etmez.Yaklaştırır.Düşmanımın Gözleri, gücün mermer duvarları arasında filizlenen tehlikeli bir bağın; intikamla başlayıp kalbin en karanlık yerine uzanan hikâyesi.