Reality Series 2: Behind Her Success

Chapter 7

Chapter 7

"What's on your mind, Ate? You look bothered" puna sa'kin ni Courtney.

She invited me to watch movie on our entertainment room but I can't focus on the movie.

Iba ang tumatakbo sa isip ko. Simula ng ihatid ako ni Raf galing sa Tagaytay. Nagulo na ang isip ko. I am happy when I'm with him and it seems like he's also happy but..

"What do you think, Courtney? Should I stop your Kuya Raf from courting me?" I asked.

I was so confused for the past days. I can't stop thinking about it.

"Why, Ate? I don't know, it's up to you" naguguluhan niyang sagot.

Bakit nga ba ako sa bata nagtatanong? Hindi niya pa dapat iniisip ang bagay na katulad ng ganito. Siya lang naman ang nakakausap ko madalas. Parang dalawa lang kaming magkapatid dahil hindi naman kami close ni Ate Cela and of course my other sister, Clover is just always on her room with her thick books.

"Where are you going?" tanong niya ng makitang tumayo na ako.

I really can't watch movie right now. I want to talk to someone that can understand me and give me some advice. Gulong-gulo ang utak ko.

"Somewhere" I answered and leave Courtney on our entertainment room.

I went to my room and change my clothes into high waste track pants, I also wear sports bra because I am just wearing simple croptop jacket with a hoodie.

It doesn't show too much skin since kapag hindi ko itinataas ang kamay ko. I also put some powder and liptint and I'm ready to go.

Tahimik na ang kabahayan ng makababa ako pero nakasalubong ko pa si Clover. She's holding a glass of milk.

"Ate, It's already late. Where are you going?" she asked.

"Just somewhere. Don't tell Mom okay?" I said.

"Even if I don't tell her. She will still knew that you leave our house at this hour. Our guard report to her" she said, like I didn't know that.

"Basta. Ako na ang bahala sa guard. Huwag mo na lang sasabihin" I said.

My Mom isn't here and also Dad. They are out of the country again for our business.

"Okay. Ingat ka" she said and shrugged her shoulders.

I continue walking on our hallway. It's so silent that you will be conscious if someone is watching like there's a white lady or something.

Our house is a classical style. Our stairs are made of hard woods and I think it's more than older than me. It's age is more than one hundred years.

Naririnig ko rin ang sarili kong hakbang kaya dahan-dahan akong naglakad at sinikap na walang ingay.

I don't like the sounds of my footsteps. It giving me goosebumps.

When I reach our main door. I immediately open it. Sinikap kong huwag gumawa ng kahit anong ingay. Wala lang, nakakatakot lang kasi dahil ako na lang ang gising.

Gamit ang ilaw ng cellphone ay pumunta ako sa garage namin at kinuha ang kotse ko. Tumunog ito ng buksan ko kaya agad na mayroong nagtanlaw ng ilaw doon.

"Ma'am?" rinig kong sabi ni Kuya Roger. Ang pang-gabi naming guwardya ngayon.

"It's me Kuya Roger. Open the gate please" mahina kong sigaw.

Ka-tropa ko na si Kuyang Guard kaya hindi nalalaman ni Mommy ang paglabas ko tuwing gabi pwera na lang kung iche-check niya ang CCTV namin but she don't do that.

Sumakay na ako ng kotse at pinaandar 'yon. Nang palabas na ako ng gate. Binuksan ko ang bintana.

"Salamat Kuya Roger" sabi ko at sinaluduhan pa siya.

Napailing na lang si Kuya Roger sa'kin. Matagal na rin siyang nagtatrabaho sa'min. Tuwing siya ang paggabing guwardya, nakakalabas ako at kaya naman nakakapasok si Raf noon ng hindi nalalaman ng ibang tao dito. Siya rin ang nagpapapasok.

I'm sure my mother were going hysterical when she knew that there's a boy on my room at night. I am very sure that she will scold me from doing that.

"That's a low class doings Cerene Lie! You're a Menesis, known as stiff, elegant, reserve and pure!" I can imagine and hear that my Mom said that.

Napailing na lang ako. I stop driving when I saw convenience store. I buy some junkfoods and in can light alcoholic drinks.

Pagkatapos kong bayaran bumalik na ulit ako sa pagda-drive. After a few minutes, nakarating na ako sa Village nila.

Nakita kong sumenyas ang guwardya na tumigil ako kaya itinigil ko ang kotse ko. Hindi rin naman ako makakadaan dahil may harang.

"Sa mga Alvarez po, Manong" sabi ko ng maibaba ko ang bintana.

God! The security of their village is really high. I also forgot to text Zoila that I'm coming on their house in the middle of night.

I wonder if she's awake by this time? I hope that she is.

"Wait lang po, Ma'am icoconfirm pa po namin" sagot ng guwardya.

I also do that. I call Zoila's number. After a few ring she answer my call.

"Napatawag ka? May problema ba?" bungad niya agad sa'kin.

I didn't call her in the middle of the night unless I have something on my mind that I want to voice out. Zoila knows better.

"Yeah, I'm here infront of your village. Tell the guard of this village to let me in" I said.

"Oh, okay" aniya at walang paalam na pinatay ang linya.

Wala pang isang minuto. Pinapasok na ako ng guwardya. Hindi naman kalayuan ang bahay nila kaya nakarating agad ako. They don't have guard pero pagdating ko ay nakabukas na ang gate ko at nandoon ang nakapamaywang na si Zoila.

Naka-bun ang buhok ang may suot na salamin. She's still studying at this hour huh.

Kinuha ko ang kaunting pinamili ko sa convenience store at lumabas na ng kotse. Tumaas naman ang kilay niya ng makita ang dala ko.

"Ano yan?" she asked pointing on the paper bag.

"Very very light alcohol drinks and some chips" sagot ko.

Isinarado niya na ang gate ng makapasok ako at sabay na kaming pumasok sa loob ng bahay nila. May nakapatong na laptop sa center table ng couch nila at maraming papers na nakalagay.

"What are you doing? School works?" tanong ko.

Dapat bang hindi na ako pumunta dito? Mukhang may ginagawa siya.

"Yes, tapos na rin naman ng tumawag ka" she said.

Tumango naman ako. Paano ko ba sasabihin sa kanya ang problema ko. Kung problema ngang matatawag ang ilang araw ko ng dahilan ng hindi pagtulog ng tama sa oras.

I also didn't reply on Raf's text, kung magreply man ako bihira lang. I don't know kung nakakahalata na ba siyang iniiwasan ko siya or what.

Nanatili muna akong tahimik habang inaayos niya ang gamit niya. I know it's very unusual that I'm silent. I used to be loud everytime when I'm with her.

"What's your problem? Hindi ka pupunta dito ng ganitong oras kung wala. Cerene tell me so I can help. Hindi 'yong lagi na lang ikaw ang dumadamay sa'kin, ngayon hayaan mong ako ang dumamay sa'yo" she said with a serious tone.

My heart melts because of what she said. I'm so lucky to have Zoila as my bestfriend. Kahit na alam kong dapat magpapahinga na siya dahil maaga pa siyang gigising para i-breast feed si Zaze handa pa rin siyang makinig.

"Don't be so serious. Actually, it's not a very big problem but if I want to voice it out so my mind won't explode from thinking over and over again" I said.

I open the can of beer and drink a bit.

"Ano nga? Ang haba ng sinabi mo. Ang dami pang paligoy-ligoy" she said which made me laugh a bit.

"So I have a suitor..." simula ko.

Tumaas naman ang kilay niya sa sinabi ko.

"Yan ba 'yong sinasabi ni Lean na ka-date mo noong nakaraan?" tanong niya.

Tumango naman ako bilang pagkumpirma.

"Who's the guy? Is it your another fling again. or it is serious?" taas kilay niyang tanong.

She's very attentive on what I'm going to say. Naka-abang si Zoila sa magiging sagot ko. My bestfriend knew that I am taking serious all my relationships before kung relationship bang matatawag 'yon.

"Si.." pumikit pa ako bago sabihin ang pangalan.

"Sino? Pabitin ka. Baka ex-fling mo yan?" nakangising tanong niya.

"Oo" mahina kong sagot.

Her eyes widened like she didn't expect what I've just said. Even her mouth form an 'O'.

"Let me guess" she said and put her fingers on her chin.

After a few seconds, she smirk at me.

"Si Raf ba?" tanong niya.

Tumango lang ako bilang pagkumpiram. Mas lalong lumaki ang ngisi niya kaya inirapan ko siya.

"Hindi ako pumunta dito para asarin mo. I came here because I'm confuse on what should I do" seryosong sabi ko kaya nawala na ang ngisi sa mukha niya.

She's also serious and listening carefully on every word that I'm saying.

"Saan ka ba naguguluhan?" tanong niya.

"Kung hahayaan ko pa ba siyang manligaw ulit o patitigilin ko na" I said.

Kumunot naman ang noo niya dahil sa sinabi ko. Tumatimik sandali at tila nag-iisip ng dapat sabihin.

"Gusto mo na ba siya?" tanong niya.

"Magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi" sagot ko.

"Gusto mo nga siya" she stated. "Pero bakit mo patitigilin? Syempre kasi natatakot ka di'ba? It's your first time to feel that feeling towards someone yet that someone is like you before, playing and breaking someones heart. You're afraid that he will also do that to you" mahaba niyang sabi.

Paano niya nalaman? Pero hindi lang naman 'yon.

"Tama ka, pero naisip ko na yan bago ako pumayag na manligaw siya. That he's my karma and I am also his for our mistakes before. For the hearts that we broke. Handa akong masaktan Zoila" pag-amin ko sa kanya.

"Kung handa ka naman palang masaktan. Bakit mo pa siya patitigilin manligaw? You will just hurt yourself if you do that" she said.

"Kasi it's not healthy to start a relationship if you always get jealous on the person that is part of our past" I said.

Kumunot-noo naman niya ang sinabi ko.

"Akala ko ba handa kang masaktan? Tanggap mo ng karma ninyong dalawa 'yon dahil sa nagawa niyo. Don't you get it? Handa kang masaktan pero gusto mo siyang patigilin manligaw dahil madali kayong magselos sa mga naging parte ng nakaraan ninyo na sinasabi mong tanggap mo na?" seryosong sabi ni Zoila. "Siguro akala mo lang tanggap mo pero hindi pa Cerene kasi kung tanggap mo na. Bakit ka magseselos di'ba?" dagdag niya.

I kept silent for a moment after she said that. I am trying to absorb what she just said. Maybe, Zoila's right. I was always putting on my mind that I accept it but I still didn't.

Iniisip ko lang na tanggap ko na pero hindi pa rin. Puwede pala 'yon. My mind said that I accept our past but my actions say otherwise.

"Thank you for opening my eyes, Zoila. You're the best. Yan ba ang nagiging epekto ng iniwan?" biro ko sa kanya.

Inirapan naman niya ako dahil sa sinabi ko.

"Ewan ko sa'yo. Ano? Patitigilin mo pa? Sige ka baka maghanap ng iba.." ngising sabi niya. "..tsaka parte naman talaga ng relasyon ang selos. Dapat nga matuwa ka nagseselos siya kasi ang ibig sabihin noon may nararamdaman talaga siya para sa'yo" bawi niya.

"Naks naman. Ang lalim ng mga sinasabi mo. Pero thank you ha kasi you lighten up my mind" seryosong sabi ko at ngumiti ako sa kanya.

Walang halong ngisi kundi natural na ngiti. A genuine one. I also have the urge to hug her so I did.

"Ano ka ba. Wala 'yon" aniya at niyakap din ako.

Para kaming nagyayakapan sa living room nila sa dis-oras ng gabi. Tahimik pa ang paligid at tanging boses lang namin ang naririnig.

"Walang-wala 'to noong mga panahong wasak ako at nandyan ka sa tabi ko" she whisphered.

Matapos ang yakapan. Nagkuwentuhan pa kami saglit dahil inubos ko ang beer in can na binuksan ko.

She didn't drink because she still feeding Zaze. 'Yon talagang batang 'yon. Gustong-gusto gatas pa rin ng ina kahit malaki na.

After I finish one beer in can. I stood up. I saw that it's one thirty in the morning so I decided to leave.

"Sure ka ayaw mo ditong matulog? Puwede ka naman doon sa guest room" Zoila said but I just shook my head.

"Hindi na. Isang lata lang naman ang nainom ko. I'm still sobber" I said.

Iniwan ko na ang dala kong junkfoods at ilan pang beer. I don't know but I'm not sleepy yet.

Nang makarating ako sa kotse ko. I saw my phone is vibrating. It's on the dashboard. It's almost two in the morning now. I saw it's Raf.

Bakit naman siya tatawag ng gantong oras? I answered the call and the background was so loud.

Where is he?

"Cerene? Thank God you answer my call. I thought you don't want me? You seems so cold these past few day." his voice was husky and a bit shaky.

As if he's on verge of crying. What have I done?

"Raf, where are you?" I asked.

Maya-maya nawala siya sa linya at mukhang nakikipag-agawan pa ng cellphone. After a few seconds, it's not Raf on the other line.

"Si Kody 'to.Sorry Cerene. Nagda-drunk call na. Lasing na e. Hayaan mo ihahatid ko na la-" pinutol ko ang sasabihin ng nasa kabilang linya.

"It's okay. Nasaan ba kayong bar? Pupuntahan ko kayo" I said.

Sinabi naman ni Kody kung nasaan silang bar at mabilis kong pinaandar ang kotse ko papunta doon. It was not a long drive since it's not traffic and the bar is just near.

Nakita ko kaagad sa parking ang tatlong lalaki. Mukhang kalalabas pa lang nila. I stop my car infront of them and open my front seat.

"Hey!" pagkuha ko ng atensyon nila Kody at Jolo, mga kaibigan ni Raf.

Agad namang pinasok ni Kody si Raf sa kotse. His eyes was close and he smells alcohol.

"Ayan! Diyan ka na kay Cerene kanina mo pa sinasabi ang pangalan. Nakakaumay ka" Kody said.

On the other hand. Jolo give me his phone.

"Ikaw na bahala diyan Cerene, alam mo naman siguro ang condo niya" Jolo said.

"I don't know" pag-iling ko.

"Edi iuwi mo na lang sa inyo" malokong sabi naman ni Kody.

I want that too but I can't bring a drunk man on our house. Hindi ko pati siya kayang alalayan mag-isa paakyat sa hagdan.

Kung sa condo naman niya. Elevator lang at kaunting lakad. Makakarating na kami sa unit niya.

"Just tell me where" I said seriously.

Sinabi rin naman nila kung saan ng makitang seryoso ako.

"Yung susi nasa bulsa ni Raf. Kapain mo na lang. Ayusin mo lang ang pagkapa baka iba mahawakan mo" malokong sabi na naman ni Kody.

I just nodded and rolled my eyes after I close the car window. I drive smoothly since it's not traffic.

"Raf" tinapik ko ng bahagya ang pisngi niya.

He's sleeping peacefully but I can't shoulder all hia weight. Sobrang bigat niya.

"Hmmm" aniya at iminulat ng bahagya ang mga mata.

"Cerene?" mahina niyang sabi. His voice was amaze like I am just his imagination.

"Oo ako nga. C'mon, wake up. Nasa basement na tayo ng Condo Building mo" I said.

Bumaba na ako at kasabay naman noon ay nabuksan ang pinto ng front seat. Mabuay ang pagkakatayo niya at anumang oras kung walang aalalay sa kanya at matutumba siya.

Ano bang ginawa ni Raf at naglasing ng ganito?

Nilapitan ko siya at inalalayan. Nilagay ko ang kamay niya sa balikat ko. Hindi ko naman nararamdaman masyado ang bigat niya. Inaalalayan ko lang para mapanitili ang balanse niya.

"I thought you don't want me" mahinang sabi ni Raf ng nasa elevator na kami.

Bigla niya akong niyakap at binaon ang mukha niya sa leeg ko. He's smelling it.

"Smells good.Hmmm" he said huskily.

"Raf, ano ba" iniwas ko ang leeg ko ng maramdaman kong nag-uumpisa na siyang patakan ako ng maliliit na halik sa leeg.

I shallow hard because of what he did.

Tumunog naman ang elevator at bumukas. Nakabaon pa rin ang mukha niya sa leeg ko at inaamoy 'yon.

Pasalamat ka Raphael Jackson lasing ka.

Bukas na kita tutuktukan dahil sa mga pinaggagawa mo.

"Susi mo?" tanong ko sa kanya.

Nasa tapat na kami ng condo unit niya pero mukhang wala siyang pakialam at nakayakap sa'kin ng mahigpit.

"Raf, nasaan nga?" naiinis ng tanong ko.

Nasa may bandang isang boob ko na ang kamay niya. Tinampal ko naman 'yon. Pinilit kong tanggalin ang pagkakayakap niya sa'kin.

Muntik na siyang matumab ng humiwalay ako sa kanya kung hindi ko lang siya naalalayan ulit. Nang ma-realize ko na wala akong mapapala sa pagtatanong.

Ako na ang kusang dumukot sa bulsa niya.

"What are you doing, Love?" he ask huskily.

Hindi ko siya pinansin at nagpatuloy kapain ang susi sa bulsa niya. Wala sa kanan kaya sa kaliwa naman ang kinapa ko at nakapa ko kaagad.

I immediately open his unit. Sinarado ko na lang ang pinto gamit ang paa ko dahil mayroong lasenggero akong inaalalayan.

Dire-diretso ang lakad niya at inaalalayan ko dahil baka matumba siya. Nasa tapat na kami ng isang pintuan na sa tingin ko ay kuwarto niya.

Binuksan ko 'yon at agad siyang ibinagsak sa kama. Napatili naman ako ng bigla niya akong higitin at kulungin ng kanyang mga binti.

"Dito ka lang sa tabi ko. Hindi mo naman ako iiwan hindi ba? You're just busy that's why you are not much replying on my messages and answering my calls right?" he said.

"Actually I am planning to stop you from courting me" his hug tighten more because of what I just said.

"The why are you here?" he ask.

"Because I pull back on my plan. I'm giving us a chance Raf" I answered.

"Good to hear that cause even if you stop me, I will always pester you Cerene because I love you" he whisphered huskily.

------

6:53 PM, August 3