Embracing His Claws

Chapter 8

Chapter 8

“Werewolf,” mahinang bulong ko at doon siya lumayo sa akin.

Tiningnan ko siya habang nanlalaki ang mga mata ko at may mga pumasok na sa isipan ko.

“I am dangerous. You’re right. You need to stay away from me,” sabi niya saka dali-dali siyang pumasok sa kotse niya habang naiwan akong nakatunganga at hindi makagalaw sa labas.

I watched his car leave and after that I decided to go home. Nang makarating ako sa bahay ay doon lang ako nag-text kay Ywa na may importante akong gagawin kaya umuwi ako kaagad.

“Elle, we heard that you’ll have a party at your school tomorrow. Do you have a dress to wear?” tanong ni Mommy nang makita niya akong pumasok.

“May mga hindi pa naman ako nasusuot na dress. Saka gabi rin naman,” sabi ko saka tumango naman ni Mommy kaya dumiretso ako na umakyat sa kwarto ko. I immediately opened my laptop, and I searched for something that I never thought I would be interested in.

“Werewolves,” I murmured, looking at the results.

Binasa ko lahat-lahat ng mga importanteng detalye tungkol sa mga taong lobo at halos hindi ako makahinga sa mga nalaman. Are these all true? Is it possible that Greg is a werewolf? There’s no such things as werewolves. Pero nakita na mismo ng mga mata ko ang mga kakayahan niya.

It can be possible.

“They love moons, and they hate silvers,” I murmured at wala sa sariling napatingin ako sa labas ng bintana. Madilim na ang kitang-kita na ngayon ang maliwanag na buwan. Bukas ang full moon at ngayon palang ay nagsisimula nang mas lumakas ang mga taong lobo ayon sa mga nabasa ko.

They could get killed with silvers. Biglang pumasok sa isip ko ang pagkakabaril kay Greg.

Hindi ko alam kung paniniwalaan ko ang mga ito ngayon. Ang hirap ipasok lahat sa isipan ko gayong ako ay nagdadalawang-isip na rin. I know I must stick to my first plan, which is to avoid if. Hindi ko na sana dapat lapitan pa pero may konsensya na pumupukaw sa loob ko. At hindi ko kayang lumayo lalo.

I stayed awake all night to read about werewolves, lycans, and anything similar. Mabuti na lang at walang pasok kinabukasan dahil lahat ay abala para sa party mamayang gabi. My dress is already prepared but myself isn’t.

Hindi pupunta mamaya si Greg? Tonight is the full moon, and he can’t be able to control himself. I want to know everything about this. I need to ask him.

Nang dumilim ay nagpahatid lang ako kay Daddy sa University dahil wala akong planong magmaneho.

“Just call me if you want me to pick you up. Enjoy, Elle, I’ll give you this night. Don’t worry about your Mom. I got her,” Dad said when I went out. Natawa ako ng mahina saka umiling sa kanya.

“I’ll go home,” natatawang sabi ko pero nagkibit lang siya ng balikat at natatawang umalis.

When Dad left, I felt the coldness. Pero ang mas kumuha ng pansin ko ay ang bilog na bilog na buwan na nagsisilbing ilaw sa ngayon. Namumula-mula ito na parang dumudugo. It’s so scary.

Tinitigan ko ang buwan ng ilang segundo at matapos iyon ay nagpasya na akong pumasok. The covered court is full of students, and I quickly found Ywa. She looked hot in her red fitted dress and when she found me, she ran towards me.

“Elle! Goddess!” sigaw niya at kaagad akong binigyan ng inumin.

Napangiti naman ako at napatingin sa mga soccer players. Nandoon si Ize pero hindi ko makita si Greg kaya nilibot ko ang tingin ko pero wala talaga siya dito.

“Have you seen Greg? Seriously? Hindi pwedeng wala siya dito ngayon! This is his last acquaintance party!” tanong ni Ywa nang mapansin na tumagal ang tingin ko sa mga players.

“Hindi kami nag-uusap—”

“You two are quite close. Hindi ko nga ine-expect pero close kayo,” sabi niya at pinilit na niya akong makihalubilo sa iba naming mga kaklase. Pero hindi ko tuluyang ma-enjoy ang gabi dahil panay ang libot ko ng tingin sa paligid.

Medyo madilim at nakakasilaw ang paligid at punong-puno ng students.

“Labas tayo mamaya. May campfire na hinanda. I am so excited. Kaya masaya palagi ang first month of school dito sa HVU,” sabi niya kaya napatango na lang at nilibang ang sarili ko sa pag-inom at pagsabay sa music.

I was in the middle of drinking when I saw Ize walking towards me.

“Elle, nakita mo si Greg? May nakakita sa inyo na magkasama kayo kahapon. He didn’t text me or anything. He’s not here?” tanong niya habang takang-taka na napapatingin sa relong suot.

“Hindi ko alam—” Hindi ko nagawang tapusin ang dapat ma sasabihin ko kasi nakita ko ang pagpasok ni Greg. He’s dashing in his black tux and his hair is messy with suits his aura tonight.

“Here he is! D*mn, he’s late!” tawa ni Ize at kaagad niyang sinalubong si Greg.

Nakita ko ang mukha niya mula kung saan ako nakatayo at halata na parang wala siya sa sarili. Ize tapped his shoulder and he slightly pushed him. Kita ko ang biglang pagtataka sa mukha ni Ize pero nawala na sila sa paningin ko dahil may nag-announce na pwede nang lumabas dahil magsisimula na ang campfire sa labas.

“Let’s go!” excited na sambit ni Ywa at hinila ako palabas kung saan ang camp fire. It’s in the middle of the field at lahat ay napasigaw nang sindihan na iyon.

Muli akong nagpalinga-linga at nang mapatingin ako sa gilid ko ay namataan ko si Greg. He’s staring at me. At ang mga mata niya ay parang kumikintab gawa ng liwanag ng buwan. Nasa tabi niya si Ize na salita nang salita at inabutan pa siya nito ng beer pero iniwasan niya.

“Teka lang,” paalam ko kay Ywa saka mabilis akong lumapit kay Greg.

“Elle! He’s not in the mood. Huwag mo munang pansinin,” tawa ni Ize nang makita ako pero lumapit pa rin ako kay Greg na napatingin sa bilog na bilog na buwan.

Kita ko ang pagbakat ng ugat sa leeg niya na mukhang kanina pa siya nagpipigil. At nang mapayuko siya para tingnan ako ay kita ko ang biglang pagkulay ginto ng mga mata niya.

“Chain me,” malalim, seryoso at medyo paos na sambit niya. Hindi ako kaagad nakasagot dahil biglang may tumulak sa isang lalaki at tumama iyon sa akin dahilan para biglaan akong mapadaing sa sakit.

And hindi ko na nasundan ang nangyari. Nakita ko lang ang pagtilapon ng lalaking bumangga sa malayo dahil sa pagtulak ni Greg. Everybody gasped, and Greg was about to go near the guy to punch him but I held his arm.

“Dude!” biglang sambit ni Ize pero yumuko lang si Greg habang kuyom na kuyom ang kamao. Sinuntok niya ang lupa at nang bahagya akong lumuhod para silipin siya ay nakita ko ang kulay ginto niyang mga mata.

His fangs showed, and I also saw his claws.

“Greg! Anong nangyayari sayo?” tanong ni Ize at akma sanang lalapit pero pumunta ako sa harap para hindi niya makita ang nangyayari.

“He’s fine, he’s fine,” mabilis na sabi ko saka inalalayang tumayo si Greg. He groaned and his fangs digged into my skin. Napapikit ako sa sakit pero sinikap kong itayo siya ng maayos na hindi nakikita ng kung sino.

I am so nervous and I am sweating cold.

“We need to go somewhere. I’m sorry,” sabi ko saka hinila na si Greg paalis doon. At nang makalayo kami ay doon siya napasigaw ng malakas na parang napapaso. Namuo ang mga luha sa mga mata ko at mas hinawakan ko siya lalo.

Kita ko ang pagkapal ng balahibo sa bandang noo niya pero kalaunan ay nawala rin iyon na parang pinipigilan niya ng husto.

“You need to chain me,” nahihirapang sambit niya saka ako bahagyang niyakap sa baywang. Ang mahinang pagyakap niya ay naging sobrang higpit na napadaing ako sa sakit. At nang marinig niya ang pagdaing ko ay bigla siyang lumayo at napaluhod na tila hirap na hirap.

“Saan?” tanong ko at muli siyang nilapitan.

“S-sorry, d*mn! You need a knife! Stab me in my heart!” sigaw niya habang nagpipigil kaya napasinghap ako at kaagad na umiling.

“No! You need to control it!” malakas na sabi ko at mabilis kong sinapo ang mukha niya. Nang magtama ang mga mata namin ay huminga siya ng malalim at bumalik sa normal ang mga mata niya na parang bigla siyang natauhan.

“Chain me. Chain me,” sabi niya at hinila niya ako patungo sa kotse niya. Hindi ako nagdalawang isip na tumakbo kasama siya hanggang sa natagpuan ko ang sarili ko sa loob ng kotse kasama niya.

He’s gripping the steering wheel so hard, and when the car stopped in front of a big gate, he groaned in pain.

“Go inside,” hirap na hirap na sambit niya at natanaw ko ang biglaang pagbukas ng malaking gate. Pahirapan kong pinasok ang kotse kahit sa ganoon kqming posisyon at nang makapasok na sa loob ay kaagad niyang binuksan ang kotse sabay takbo palabas.

Tumakbo ako pasunod hanggang sa bumaba kami sa pinto patungo sa isang underground floor. Sobrang dilim at sa pabsubsob niya sa maduming semento ay nakita ko ang dalawang malalaking kadena sa gilid.

“C-Chain me. May baril sa gilid. Promise me that if I do something bad, you’ll shoot me,” he said. Nanlilisik na kulay ginto ang mga mata niya ngayon. Hindi ko na napigilan ang pag-iyak ko at pagtango sa sinabi niya bago ko nilapitan ang malalaking kadena para isuot sa parehong kamay at paa niya.

He groaned, and after a few more seconds, I saw him turning into a beast. Napuno ng balahibo ang katawan niya at tumubo ang malalaking pangil. Napunit ang suot niyang damit at naging isa siyang malaking halimaw.

He growl, and his eyes turn into bloody red. Napaatras ako nang dumapo ang galit na galit niyang tingin sa akin. Hindi ko na makita si Greg sa kanya. He’s completely turned into a monster who can tear anyone to death.

He growl and he tried to come after me but the chai stopped him. Mas lalo akong napaatras hanggang sa napasandal ako sa pader at nakapa ko ang isang baril. Nanginginig ko iyong hinawakan habang nakatingin kay Greg na nagwawala. Sinusubukan niyang makawala at sunod-sunod na tumulo ang mga luha ko nang masira ang isang kadena na naka-konekta sa isang paa niya.

Muli siyang umalulong ng malakas at ramdam ko ang biglang pag nginig ng lugar kung nasaan kami ngayon dahil sa impact. I gripped the gun hard. Muli niyang nasira ang isang kadena at mas lalong nanlisik ang mga mata niya habang nakatitig sa akin.

I am with a monster, but my body refuses to leave.

“Greg,” I murmured while crying. Isang pagbaklas ulit ang ginawa niya at mabilis na nasira ang panghuling kadena na pumipigil sa kanya.

Muli siyang umalulong at sa isang kisap ng mata ko lang ay nakita ko na siya sa harap ko. His saliva is flowing as he stares at me deadly. And pulang-pula niyang mga mata ay tila sumisigaw ng dugo at kamatayan.

Nanginginig kong inangat ang baril para itulok sa kanya pero isang hawi lang ng malalakas niyang kamay ay nabitawan ko na iyon.

“Greg,” I cried.

He was about to bite me, but I shouted in fear. Dahil sa malakas kong pagsigaw ay natigilan siya at biglang napalayo sa akin.

“Greg, no. This is not you. Greg,” I cried. Takot na takot ako pero may malakas na tiwala ang loob ko sa kanya. I know that he won’t hurt me. Alam ko. Alam kong hindi niya ako sasakyan.

I trust him.

He growled again and knelt. Unti-unting nawala ang pangil niya kasunod ng mga balahibo ng lobo sa katawan niya. He shrinked into his human form, and when he shouted in pain, I ran towards him.

He’s full of sweat. Nang makalapit ako sa kanya ay namimilipit siya sa sakit habang sumisigaw ng malakas.

“Greg! Gregory!” I called him, and that’s when he opened his eyes. Bumalik na sa normal na abo ang kulay ng mga mata niya. I saw some tears, and I saw fear before he pulled me for a hug.

“It was different. Last month wasn’t like this. I was different,” he murmured, and he sighed.

Nanatili kami sa ganoong posisyon hanggang sa mabawi niya ang lakas niya. Bahagya siyang umupo ay marahan niyang hinawakan ang braso ko na may sugat dahil sa mga mahahaba niyang kuko kanina.

“I hurt you,” he said, and after a few seconds, my wound disappeared.

“Hindi mo ako sinaktan,” I murmured after that. Nagkatinginan kami saka siya nag-iwas ng tingin.

“I manage to stop. I was about to,” sagot niya habang umiigting ang panga.

“But you didn’t,” giit ko para mapagtanto niya na kailangan niya itong kontrolin at makakaya niyang gawin iyon.

“Ngayon lang. Sa ibang tao baka magawa ko ng tuluyan,” he said, but I shook my head.

“You stopped yourself from hurting me, and you can also stop yourself from hurting others,” I insisted, but he shook his head.

“We are not sure so if this happens again, and if you have a chance to kill me, do it,” sabi niya saka ako tinitigan ng diretso sa mga mata.

His eyes looked so serious, but I chuckled sarcastically and shook my head.

“No,” madiin na sambit ko kaya napalunok siya at napailing na rin.

“You need to. You need to kill me before I hurt or, worst, kill other people. I stopped myself for you, but I don’t know if I can do the same with others,” sabi niya sabay iwas ng tingin pero hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya para iharap siya sa akin.

“You can control it. Kaya mo sa akin kaya makakaya mo rin,” I said.

“I stopped myself because I like you,” he said with his gritted teeth, and my brows furrowed.

“What?” I asked, and he signed before he guided me to stand. He’s very naked now, but I am distracted by what he just said, not by his physic.

“I like you, so I forced myself not to hurt you,” muling sambit niya kaya nanliit ang mga mata ko at doon siya nag-iwas ng tinginhumalakhak ng bahagya.

I stared at him. Hindi ko inalis ang titig ko sa kanya hanggang sa huminga siya ng malalim.

“I’m bad for saying this after you saw me turned into a monster. Let’s go,” sabi niya at kinuha ang isang tuwalya sa gilid para itabon sa pang-ibaba niya bago kami patuloy sa paglabas.

Ngayon ang bumabagabag na sa isip ko ay ang mga sinabi niya hindi ang mga nakita ko kanina.