Malakas na nagbuga ng hangin si Keith pagkatapos pag-aralan ang mga dokyumentong nasa mesa niya. Lubhang maganda man ang proposal nito, may bahid pa rin ng pagdududa sa kanyang isipan. Hindi pa niya kilala ang kompanyang kumakaway sa kanyang mukha. Kahit na ang nag-rekomenda nito ay ang sarili niyang kaanak, hindi niya maaaring basta na lang palusutin. Mabuti na ang nag-iingat. Kung sa pangalawang pagkakataon ay magkakamali pa siya sa pag-approve, hindi na niya mapapatawad ang kanyang sarili. Dahil dito’y halos isang buwan na itong humihingi ng kanyang atensyon.
"Pwede ka bang makausap, Keith?"
Lumingon ang binata sa pinto at napasimangot. “Uncle,” pormal niyang bati. “Have a seat po.” Itinuro ng kanyang kamay ang upuan katabi ng mesa niya.
“Good morning.” Imbes na sa upuan, sa gilid n
