Behind Shattered Hearts

Shawn Ezekiel Dapat masaya ako ngayon dahil kakapanalo ko pa lang ulit sa eleksyon ngayong araw. Huling termino ko na bilang alkalde ng San Lorenzo pero hindi ako masaya. Nandito ako ngayon sa isang restau-bar para magsaya at mag-celebrate kasama ang ilan sa mga kaibigan ko pero nag uwian na sila at naiwan na lang ako mag isa dito. Tangina, nakaka-bored naman uminom mag isa. Umiling ako at lumingon kung saan maraming tao. Tatayo sana ako para umalis na dahil bored na bored na ako mung may isang babaing lumapit at yumakap sa akin. “Babe!!!” Nakangiting sigaw niya papalapit sa akin tapos ay bigla niya akong niyakap. The hell is this?! Tutulak ko sana siya palayo nung hawakan niya ako ng mahigpit at bumulong siya aa akin. “Pasensya na po, kailangan ko ng tulong. Puwede bang sumakay na lang po kayo? Mamaya na ako magpapaliwanag.” Desperadang bulong niya sa akin kaya hindi ako nagdalawang isip pa ngumiti ako tapos ay niyakap ko siya pabalik. “Babe, kanina ka pa ba dito? Pasensya na ha, nalate ako. Traffic kasi eh.” Pagpapanggap pa niyang sabi tapos ay kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at saka siya umupo sa upuan na nasa likuran ko kung saan ako kanina nakapuwesto. Para siyang nakahinga ng maluwag nung matapps niyang makaupo. “Salamat ho, Sir.” Bulalas niya kaya napakunot ako ng noo. “For what?!” Kunot noo at masungit kong tanong sa kaniya. “Iyong lalaki ho kasing nakatayo kanina sa may pintuan sa labas, ‘yung nakaputi. Kanina pa ho ako sinusundan no’n.” Nakanguso niyang sambit kaya napailing ako. “Then why you didn’t go to the police station?” Sarkastikong tanong ko sa kaniya. “Hindi ko ho alam kung saan yo’n, bago lang ho ako dito sa San Lorenzo eh. At saka ito lang po ‘yung nakita kong lugar na maraming tao at puwedeng puntahan.” Sambit niya sa akin. “Bago ka lang pala. Bat ka pagala gala ng gabi? Hindi mo naman kabisado ang lugar?!” Kunot noo at sarkastikong sambit ko sa kaniya pero ngumuso siya sa akin. “Eh kasi ho, pang gabi ‘yung trabahong nakuha ko?!” Sarkastikong sagot niya kaya napailing ako. “Anong trabaho?” Mausisang tanong ko pa sa kaniya. “Waitress ho, doon sa nighclub malapit dito.” Nakangusong kuwento pa niya. I can’t help but to observe her. She look so simple and decent. Hindi ko namalayan na ilang minuto pala akong nakatulala sa harapan niya at bumalik lang ako sa ulirat nung makita ko siyang nakikipagtitigan din sa akin. Naupo ako sa upuan nasa harap niya. Tinignan ko ang oras sa relong suot ko at nakita ko na mag-alas dose na ng madaling araw. “You have work, don’t you?” Bulong kong paalala sa kaniya kaya tinasaan niya ako ng kilay. “Ano ho?” Kunot noong tanong niya at bakas sa mukha niya ang pagkalito. “Ang sabi ko, wala ka bang trabaho?! Late ka na oh, 10 pm nagbubukas ang mga nightclubs dito.” Mariin kong paliwanag sa kaniya kaya dali dali siyang tumango at tumayo. “Salamat po ulit sa tulong.” Nakangiting sabi niya bago dali daling tumakbo papalabas ng restua-bar. Napailing ako at napahingang malalim. “What an encouter.” Sarkastikong bulong ko sa sarili ko at tumayo na din ako para umalis. Damn, this is a long tiring day, just wanna go home and f*****g rest. Habang palabas ako ng restua-bar at papunta sa parking lot ay nakita kong muli ‘yung babaing lumapit sa akin kanina na hinarang siya nung lalaking sinabi niyang sumusunod sa kaniya kanina pa. Kaya hindi ako nagdalawang isip at nilapitan ko sila. “Excuse me, what do you need from my girlfriend?” Sabay silang napalingon sa akin nung marinig nila ang boses ko kaya lumapit ako doon sa babae at pinulupot ko ang kamay ko sa bewang niya. “Kanina ka pa ha, nakita kita kaninang nakasunod sa kaniya habang pagpasok siya sa loob ng restau-bar. Do you want me to call the police? I can do that right away.” Sarkastiko at nakangisi kong sabi doon sa lalaki na ang sama ng tingin sa akin. “Nagtatanong lang ng direksyon eh.” Mariing depensa niya tapos ay dali dali na niya kaming tinalikuran. Napabuntong hininga ako tapos ay binitawan ko na ‘yung babae at sinundan ko ng tingin ‘yung laloki. “What a petty excuse.” Natatawang sabi ko pa sa sarili ko tapos ay muli kong hinarap ‘yung babae na halatang nanginginig sa takot at nakayuko. “Gusto mo pa rin bang pumasok sa trabaho o umuwi na?” Kunot noo at mausisa kong tanong sa kaniya. “H-hindi ako p-puwedeng umabsent, mag tatatlong linggo pa lang ho ako sa pinagta-trabahuhan ko.” Malungkot niyang sabi kaya napangisi ako. “Okay. Let’s go.” Seryoso kong aya sa kaniya kaya nag angat siya ng tingin. “Ho?!” Gulat niyang tanong. “Ihahatid na kita. I changed my mind. Ayokong nang uwi, mag iinom na lang ako. AT IKAW ANG MAGSE-SERVE SA AKIN.” Mariin at seryoso kong sabi sa kaniya tapos ay nauna na akong maglakad papunta sa kotse ko. “Ano? Hindi tayo makakarating do’n kung tatayo ka lang diyan?!” Sarkatiko kong lingon do’n sa babae nung nasa tapat na ako ng kotse ko at pasakay na sana ako sa driver’s seat pero siya eh nakatayo pa din do’n. Nakita ko naman na sumunod siya pero nakasakay na ako eh hindi pa din siya sumasakay kaya binaba ko ang bintana sa passenger seat at kinunutan ko siya ng noo. “Sakay na.” Inis kong sabi sa kaniya pero kita ko ang inosente niyang ekspresyon at doon ko lang napagtanto na hindi ko pa lang na unlock ‘yung pintuan kaya inunlock ko yo’n. “Ang bagal bagal.” Bulong ko pa sa sarili ko nung makasakay na siya. Napapikit na lang ako at napahingang malalim nung nilingon ko siyang muli. “Seatbelt mo.” Mariing paalala ko sa kaniya pero mukhang hindi niya gets. Ngayon lang ba siya nakasakay sa isang kotse o ano?! Irita kong nilapit ang sarili ko sa kaniya para abutin ang seatbelt niya at ikabit yo’n. Nakita kong pumikit siya. “Sir..” Malakas ang tono ng boses niyang sabi. “Iyong seatbelt mo ang inaabot ko noh! Hindi kita type. Huwag kang feeling.” Sarkastiko at inis kong sabi sa kaniya kaya natahimik lang siya na parang nahiya siya sa nangyari. “Mamaya may mangyari pa sa’yo, kargo pa kita.” Inis ko pang bulong sa sarili ko at saka ko mabilis na pinaandar ang kotse pero wala pa kaming sampung minuto sa biyahe eh may angal na naman itong babaing to. “Sir, Sir, ihinto niyo po!!” Sigaw at mariing pakiusap niya kaya agad akong prumeno. “Bakit na naman?!” Kunot noong tanong ko sa kaniya tapos paglingon ko sa kaniya ay nakita kong namumutla siya. “Nasusuka po ako, puwede po bang dahan dahan lang sa pagmamaneho?” Mahina at nag aalangan niyang hiling. Hindi ko alam kung maiirita ba ako o matatawa sa kaniya eh. Sinunod ko naman ang hiling niya at pinaandar ko ng dahan dahan ang sasakyan. Napalakas naman ng babaing to para utos utusan ako! Imagine, I a mayor of this city tapos inuutusan lang ako nito?! Makalipas ang 10 minutes ay nakarating na din kami. Iyong 5 minutes na biyahe ay naging 10 minutes dahil ang kupad ng usad namin. “Nandito na po tayo, MA’AM.” Mariin at sarkastiko kong baling do’n sa babae. “Salamat ho talaga, Sir. Pasensya na ho ulit sa abala.” Nagagalak pero mukhang kinakabhan niyang sabi sa akin tapos baba na sana siya ng kotse ko pero pinigilan ko siya. “Anong salamat ka diyan?! Ikaw ang mag-serve sa akin do’n sa VIP area ha.” Mariing at sarkastikong paalala ko sa kaniya bago maunang bumaba ng sasakyan. Tsk! Anong palagay niya? Okay na ‘yung thank you, thank you lang?! Ingay ng buong paligid ang sumalubong sa akin nung makapasok ako sa loob kaya nagmadali ako para maka-akyat ng VIP area. Nung nakapuwesto na ako sa taas ay makalipas ang limang minuto eh dumating ‘yung babaing kasama ko kanina na mukhang hingal at badtrip. “Tagal.” Bulong ko tapos ay kinuha ko ‘yung inabot niyang menu ng drinks na pagpipiliian. “Pinagalitan ka?” Kunot noo at tsimoso kong tanong habang nakatuon ang atensyon at tingin ko do’n sa menu. Hindi siya sumagot kaya nag angat ako ng tingin sa kaniya at nakita kong pinipigilan niya ang luha niya. “Never cry ỉn public.” Isang mariin at tipid kong payo sa kaniya. “Get me some beer.” Utos ko sa kaniya tapos ay nilapag ko ‘yung menu sa table. Tumango siya at tumalikod na siya nung maisipan ko siyang ayain uminom. Well, it’s boring to drink alone. “I’ll triple your salary tonight. Don’t work, just drimk and have fun with me..”