Reality Series 2: Behind Her Success

Chapter 4

Chapter 4

"I don't believe you"

'Yon na lang ang nasabi ko at bumaba na sa kotse. Dahil nakalugay ang buhok ko. Agad itong nilipad ng malakas na hangin.

Kitang-kita ang mga bahay sa buong siyudad. Mas maganda dito kapag gabi dahil kita ang City Lights pero okay na rin.

I can breath fresh air.

"Do you want evidence?" seryosong tanong ni Raf.

May dala siyang pansapin na puwede naming upuan. Inilatag niya 'yon kaya doon ako umupo habang tinatanaw ang mga bahayan at mga building sa malayo.

"Patingin nga. If I know imbento ka lang" nakangising sabi ko kahit kinakabahan na ako.

It's true that my date on Valentines kissed me.

What's that guy name again? I literally forgot his name. Sorry for him. Nakalagay doon sa likod ng pictures ng album ko ang pangalan niya.

I'll check it later.

It's impossible that he followed us. Baka nga he's slave on his libido that time. Tsaka ano naman ang mapapala niya sa pagsunod sa'kin?

"Here" pinakita niya sa'kin ang naka-zoom na picture ko at ng lalaking ka-date ko na friend ni Lean.

"What the f**k?" gulat kong sabi. "You stalker!" hinarap at dinuro ko siya.

Inagaw ko sa kanya ang cellphone niya. I scroll the other pictures and it's all me. Even my previous pictures on f*******: and i********: was there.

I have my own album on his phone.

"Hahahahaa. Ang corny mo Raf." bigla akong natawa ng makita ko ang title ng Album.

"What? Why?" kunot-noong tanong niya.

He looks pissed now. Sa mga pambibwisit ko sa kanya. Mukhang ngayon lang siya tinablan. Dati mas mabilis siyang mainis sa'kin. Ngayon, mas pasensosyo na sa'kin ang lalaking 'to.

"Really? Love of My Life?" natatawa ngunit nakangisi kong tanong.

Namula naman ang tainga niya at tainga niya. Kitang-kita 'yon dahil sa maputi niyang balat.

"Akin na nga 'yan" inagaw niya sa'kin ang cellphone niya.

Mukhang tuluyan na siyang na-badtrip sa'kin.

Kunot na kunot ang noo niya. Tumayo siya at pumunta sa backseat ng sasakyan niya kung saan may mga pagkain siyang dala.

Talagang pinaghandaan niya ang araw na 'to dahil marami siyang pagkaing dala. Nakakatakam ang mga amoy. Makakalimutan mong nagda-diet ka sa amoy pa lang ng pagkain.

Siya naman kaya ang nagluto nito?

Wala siyang imik habang inilalapag ang mga pagkain sa latag namin. Kunot-noo lang siya habang seryoso ang mukha niya.

"Raf, are you mad?" malambing kong tanong.

I even touch his arms.

Damn! Ang tigas ng kanya! Yung arms ni Raf ha.

"Obvious ba Cerene Lie?" seryosong sagot niya.

Nag-pout naman ako. Bakit ba ako napapunta sa sitwasyong 'to? Masama na bang tumawa? Napaka naman kasi nitong lalaking 'to. Arte-arte akala mo siya ang babae.

"Don't be mad na." malambing kong suyo. " It's just really corny" dugsong ko pa.

"Is it? Damn! That's your effect on me Cerene Lie pero hindi tayo bati" aniya at inirapan pa ako.

Aba! Nag-inarte ang Raphael Jackson. Parang bata kung umasta. College na siya for pete's sake. He's already twenty three but his atittude say otherwise.

"Umayos ka nga Raphael Jacskon!" naiinis ng sambit ko.

"Maayos ako Cerene Lie. Suyuin mo ako" masungit na aniya.

Napangisi naman ako sa sarili kong naisip.

"Gusto mong lollipop?" nakangising tanong ko.

Lalong nangunot naman ang noo niya.

"What the f**k Cerene? Do I look like a kid? It's not what I'm trying to say" mas lalong naiirita niyang sabi.

Humagalpak na ako ng tawa dahil sa itsura niya. He's really pissed but I'm just laughing at him. Hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi matawa.

"It's not funny" seryosong sabi niya.

Tumigil na ako sa pagtawa dahil mukhang inis na talaga siya. This is just the beginning Raf. Kung talagang seryoso ka sa'kin, kakayanin mo. You'll stay on my side no matter how pissed you are.

"Parang bata ka naman kasi Raf, c'mon. Don't act like a child cause you're not" I said.

Pagkatapos ng eksena naming 'yon. Namayani ang katahimikan sa aming dalawa. Kahit madaldal ako. I don't know what I'm going to say. It's an awkward silence for us.

Ilang beses akong nag-isip ng puwede naming gawing topic pero walang ibang pumapasok sa isip ko kung bakit siya nandito ngayon sa tabi.

I don't want to voice out that thought of mine. I really can't believe after four long years of being away from him, we'll be like this.

Him, courting me.

It's really impossible to think. He's a playboy way back and even now. He's an ass. He annoy me so much. I can say that we are not compatible.

Pero kahit anong pilit kong isaksak sa utak ko ang kahit anong dahilan para hindi siya dapat magustuhan. Wala pa ring epekto.

Because I know to myself that I like him, even before. I am just protecting my heart for possible heartache if I gamble.

I don't want to have my karma yet. I know Raf is my karma, for playing other boys feelings. For being a playgirl before. For dumping boys before.

"You're quiet. What are you thinking?" pagbasag ni Raf sa ilang minutong katahimikan.

"You" hindi nag-iisip kong sambit.

Shit! Stupid!

"I mean..you..why are you really doing this?" pagpapalusot ko.

Partly true. That's what I want to asked.

"I told you. I am smitten to you. I like you" pahina ng pahina niyang sabi pero narinig ko pa rin ang huling tatlong salitang binanggit niya.

Bumilis naman agad ang t***k ng puso dahil sa sinabi niya.

My traitor heart is beating faster again. Siya lang talaga ang tanging nakakapagparamdaman sa akin ng ganito.

"Naubusan ka na ba ng babae?" seryosong tanong ko.

I don't want to be his girl again, his fling again. Kasi kung 'yon lang ang habol niya sa'kin, kung ang hindi niya nakuha noon ang habol niya sa'kin. Alam kong ngayon kapag nagpaubaya ako makukuha na niya.

"No, Cerene Lie! Ganyan ba talaga ang tingin mo sa'kin? Kaya kong magbago para sa'yo. Those girls are nothing compared to you. Yan ang hirap sa'yo. Ang manhid mo, sobrang manhid mo Cerene. Why don't you give me a chance first so I can prove to you that I can stick to one girl. And that's you." seryosong sabi niya.

Sinabi niya ang mga katagang 'yon habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko. I can saw his sincerity to what he just said.

Kitang-kita sa kulay abo niyang mga mata na hindi siya nagbibiro. That everything is not a joke.

Ngayon ko lang siya narinig na magsalita ng ganito. He is never like this before.

Should I give it a try? Should I gamble?

Ang mabilis na pintig ng aking puso ang nagsasabing bigyan ko ng pagkakataon si Raf na patunayan kung nagsasabi ba siya ng totoo.

"Sige, prove me pero sa oras na makita kong marami ka pa ring babae. Don't ever come near me" seryosong sabi ko.

He smiled because of what I said. He even hugged me tight and kiss the side of my head.

Hindi na matigil ang mabilis na t***k ng puso ko dahil sa mga balat naming magkadikit. Hindi ko alam kung naririnig ba niya ang malakas na kabog ng dibdib ko.

"Thank you, Cerene" mahina niyang bulong habang nakayakap pa rin sa'kin.

"Tayo na?" dagdag pa niya.

Kumalas naman ako sa yakap at itinulak siya ng bahagya.

"Ang sabi ko prove me that you really change at syempre kasama doon ang panliligaw Raphael Jackson" nakataas kilay kong sabi.

"Sabi ko nga but I don't know how to court a woman. Tama ba ang ginagawa ko?" nahihiya niyang sambit.

Natawa naman ako dahil sa sinabi niya. Yan ang hirap sa mga babaerong guwapo. Sanay na sila ang nilalapitan ng kababaihan.

"Problema mo na 'yon. Basta no kissing at syempre bawal kang manghalik at manlandi ng ibang babae! Naku! Sinasabi ko sa'yo Raf" banta ko sa kanya.

"No! I won't do that. And I don't have time for that. I'm really busy on my studies" aniya.

Busy on his studies but why is he here? Bakit kami nakatambay dito?

Mukhang nabasa naman niya ang katanungan sa'kin kaya dinugsungan niya ang sinasabi niya.

"But of course, I am not busy when it comes to you Cerene, I can make time" he said, seriously.

"Weh? Pero bakit kagabi?" pagbabalik ko na naman ng topic na 'yon.

Hindi talaga mawala sa isip ko ang eksenang 'yon. Yes, before nakikita ko siyang may ibang kasama pero hanggang doon lang. Ni hindi ko pa siya nakita humalik ng ibang babae noon pero 'yong kagabi?

I can't explain what I should really felt. Basta ang alam ko may naramdaman akong sakit ng makita ko siya sa hita ng ibang babae kahit na alam kong ganoon na talaga siya.

"That will never happen again" mabilis niyang sagot.

"Sure?" taas kilay kong tanong.

"I am very much sure" he answered.

"Kahit next year pa kita sagutin? Hindi ka makikipag-s*x sa ibang babae just to satisfy your needs? Kaya mong kamay lan-" pinutol niya ang mga dapat ko pang sasabihin.

Kunot na kunot na naman ang noon ni Raf na parang may sinabi akong mali.

"Language Cerene Lie" saway niya sa'kin.

Is there something wrong to what I've just said?

"Ano bang mali sa sinabi ko? I'm just asking you Raf, c'mon" I said and rolled my eyes.

"You are too vulgar. Stop that especially when we are in public places" he said.

"Am I? Well, if you want us to be together you need to bear with me. Pero sige kapag nasa public place tayo I'll try to filter my words first" I said to be fair.

Anong magagawa ko? Ganito talaga ako? I am like this maliban na lang kapag si Mommy ang kaharap ko. Kay Daddy naman, okay lang at lagi naman siyang wala.

"Good" aniya at pinisil ang ilong ko.

"Aww, it hurts" hinawakan ko pa ito ng tanggalin na niya ang kamay niya doon.

Sinamaan ko siya ng tingin pero binigyan niya lang ako ngiti.

He looks more handsome everytime he smile like that.

"Let's eat" he said.

Kumalan na rin ang sikmura ko. Nakakatakam talaga ang dala niyang pagkain pero puro carbs talaga.

Ngayon lang naman. I will consider as my cheat day.

Ngumuso muna ako bago isubo ang rice at ulam na Adobo. It really taste good. Kailan ba ako huling nakakain ng ganito? I really don't know.

"Diet-diet pa kasi" pagpaparinig ni Raf habang pinapanood akong sunod-sunod ang subo.

Nginuya at nilunok ko muna ang kinakain ko bago ko siya sagutin. Dinuro ko sa kanya ang fork.

"So what? I just want to maintain my curves." I said.

"Bakit ba kayong mga babae diet kayo ng diet para lang ma-maintain yang katawan niyo. You don't need to starve to death just to maintain your body. Hindi naman kita sa kabaong kapag namatay ka sa gutom na may shape yang katawan mo" he said.

Hindi ko alam kung nagbibiro ba siya sa tono ng pananalita niya.

"Hindi naman kasi 'yon ganun. I'm not starving to death okay? I am just eating healthy foods." pagdepensa ko.

Sumubo na naman ulit ako ng rice and ulam. Ang sarap talaga.

Akmang magsasalita na naman sana si Raf pero inunahan ko na siya. Sinadya kong ibahin na ang topic.

"Ang sarap nito. Who cook these?" turo ko sa iba pang pagkain na nasa tupper ware.

"Me" simpleng sagot niya.

Napatigil naman ako sa pagsubo. He cooked all of these? Tatlong lutong bahay na putahe ang dala niya at kanin.

"Really? So you know how to cook huh" I said.

Nahiya naman ako bigla. I really don't know how to cook.

My mother didn't taught me how to cook and we have a lot of maids in our house so I think I don't need to learn how to cooks foods.

While we are eating my phone rang. Napapitik ako sa hangin ng makita ko kung sino ang caller.

It's Lean!

Oh my gosh! I forgot that today we'll visit Zoila and Zaze. Lean and I planned that we will go to the mall.

Hindi na magawa ni Zoila dahil busy 'yon ngayonsa studies niya. My bestfriend were really studying hard.

Tumigil siya ng isang taon so she's just grade twelve. The last time we talk she want to take a pre-med course.

She want to be doctor, an ob-gyne to be exact. Kahit ganoon ang nangyari sa kanya. I really admired her because she pursue what she really wants.

"Who's that?" tanong ni Raf.

"Lean" simpleng sagot ko bago tumayo at sagutin ang tawag.

[Namumuti na ang mata ko dito sa bahay niyo Cerene, wala ka daw at hindi alam kung anong oras ang balik. Akala ko mabilis lang pero kanina pa ako, nine AM pa lang nandito na ako] bungad niya sa'kin.

"I'm sorry okay?" sumulyap ako kay Raf na mapanuring nakatingin sa'kin.

Tumaas ang kilay niya ng magtama ang aming mga mata.

[Sorry? Ano? Tuloy pa ba o hindi na?] ani Lean sa kabilang linya.

Matagal na naming plano 'to. Tapos na naman kaming kumain ni Raf o baka may iba pa siyang gagawin ngayong araw.

I really miss Zaze, that cute boy. Alam na agad kung sino ang kamukha. Kamukha ng tatay.

"I'll be there in an hour. Tuloy tayo, just feel at home" sabi ko na lang bago patayin ang tawag.

Mariing nakatingin si Raf sa'kin habang naglalakad ako palapit sa kinauupuan niya ngayon.

"Why did that asshole call you? Pinopormahan ka ba n'on?" tanong niya agad sa'kin.

"Language Raphael Jackson" panggagaya ko sa sinasabi niya kapag may hindi siya nagugustuhan sa salitang lumalabas sa bibig ko.

"Answer me" he demanded, not minding my warning.

"He called me because I forgot that we are going to the mall and nope he's not hitting on me." sagot ko na lang sa tanong niya.

Pero kumunot naman ang noo niya dahil sa sagot ko. What's his problem ba?

"Then why are going out when he's not hitting on you?" mapag-usisa niyang tanong.

Inirapan ko naman siya. My God! He sounds like a jealous boyfriend now. Hindi pa naman kami.

"Are you jealous?" I asked while smirking. Samantalang siya ay seryoso ang mukha.

"What if I am? You will not go out with that boy?" he asked.

Tumaas naman ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Para bang pinapipili niya ako sa kanilang dalawa.

"Yes, I'll go out with him. Hindi pa kita boyfriend Raf. Nanliligaw ka pa lang" walang filter kong sabi.

I don't know but I saw glimpse of pain in his eyes but it quickly vanished.

Maybe it's just my illusion?

"Oo nga pala.." mahina at nakayuko na niyang sambit. "..you're not mine yet but remember this, once that you're totally mine. You can't date anyone, you can't go out with other boys. Just me, I'm selfish when it comes to you Cerene" seryosong aniya.

----

3:43 PM, July 25