Kabadong-kabado si Rowan nang sandaling iyon. Ilang sandali pa kasi’y magsisimula na ang meeting niya with the director and executive producer of his book. Wala siyang kasama bukod sa editor-in-chief ng publisher niya. Hindi naman niya ka-close iyon.
So to calm himself down, nagdesisyon siyang laruin na lang ang phone niya. Kalagitnaan niyon ay dumating ang hinihintay nila.
“Sorry, na-late ba kami?” tanong ng isang may-edad nang lalaki. Pamilyar ang mukha nito, so Rowan assumed this is Direk Acosta, who would be the director.
Tumayo ang EIC at nakipagkamay sa lalaki. Agad na gumaya si Rowan.
“Oh, ikaw pala si Rowan,” tuwang-tuwang sabi ni Direk. “Napakabata mo pa pala. Ilang taon ka na, hijo?”
“Twenty-three po.”
“Ang bata mo pa nga. Pero nakapagsulat ka agad ng isang masterpiece na l
