Behind Shattered Hearts

Chapter 16

Denise

Nanginginig ako habang naglalakad papalabas sa building ng kompaniya namin. Mayroon kaming thanksgiving ngayon pero nag paalam ako kung puwede ba akong umuwi ng maaga dahil biglang sumama ang pakiramdam ko.

Nag aabang na ako ng masasakyan nung bigla akong makaramdam ng hilo at panlalambot dahilan para matumba ako pero nagulat ako nung biglang may humawak sa bewang ko. Dahan dahan kong idinilat ang mga mata ko at para akong mas lalong nakaramdam ng panlalambot nung makita ko kung sino ang sumalo sa akin. “S-Shawn? A-anong g-ginagawa mo dito?” Mariin at nanghihina kong tanong sa kaniya.

“Shawn?” Rinig ko ang boses ni Sir Tristan pero hindi ko na nagawang lingunin siya sa halip ay napasandal na lang ako sa balikat ni Shawn sa sobrang hilo.

“Give me your keys.” Rinig kong sambit ni Shawn at sa tingin ko ay si Tristan ang kausap niya. Maya maya pa ay naramdaman ko ang pagbuhat sa akin ni Shawn pero wala na akong lakas na umalma pa.

“Sobrang init mo. Hindi ka na dapat pumasok-“

“A-ayos lang ako.. a-ano ba kasing g-ginagawa mo dito?” Nanghihinang tanong ko sa kaniya tapos no’n ay naramdaman kong binaba niya ako at nung idilat ko ng kaunti ang mga mata ko ay nakita kong nasa loob na kami ng sasakyan ni Tristan.

“S-Shawn, k-kaya ko naman umuwi-“

“Could you please shut up, Denise. Natumba ka na nga kanina.” Rinig kong mariin sermon ni Shawn sa akin habang nakatuon ang atensyon niya sa pagmamaneho.

Ano kayang ginagaw niya dito sa de hermosa? Alam niya bang nagta-trabaho na ako ulit para sa pinsan niya?!

Hindi ko na alam ang nangyayari at hindi ko na din alam kung ilang minuto na kaming nasa biyahe pero maya maya pa ay bigla nang huminto si Shawn sa isang tabi at saka siya bumaba. Nung inangat ko ng konti ang ulo ko para tignan kung nasaan na kami ay doon ko nakita na hindi niya ko sa bahay dinala. Hindi niya naman alam kung saan kami nakatira eh. Isa pa, ayoko ding malaman niya pero ayoko ding makasama siya ngayong gabi dito sa rest house nila. Paano to?!

“Let’s go, we’re here.” Seryosong sabi ni Shawn sa akin tapos nagulat ako nung muli niya kong buhatin pababa ng sasakyan.

“S-Shawn, ibaba mo-“

“Quiet, Denise. We both know you can’t go home like that.” Mariin at sarkastikong niyang sabi habang papasok kami sa loob ng rest house nila.

“Sobrang init mo, why did Tristan allowed you to attend that damn party?!” Mariin pa niyang reklamo habang papanik kami ng hagdan.

“Sir Shawn-“

“Do you ever told my parents especially mom that I am here with a girl.” Rinig kong mariing paalala ni Shawn doon sa helper nilang sumalubong sa amin habang nakatuon ang ulo ko sa balikat niya dahil nahihiya ako.

Nung nasa pangalawang palapag na kami ay pumasok si Shawn sa isang kuwartong hindi pamilyar sa akin. “Here.. I’ll take off your shoes.” Rinig kong malumanay na sabi ni Shawn bago niya ako marahang ibinababa sa kama at tinanggal ang sapatos na suot ko.

“Dito ka lang. Kukuha lang ako ng gamot at pamunas.” Mariin niyang paalala sa akin bago ako iwan mag isa dito sa kuwarto. Nakasanfal ang likuran ko sa may headboard ng kama kaya kahit nakapikit ng konti ang mata ko dahil sa hilo at antok na nararamdam ko ay nilibot ang tingin sa buong paligid. Tama ako. Kuwarto nga ito ni Shawn dahil may nakita akong picture niya sa may bedside table pero hindi yo’n ang pumukaw ng atensyon kundi ang litrato niyang kasama si Frances. They are look young and happy in picture. Ngiting hindi ko pa kailanman nakita.

Kung ganito pa sila noon ni Frances, what makes him hate her fhat much? Na tipong ayaw niya itong pakasalan ang gusto pa nga niyang takasan? Ramdam ko ang init sa buong katawan ko, inaapoy ako ng lagnat ang nanghihina ako.

Ilang minuto din akong nakatitig lang do’n sa litrato ni Shawn at Frances hanggang sa biglang bumukas ang pintuan at dumating si Shawn. Bakas sa mukha niya ang gulat nung makita niya akong nakatitig sa litrato nila ni Frances na nasa bed side table niya. Hindi siya nagsalita at sa halip ay dali dali niya ‘yung itinumba at saka siya naupo sa gilid ng kama tapos ay pinunasan niya ang noo ko ng maligamgam na tubig.

“S-Shawn may tanong ako?” Mahina kong sabi at bagsak ko sa katahimikang namamayani sa buong paligid habang pinupunasan niya ang noo ko.

“Uhm..”

“Bakit ako?” Napahinto siya sa ginagawa niya dahil sa tanong ko.

“Anong ibig mong sabihin?” Sarkastiko at maang maangan niyang tanong.

“Nakiusap ka sa akin noon na magpakasal ako sa’yo hindi dahil mahal mo ako, kundi dahil gusto mong takasan ang kasal niyo ni Frances.

“Bakit sa dinami dami ako pa? At bakit kayo naghiwalay? You look good together-“

“Enough, Denise. Ayoko siyang pag usapan.” Mariin niyang suway sa akin kaya natahimik ako.

“Bakit, ikaw? Dahil iba ka sa kaniya. Nakikita ko yo’n, nararamdaman ko.. at para lang linawin ko.. hindi kita niyayang magpakasal dahil lang gusto kong kumawala sa engagement, kundi dahil totoong gusto kita.” Sarkastiko pero bakas sa mukha niyang naguguluhan siya.

“At kung bakit ikaw? Hindi ko din alam..” Sarkastiko at nakangising pa niyang dugtong.

“Pero alam mong hindi puwede. Magiging magulo lang ang lahat kapag ako pa ang pinili mo..” Sarkastiko at mahinang sambit ko. Isang mahinang paghalakhak lang ang naging sagot niya.

“Denise.. can we just things be?”

“My tita is already not in contact with us, dad hates her too-“

“Pero kadugo mo pa din siya. You see her from time to time. Kung maging tayo.. ayokong masaktan si nanay sa tuwing makikita niya ang Tita mo.” Mariin at sarkastiko kong paliwanag sa kaniya at isang mapait na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya.

“Then let’s runway from everything-“

“Shawn, kailanman hindi magiging solusyon ang paglayo..” Mariin kong paalala sa kaniya pero isang mahinang halakhak lang ang ibinigay niya sa akin at kita ko ang pagiging emosyonal niya.

“But you did.” Sarkastiko niyang sabi.

“Because I had a chance to escape.” Mariin kong sambit pero kita ko na seryoso siyang nakatingin sa akin.

“And I don’t have? I don’t have the right to escape-“

“Shawn, hindi yo’n ang ibig kong sabihin.” Mariin kong paglilinaw at sinubukan kong hawakan ang mga kamay niya.

“No. It is always the case, Denise. Lagi naman akong walang choice kundi harapin lahat kahit ang gulo gulo na, kahit hindi ko na alam ang gagawin ko. People can easily left me but me? I couldn’t just left kahit ang sakit sakit na. Kahit ang gusto ko lang naman eh kalimutan ang lahat at maging masaya.. I have no choice but to stay and do what people around me wants me to do..” Sarkastiko at nakangisi niyang sambit habang mapait na nakangiti at pinagmamasdan ang kamay kong nakapatong sa kamay niya.

“For once, gusto ko lang naman sundin ang sarili ko, Denise..”

“I’m not seeking to escape anymore. But I’m seeking to have someone by my side. Maybe, this way, I can face everything.. I can conquer my fear, I will be able to survive.. with you..” Sarkastiko ngunit nakangiti at emosyonal niya sabi habang marahan niyan minamasahe ang palad ko at diretso siya nakatingin sa mga mata ko.

“Marry me, denise, marry me..” Mahina at Malumanay niyang sabi hanngang sa hindi ko na namamalayan na magkalapit na pala ang mga mukha naming dalawa.

Napaawang ang labi ko habang pinagmamasdan ang labi ni Shawn hanggang sa tuluyan ko na siyang tinignan mula sa mga mata niya. Marahan niya kong siniil ng halik hanggang sa ipulupot ko na ang mga braso ko sa batok at hindi ko namamalayan na unti unti na pala akong tumutugon sa bawat mapupusok niyang mga halik.

Halos habulin ko ang hininga ko nung bumitaw si Shawn sa paghalik sa akin at kaunting nilayo ang mukha niya sa akin. “Do you miss me, Denise?” Mapang akit niyang bulong sa tenga ko at saka niya akong muling hinalikan pababa sa aking leeg.

“S-Shawn.. na-kikiliti ako!” Suway ko sa kaniya tapos ay bahagya ko siyang hinampas sa balikat.

“Sorry..” Natutuwa at maloko niyang bulong s aakin tapos ay bumaba ang halik niya sa collarbone ko kaya hindi ko maiwasang hindi mapahilad at mapayakap ng mahigpit sa kaniya.

“You’re liking it.. didn’t you..” Mapang akit niyang sambit sa pagitan ng paghalik na yo’n habang ang mga kamay niya ay marahang hinahaplos ang bewang ko tapos nagulat ako nung ipasok niya ang kamay niya sa loob ng damit na sout ko Hanngang sa mapunta ang haplos niya sa dibdib ko tapos ay mabilis niyang in-unhook ang bra na suot ko.

“S-Shawn..s-sandali..” Gulat at taranta kong suway sa kaniya kaya tinigil niya ang ginagawa niya at nag angat siya ng tingin sa akin.

“Bakit?” Mahinang tanong niya pero ngumuso lang ako at hindi ko alam ang sasabihin.

“Ayaw mo na ba?” Seryoso niyang tanong pero marahan akong umiling at nakita ko ang agarang pagbabago sa ekspresyon niya.

“Then I want to hear you moaning my name.” Nakangisi niyang sambit tapos ay marahas niyang hinubad ang blouse na sout ko at sabik na sinunggaban ang dibdib ko.

“Damn, you’re so blessed..” Mariin at sunod sunod na mura ni Shawn habang marahang dumadampi ang labi niya sa aking dibdib.

“Oohh.. S-Shawn…Aahhh…”