Emre arabaya basıp ilerken Efe arka koltukta öfkeden deliye dönmüş Necati’nin geride kalışını izliyordu.
Onun öyle baka kaldığını görünce içi rahatlayarak önüne döndü, arkasına yaslandı.
Üzerinden büyük bir yük atmanın rahatlığıyla “Sonunda, bu hahoy işkencesi sona erdi.” Dedi.
“Hahoy mu?” dedi Cem yüzünü kırıştırırken, “Güncelleme mi geldi kardeşim sana? Bir gün de Diyarbakır şivesi mi yüklendi?” deyip gevrek gevrek gülerken Emre’de onun esprisine katılıyordu.
“Gülün siz gülün, eğer kaçamasaydım, görürdünüz Diyarbakır şivesini, sabah nikah vardı.”
“Ne?” dedi Emre, Efe anlatınca bir an abartıyor sanmıştı ama oldukça ciddiydi arkadaşı.
“Duydun işte, neyse kurtulduğuma göre, nereye gidiyoruz? İkinizin evi de olmaz! Kimsenin bulamayacağı bir yer olmalı.”
Cem arkaya döndü, “Sen dert etm
