PROLOGUE
All the characters in this work of imagination have no existence whatever outside the imagination of an author, and have no relation to anyone having the same name or names. They are not distantly inspired by any individual know or unknown to the author, and all the incident are merely invention.
Thank you, I hope you like it:)
-Cris
"How do I look? Bagay ba?" Paikot-ikot pa si Fretche sa salamin habang suot ang wedding gown niya.
"Yes, Ching you look so beautiful" tugon ko habang tumitingin sa magazine at Hindi man lang nag-abalang sumulyap sa kanya.
She took a deep breath and slightly slap ng shoulder.
"Ano ba yan pinuri nga ako ngunit hindi man lang nakatingin sa akin...are you okay?" She asked and sat besides me.
"Yeah, of course I'm okay...may naalala lang akong isang tao." I sight.
"Same, I hope she's smiling right now that her daughter getting married."
"Oo naman" sabi ko sa kanya.
Tumingin siya sa akin at pinipigilan Ang namuong luha na kanina pa gustong ibuhos.
"Fretche, I'm just—ahh... I'm really glad that you're getting married to someone you love in your whole life...for all of the strategies that came to your life, you never give up and start your own family..." I hug her so tight.
"Ayyyy sus...mamaya muna yan sabihin okay!" Pinunasan niya ang luha ko."mamaya kana mag-drama ma sisira make up mo."
I laughed,"Tears of Joy."
"Ahhhh...thank you Haze For everything... " tumawa si Fretche at tumayo na para maka pag-ayos na.
Ngayon ang Araw na pinaka-hihintay namin lahat...ang pinaka masayang Araw na nangyari sa buhay ni Fretche...
Nasa Beach resort na kami, I saw Edzon, Pam, chanda, and Jean walking towards me.
"Hazel? Pare ikaw ba yan?"pabirong tumingin si Edzon sa akin from my head to toes.
I Wear a color white dress with off shoulder and a pair of black high heels and I put some light make up on my face.
"Malamang Edzon! Muka ba akong aso?!"pa sigaw na tanong ko sa kanya...
"Ohh..... Hazel you're so very beautiful" Pamela give me a hug.
"Thanks."
"You too,you look so gorgeous." Nakita ko si Chanda, she's wearing a white dress with glass pair of sandals. "Ayy ang taray." Sabi ko sa kanya.
" Yeah, call me mahal but in English." Sabi niya at umikot.
"Nabili mo lang yan sa ukay-ukay no." Sabi naman ni Jean.
"Shhh, Ang ingay mo."
Ang daming tao sa paligid at mukhang nga big time, sabagay parihong may negosyo ang mga magulang nila.
I look around and saw a familiar face laughing with Marcus.. My heart Start rushing and my stomach feels like there's a butterfly.
Damn! Why does my heart faltered like this? Lalo na ng nakita ko siya...Hindi naman ako ganito sa kanya noon....oh, s**t! I shouldn't feel this way! I shouldn't think this way...
"Hoy Hazel ?" Nagulat ako ni Jean dahil biglaan niyang tinapik ang balikat ko.
"Ayyy shuta"napamura tuloy ako.
"Baka matunaw siya sa kakatitig mo." Sabi niya dahil nakita niya akong nakatitig sa lalaki.
"Shut up, Hindi ko siya tinititigan." I crossed my hands. Tumalikod sa kanila.
"Ano di tayo ka nalang,di ka ba pupunta sa table natin?" Binigyan na naman ako ng sampal ni Jean ang sakit.
"Aray Ang bigat ng kamay mo." Sabi ko sa kanya habang susunod sa kanya papunta sa table namin.
Nasa table na kami binigyan kami may desert at iba pang putahi ang sasarap.
"Sino Yung crying baby kanina?" Chanda mocked Pam.
"Shut up... Chan, it's just Tears of Joy" Pam said.
"Alam mo Pam, pag-ganyan Mukha mo para kang tarsier" Edzon started teasing Pamela,
"Aray...Ang bigat talaga ng kamay mong babae ka" napatili si Edzon sa sakit dahil sinapak ni Pamela ang Mukha niya.
"Hoy...kayong dalawa mag si tigil nga kayo para kayong aso't pusa ." Sinaway ko silang dalawa.
Habang nag ma-marites kami,I glanced toward to other table. I saw a girls seemed to be staring at him. They looked at him and whispered and giggled, and the minute they caught his eye,they blushed and turned away.
"They act like they never seen a man before."I rolled my eyes.
Edzon looked at me suspiciously."are you jealous Hazel?"
"Of course not!" I screamed, may ibang tao na nagulat bakit ako sumigaw.
"E, Bakit ka sumisagaw..." Hinawakan ni Jean ang kanyang dibdib kasi magulatin talaga siya, at naghandshaking pa.
"Wow ha! Nagulat ako non." Sabi naman ni Pam.
"Sorry-"nakakahiya may nagsisi-tinginan sa amin.
"Ayy wag mag strong Hazel,e. Magagalit si madam...tahimik Edragon" sabi naman ni Chanda.
"Haha, sowwy mama Haze."
Ilang sandali pa, Iniwan nila ako sa table mag isa kasi may kasayaw sila,ako lang ang wala. I was drunk and felt little dizzy...may lumapit sa akin para makisayaw kaso hindi ko tinanggap.
Tumayo na ako para pumunta na sa suite, dahil umiikot na ang paligid. I looked around again and saw a man walking towards me...
"Ohhh, you're drunk" he held my hand and guide me to stand up.
I tried to stop him but I already passing out.
—————♥—————