ภายในห้องทำงานทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความหมาย อีทั่นเอนหลัง สูดลมหายใจลึก เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโล่งใจ หรือเพราะความโลภที่กำลังคืบคลานเข้ามาในหัวใจ หานลี่ในฐานะอัลฟ่าชายหนุ่มหน้าตาน่าหลงใหลทั้งยังเย่อหยิ่งภายใต้สายตาเขาและหานลี่ในฐานะ…ผู้ให้กำเนิดลูกเขาชายหนุ่มนั้นพอได้ยินข่าวดีนี้เขาก็แทบอยากจะวิ่งขึ้นไปกระชากตัวร่างที่นอนหลับอยู่บนเตียในห้องนอนเข้าขึ้นมากอดแน่นๆ ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดที่กำลังสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ที่เขาต่างโหยหามานาน ครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้าอาจาง เขาและชายหนุ่มอัลฟ่าระดับเอสพลัสผู้นั้น
เยี่ยนหานลี่หลับไปสองวัน พอฟื้นขึ้นมาเรื่องแรกที่เขานึกถึงก็คือเรื่องตัวอย่างเลือดของอีทั่นที่เขายังไม่ได้ทำลายมันทิ้ง เสียงจากในใจอีกฟากหนึ่งของเขา ก็ร้องบอกเขาว่าทำไมไม่เอาไปทำเซรุ่มรักษาบิดา เยี่ยนจวินหานมีสภาพไม่ต่างอะไรจากผักแห้งๆ ที่ถูกวางผ
