... Bu adam garipti. Öyle garipti ki çevresinde ki insanları varlığıyla korkutuyordu. Kendiside yapacaklarından korkuyordu. O öyle zeki bir adamdı ki, cinayetleri kısa sürede çözüme kavuşturuyordu. Bulaştığı her beladan kolayca sıyrılıyordu. ... Bu kadın sıradandı. Öyle sıradandı ki çevresinde ki insanları tanımakta zorlanıyordu. Başkalarıda onu tanımakta zorlanıyordu. O öyle güzel bir kadındı ki, tüm katilleri dizginlemeyi biliyordu. Korkularından kaçtıkça belaya batıyordu. ... "Cesetler de konuşur." dedi Gançalo Texeria. Kahverengi gözlerimin en açık tonları bu tek tona sahip yeşil gözlere hayretle baktı. "Alice Morgen, benimle belaya batmaya hazır mısın?" Sorduğu soru beni heyecana boğarken nasıl bir belaya batacağımı düşünmeye başladım. Gözlerime öfke ile bakan bir çift gözler karşısında düşünmek o kadar gereksizdi ki sadece kafamı salladım. ...

1938, Roma.Bir köy yakıldı.Bir kardeş öldü.Bir albay emir verdi.Lucia’nın ellerinde hâlâ kanın sıcaklığı vardı. Roma’ya zincirlerle getirildiğinde tek bir şey biliyordu: Unutmayacaktı.Carlo De Bono düzeni koruduğuna inanıyordu. Çünkü bazı kararlar, merhametten daha ağırdır. Ama o gece, bir çift göz emrin önüne geçti.Lucia düşmanının masasında oturmayı öğrendi.Carlo düşmanının suskunluğunda sarsılmayı.Gerçek yukarıdan iner.İntikam aşağıdan yükselir.Ve bazen nefret, insanı yok etmez.Yaklaştırır.Düşmanımın Gözleri, gücün mermer duvarları arasında filizlenen tehlikeli bir bağın; intikamla başlayıp kalbin en karanlık yerine uzanan hikâyesi.

ඃEllerinin sıcaklığı avuçlarımı yakıp kavururken elmacık kemiklerimi ıslatan gözyaşlarım onun parmaklarıyla buluşmuştu. Gözyaşlarım kuruyana kadar silmiş, yüzümü avuçları arasına almış ve uzunca bana bakmıştı. "Ağlama Ahuşen, ben geri döneceğim. Hem o zaman çok büyük bir adam olup seninle evleneceğim. Beni bekleyecek misin?" Kafamı hunharca sallamış ve "Ölene kadar seni bekleyeceğim Emre. Peki sen... Sen beni bekleyecek misin?" diye sormuştum. O da kafasını olumlu yönde sallamış ve "Seni hep seveceğim Ahuşen..." diyerek alnıma ıslak bir öpücük bırakmıştı. ඃ

Katil çocuklar vardı. Cinayetler vardı.Cezalar vardı.Ama artık tek başına duran bir kelime yoktu. Her dosyanın arkasında aynı soru yankılanıyordu."Bu çocuk ne zaman kurtarılabilirdi?"Ve bu soru, en sert karardan bile daha tehlikeliydi.Bu ülkede adalet bazen sağlanmaz. Bazen sadece işaret edilir. Ve işaret edenler, ilk susturulanlardır.Ali Asaf, çocukları suça iten ağları, kurum ihmallerini, dosyaların kapatılan kısımlarını araştırır.İnci, masada hukukun izin verdiği kadar adalet sağlamaya çalışır.Bir noktada Ali Asaf'ın buldukları İnci'nin kararlarını hukuken zorlayan ama vicdanen doğru hale getirir. "Çocukları yargılamıyordum. Onları buraya getiren her şeyi yargılıyordum."

▫️Kendisini unutanlara...❄İki erkek ve aralarında ki tek bağları olan bir kız. Kimliğini unutabilirsin ama kalbinin kime ait olduğunu asla unutamazsın. Ne kadar beyninin içi boş olsada kalbin seni, sen yapana iter.Hafızasının geri gelmesi için çabalayan güvenilir insanlar. Ölümünü görmek isteyen düşmanlar. Peki! Kim dost, kim düşman?Anımsa; düşmanlarını tanı ve gerçeği öğren.Anımsa; dostlarına sıkıca sarıl ve kendini çöz.Anımsa ki geçmişini küle çevirenleri bul.❄Aşkın kollarında geçmişi hatırlamadan geleceğine yön vermek mi?Ya da...Geçmişini hatırlayıp, pişman olacağın gerçekleri öğrenmek mi?❄ANIMSA : Kalbimin Yeri'ne hoşgeldin.

GENÇ POLİSLER; bir dostluğun, dramın ve aşkın hikayesi. Kimi zaman sır perdelerini aralayan insanların hikayesi. En çokta sırlarla dolu hayatın hikayesi. Normal polisler gibi bir arada toplanıp ekip oldular ve azılı bir seri katili beraber yakalayıp Genç Polisler olarak her yerde anıldılar. Başta tam anlaşamasalar da birkaç bölüm sonra çok yakın arkadaş olacaklar. Çözdükleri cinayetler ve yaşadıkları şeyler onları birbirlerine bağlayacak.