Wayi was sleepless last night. Umaga na ng napagtanto niya na wala na talagang pag-asa para matulog pa. Hindi mawala sa isip niya ang misteryosong lalaking iyon. His eyes were glowing in the dark, it was amazing. How can a man be so gorgeous in a face full of blood? Hindi talaga siya mapakali. Nanaig ang nararamdaman niyang pagkahumaling sa kakaiba nitong dating kaysa sa takot na una niyang naramdaman ng balaan siya nito. It was so wrong to think that way. Hindi ba't matataguriang mamatay tao ang lalaking iyon pagkatapos niya inumin ang dugo ng magnanakaw na muntik na siyang ipahamak? Bakit hindi siya nababahala? Nababaliw na ba siya?
Wayi shouted her frustration on a pillow. Baka dahil lang ito sa stress at pag-iisa. She's just lonely. Kailangan mawala ito sa isip niya.
Tumayo siya mula sa kanyang kama. Hindi na niya kaya ang patuloy na pag-ikot ng nag-iisang imahe sa kanyang isip. She needs a distraction. Binuksan niya ang kanyang refrigerator dahil kanina pa nakikiusap ang tiyan niyang kumain. Hindi rin siya nakakain kagabi dahil sa pag-iwas sa mga Marites niyang ka-batch. Walang laman ito. Groceries. Yes, she needed to stock up. Maybe that'll do the trick.
Pagkatapos maligo at magbihis ay tinignan niya ang sarili sa salamin. Kahit pa simple lang ang kanyang pananamit na oversized t-shirt at leggings ay hindi matatanggi ang natatago niyang ganda. She had big dewy round eyes and plump lips na sinamahan pa ng matangos niyang ilong. Her face was V-shaped as well. Ang kanyang buhok ay bagsak at nasa natural nitong itim na kulay na kasalungat ng kanyang maputing balat. She was even given the hour-glass shape body, all of her curves were in the right places. Isa lang talaga ang problema niya, ang balat niya ay hindi makinis. Dahil sa atopic dermatitis ay sadyang paulit-ulit siyang nagkakaroon ng sugat at peklat kahit anong iwas niya sa mga malalansang pagkain na bawal sa kanya.
Dito siguro nagmula ang introversion niya, sa pagtingin sa kanyang balat bilang isang kahihiyan na kailangan niyang itago. Ito rin ang rason kaya hindi siya handa ibigay kay Trevor ang lahat. Hindi niya alam kung matatanggap ba nito ang buo ang kanyang katawan. Buti na lamang at break na sila, at hindi siya nagtagal umiyak sapagkat naalala niya na naman ang lalaking nagligtas sa kanya kagabi.
"Ano ba Wayi! Tigilan mo na nga 'yan!" sigaw niya sa sarili. Napabuntong-hininga siya. What was with that guy anyway?
Pagdating niya sa grocery store ay wala na paligoy-ligoy pa. Gutom na gutom na siya. Kagat ang sandwich na nabili niya sa labas ay tinapos niya ang kanyang listahan. With the last on her list, she went to the hygiene section. Kailangan na talagang magbawas ng buhok sa mga parteng 'di nasisinagan ng araw. Halatang hindi kasi nagagalaw.
Then there she saw Trevor, with a new woman by his side. The woman looked so mature and she was a total flirt beside him. Wayi couldn't believe her eyes. Hindi man lang sumunod ang lalaki sa six month rule, kahit isang linggo lang sana. Huminga si Wayi ng malalim. She's not one of those crazy girls, hindi suya magwawala roon. Iniwas niya ang tingin sa kanila at dumampot lang ng isang can ng shaving cream. Mariin ang hawak niya sa lata sapagkat tempted na siya ibato ito sa kanyang ex na sagaran ang kalandian kasama ang kanyang bagong babae. Then, something clicked inside her.
She doesn't care about her former beliefs anymore. If he can forget her in a day then why can't she? She'll prove to him he lost something worth waiting for... because virginity wasn't the norm anymore. She probably might use her shaved p*ssy tonight.
Pagsapit ng gabi ay naggayak si Wayi sa isang style na hindi niya aakalain na kaya niyang gawin. She wore a bodycon dress that hugged her every curve and freed her hair. Sinigurado niyang hindi agad mapapansin ang mga peklat sa kanyang balat sa pamamagitan ng long sleeves sa kanyang dress at stockings. Her scent wasn't overbearing but she knew she smelled good. Handa na siya maghanap ng lalaking makakatapat ni Trevor, kahit one night stand lang.
Kien took the day-off. He cannot focus on his daily medical duties after what happened last night. Mahigit sampung taon na mula noong huli siyang makatikim ng sariwang dugo mula sa buhay na tao. He wanted more. Ito ang dahilan kaya ayaw niya humarap kanyang mga pasyente. He might just kill one on the spot. Napagdesisyonan niyang pumunta sa isang club. He just might find a willing victim to quench his thirst for blood… or murder.
CLUB
Hindi inaasahan ni Wayi na ang isang club pala ay maaring makita bilang isang buhay na nilalang at ang mga tao sa loob bilang nagbibigay buhay nito sa bawat palo ng sound system. Kasama ng tugtog ay tila umiindak din ang mga ilaw na iba-iba ang kulay. The people were so hyped. Kakababa lang kasi ng restrictions mula sa nakaraang pandemya. It was sort of a celebration for winning against it for so long. Ngayon, lahat sila ay malaya na muli sa mga facemask at faceshield at masisilayan na ang kanilang mga muka. Parang nagkaculture shock si Wayi. She didn't expect it to be this many. Pinagsisihan niya tuloy na hindi siya nagdala ng kasama, but not for long.
Mula sa napakaraming tao ay nakita niya ang lalaking hindi nagpatulog sa kanya kagabi. She remembered his face so well but it wasn't the same. His eyes seemed to not glow that night, nor his fangs were present. He looked… human. Then their eyes meet. She may have met the man that can replace Trevor in her heart, even just for tonight.
"Catherine?" Ang unang sambit ng lalaki sa kanya habang lango siya sa kagwapuhan nito. It took a while before she noticed it. Paano nalaman nito ang unang pangalan niya?
Bakit narito si Catherine? Ito ang unang tanong na pumasok sa isip ni Kien ng magtama ang kanilang tingin. Paanong nasa club ang pinakamamahal niyang Catherine kung pitongpung taon na itong patay? He couldn't believe it. Hinaplos niya ang muka nito. Hindi siya nanaginip. Catherine was alive. He kissed her just to feel what he had been longing for seventy-six years, Catherine Turner's lips.
Wayi let him own her, without even knowing his name. Tila mga espadang naglalaban ang kanilang mga dila habang nakayakap si Wayi sa leeg nito. There was no stopping them. May mga paro-parong lumilipad sa loob ng kanyang tiyan habang nalulunod siya sa halimuyak nito. Hindi siya makapaniwala. Nakikipaghalikan na agad siya sa lalaking kanina lamang ay inokupa ang kanyang isipan. It was worth it even if he only knew her name. He was such a good kisser.
Hindi sigurado si Wayi kung paano sila napunta sa isang kwarto sapagkat ang tanging alam niya lamang ay ang mga labi nitong hindi siya pinapakawalan. Buhat-buhat na siya nito at nakapulupot na ang kanyang mga binti sa bewang nito. It felt so natural and honestly, she was just drunk with his person. Siguro ay nalasing na siya sa alak na ininom nito kanina o kaya sa muka nitong nakakaakit.
Soon enough, he laid her to bed and kissed her more but not only on her lips. Lumipat ito sa leeg at sa kanyang collarbone. Maya-maya pa ay tumuloy ito sa kanyang mga dibdib. "Ohh..." She couldn't help but moan in pleasure. It was a new experience and she wanted it to be great. "s**t,” He said breathlessly. “I can't control myself anymore. Let me have you, Catherine," he growled beside her ears. Mainit na ang paghinga nito at malalim. Lumiyad ito at umupo sa harap niya. Tinanggal ng lalaki ang kanyang polo sa pamamagitan ng pag alis ng mga butones nito na unti-unting nagpakita ng makisig nitong pangangatawan. She felt like she won the lottery already because every muscle he had was defined beneath the shirt. What followed was his pants… then his boxers. Napasinghap si Wayi. Jackpot talaga. Magkakasya kaya sa kanya ang p*********i nito? He crawled back to her and her heart raced. Sa paglevel ng kanilang mga muka ay nakita niya ng masinsinan ang napakaganda nitong muka. His jawline was structured and his lips were thin in the shade of pale pink. Ang mga mata nito ay na unang nagpahalina sa kanya ay may mga malalagong pilikmata at makapal na mga kilay. He looked so perfect. Sayang lamang at ngayon lang sila magsasama.
He pulled her dress up but she pushed it back so he just slipped his hand instead. He might be turned off with her scarred skin. "It's okay, I won't judge," Ito ang mga salitang namutawi sa kanyang labi at ang mga tanging salitang gustong-gusto marinig ni Wayi. Inalis ni Wayi ang kanyang kamay at hinayaan ito alisin ang kanyang saplot. His fingers traveled from her lips, to the top of her breast then to a foreign place she never knew would feel so out of this world. "Ohh, Please!" she cried.
Kien heard her and followed his lips right after his fingers. Ibinuka niya pa lalo ang mga binti nito ng napansin niyang handa na ito. He entered her slowly and lumiyad si Wayi sa magkahalong sakit at sarap na naramdaman niya. He thrusted in her, deeper and deeper until she could only feel the pleasure. "Catherine..." he called for her as they both drowned themselves in each other's bodies, "I love you..."
What did he just say?