Kadir’in gözü hiçbir şeyi görmüyordu. "Demek sözüme karşı geliyorsun ha!" diye kükredi,
Kadir’in her darbesinde Hazan biraz daha yere kapandı ama ağzından çıkan tek bir cümle vardı: "Ne yaparsan yap... Öldürsen de evlenmeyeceğim o adamla!" Bu sözler Kadir’i daha da çileden çıkardı. Kemerin ve ellerin sesi, Hazan’ın acı dolu çığlıklarına karışıyordu.
Dışarıda ise kıyamet kopuyordu. Neriman ve Ömer, kilitli kapının ardında çaresizce çırpınıyordu. Ömer, omuzlarını kapıya vururken bağırdı: "Aç şu kapıyı Kadir abi! Kızı öldüreceksin! İsteme zamanı , ne yapıyorsun sen?"
Neriman ise "Kadir yapma! Herkes duyacak, rezil olacağız, aç şu kapıyı!"
İçeride ise Hazan’ın sesi artık daha kısık ama hala kararlı geliyordu. "Vur..." diyordu hıçkırıklar arasından. "Vur ki kurtulayım bu cehennemden. Ama
