Reality Series 2: Behind Her Success

Chapter 8

Chapter 8

"Raf" I called him but no response.

Naramdaman kong malalim na ang kanyang paghinga at mahimbing ng natutulog. Tinanggal ko na ang pagkakayakap niya sa'kin. He fell asleep after he said those words.

Matatandaan pa kaya niya ang sinabi niya at mga ginawa ngayon kinabukasan? I hope so.

Nang tuluyan ko ng matanggal ang pagkakayakap niya sa'kin. I stare at him for a minute. He is really handsome. I can't argue with that.

Kaya nga maraming babae na ang dumaan sa kanya dahil sa taglay niyang kaguwapuhan. I poke his face but no response. Talagang tulog na siya.

"Tulog ka na ba talaga?" I poke his face again but still no response so I decided to unbuttoned his polo.

At first I was a bit hesitant.

Baka mamaya bigla na lang niya akong higitin at sunggaban ng halik tapos madadala ako sa maiinit niyang halik at haplos pagkatapos hindi ko mamamalayan na wala na pala akong saplot at ang eskperto niyang mga kamay ay naglalakbay na sa iba't ibang parte ng katawan ko. Wala na rin akong magawa kasi nga nadadala na lang ako kaya magpapaubaya ako at tutugunin na lang ang maiinit niyang halik. Pagkatapos...

Itinigil ko na ang marumi kong pag-iisip ng wala pa rin namang response sa mga gingawa ko si Raf. Mukhang totoong tulog na talaga siya at ako lang ang may maruming pag-iisip.

Sometimes I really hate being so open minded. My mind turns green for thinking those stuffs.

Nang matapos ko ng matanggal ang polo niya. Nag-aalangan pa ako kung huhubarin ko ba pati ang suot niyang pants.

I'm very sure that he have boxers so I did. He groaned a bit so I stop midway but I think he didn't mind and still sleeping so I countinue what I am doing.

Natanggal ko na ang suot niya at tinanggal ko naman ang suot niyang sapatos at medyas. Hindi ko na siya papalitan ng damit dahil mahihirapan lang ako. Hinayaan ko na lang na ganyan ang ayos niya para mas kumportable siyang matulog.

Kinumutan ko na lang siya at pinanood siyang payapang natutulog. He's snoring lightly. After a minute, I was about to leave him when I heard him talk while sleeping.

"Cerene, don't do this. Don't leave me" he said.

Kumunot naman ang noo ko. Mukhang nananaginip siya kaya tinapik ko siya ng bahagya para gisingin.

"No!" sigaw ni Raf at itinaasa niya ang kanyang mga kamay na parang may inaabot.

Mariin siyang nakapikit at tulog pa rin kaya nilakasan ko ang pagtapik sa kanya.

"Raf, wake up" ilang tapik pa ay napabangon siya.

"You're here. You didn't leave me" he said and hug me tight like I will leave him.

"Oo nandito talaga ako. You're having a bad dream" I said.

"Yeah, Napanaginipan kong iiwan mo ako. You said that we are not meant for each other. You also said that you don't want me because of our past. You don't want a jealous guy" he said while still hugging me.

"No, you're dream is the oppositte..."kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya.

Dim lang ang ilaw ng kanyang kuwarto kaya kita ko ang mapungay niyang mga mata.

"Just give me time Raf, I'm not ready yet for relationship but I assure you. I will not leave you. I'm ready to the heartbreak that you'll cause me if ever but atleast give what I wanted." mataman kong sabi.

Unti-unti naman siyang tumango at sumilay ang ngiti sa kanyang mga labi. Pinagdikit niya ang aming mga noo at hinawakan ang aking pisngi. Sobrang lapit ng mukha namin kaya amoy ko ang alcohol drink na ininom niya kanina.

"Hindi naman ibig sabihin ng hinihingi mong oras ay ang pag-iwas mo sa'kin di'ba?" he asked.

I chuckled because of what he said and shook my head.

"No, ang ibig kong sabihin bigyan mo muna ako ng oras to know you better. Aba, dalawang linggo ka pa lang nanliligaw tapos sasagutin na agad kita? Ano ka sinuswerte?" I said which made him chuckle a bit.

Nilayo ko na rin ang mukha ko sa kanya.

"Masyado na tayong malapit. Hindi pa nga tayo." dagdag ko pa na naging dahilan ng paghalakhak niya.

"Does it mean. You won't sleep beside me?" tanong niya ng makabawi na.

Tumaas naman ang kilay ko dahil sa tanong niya. I checked my wrist watch and it's almost four in the morning.

Should I go back to our house?

"Bakit gusto mo ba akong katabi? Mangcha-chansing ka lang. Kanina nga noong nasa labas tayo ng unit mo kung saan-saan napupunta 'yang kamay mo pati noong nasa elevator tayo inaamoy mo 'yong leeg ko" mataray kong sabi at inirapan siya.

"Ano? Hindi mo maalala?" tanong ko sa kanya.

Kumunot naman ang noo niya at tila iniisip kung ginawa niya nga ba ang sinasabi ko.

"I though I'm just dreaming when I did that" sagot niya.

"So kanina pinagpapantasyahan mo ako? Ano pa ang napanaginipan mo? Nag-s*x ba tayo sa panaginip mo?" I asked.

"Language Cerene" saway na naman niya.

Nag-pout naman ako dahil sa sinabi niya. What's wrong in my words? Wala namang masama sa sinabi ko.

"What?" Did I say something wrong?" taas kilay kong tanong.

He just sighed.

"Oh, wala naman di'ba? Anong masama sa word na s*x? It's natural, c'mon Raf. Masyado lang conservative ang mga tao sa Pilipinas pero ano pa bang ibang tawag doon? 'Yon naman talaga" paliwanag ko.

"Yeah, But it's still unlady like if it came from you. A beautiful lady like you say those words in public. What do you think the people around will think of you?" paliwanag din niya.

Inirapan ko naman siya. We are arguing about this thing again.

"Oo na. Hindi talaga ako mananalo sa mag-aabogado. Laging may sagot" I said and rolled my eyes.

He chuckled because of what I said. Hindi na kami nakatulog ni Raf. We are just talking to about random things on his room.

I stood up when it's five in the evening. I open his curtains to saw a beautiful sky in the morning. His unit have a better view.

"Ang ganda dito" komento ko.

Nasa veranda ako ng unit niya.

Sumunod naman sa'kin si Raf at niyakap ako sa likuran at pinatong ang baba niya sa balikat ako. I feel warmth while he's hugging me.

"Gusto mo dito ka na lang tumira." he suggest.

Agad ko namang tinanggal ang kamay niyang nakayakap sa baywang ko at hinarap siya.

"Tsansing ka na naman. Hindi pa nga tayo kung makayakap ka." inirapan ko siya.

"Gusto mo naman" aniya at niyakap ulit ako.

Nakangiti ako habang magkayakap kami. I don't know I felt so happy right now. Siguro dahil hinahayaan ko ang sarili kong magmahal ng walang halong pagpipigil. Loving him freely and my doubts.

It is our moment when someone interrupted us.

"Hoy! Umagang-umaga yan. Nakakabitter kayo" sigaw ng kagigising lang na si Kody sa kabilang unit.

Magulo pa ang buhok niya at mukhang kagigising lang din. Dito rin pala siya nakatira?

"Inggit ka lang. Humanap ka na rin kasi ng sa'yo" sigaw pabalik ni Raf.

"Bakit? Kayo na ba? Hindi ba nag-aya kang uminom kagabi kasi akala mo ayaw na sa'yo ni Cerene" natahimik naman si Raf.

Nakataas kilay akong nakatingin sa kanya. Umiwas naman siya ng tingin.

"Damn you! Kaibigan ba talaga kita?" Raf said but Kody just laugh at him.

Bumalik na rin ito sa loob ng unit niya. Mapanuri naman akong nakatingin kay Raf dahil sa sinabi ng kaibigan niya kahit 'yon naman talaga ang sinasabi niya kagabi.

"Totoo ba 'yon?" tanong ko sa kanya.

Umiwas naman siya ng tingin pero tumango rin kalaunan.

"But Kody said is not true. Sila nag-aya na magbar tapos napadami ang inom ko dahil you seems so cold these past few days. It's like you're going to ghost me anytime." pag-amin niya.

Tumango-tango naman ako sa sinabi niya at ngumisi.

"Ganoon ka pala ka-apektado kapag hindi ko nasasagot ang text at tawag mo?" ngising tanong ko.

"Oo ganoon ang epekto mo sa'kin Cerene. Ikaw lang ang nakakagawa sa'kin ng ganito" seryosong aniya.

Lalong bumilis ang kanina pang mabilis na t***k ng puso ko dahil sa sinabi niya.

After that moment we went to his kitchen to cook food. Since I don't really know how to cook. I'll just watch him cook. He's just wearing a boxer and an apron.

Hindi pa kami naliligo dahil mas inuna namin ang kumakalam naming sikmura.

"Carbs again" komento ko.

He is currently cooking garlic rice. It smells good and my stomach was aching to taste what he's cooking.

"Okay lang naman mataba ka" he said while frying some jumbo hotdogs.

Wala naman sa sarili kong napatingin sa parteng baba niya. Naka-side view siya kaya mayroon akong nakitang nakabakat.

Iniwas ko ang tingin ko doon pero huli na pala ang lahat. Raf caught me staring between his thighs.

Namula naman ang mukha ko. He's now smirking at me. Hindi ako makatingin ng diretso sa mga mata niya.

"Checking my--" hindi ko na siya pinatapos at binato ko na siya ng nadampot ko.

"What? Now throwing to me an egg?" aniya ng nasalo ang binato ko. "I don't need this anyway. I have my own" nakangising sabi niya.

Sinamaan ko naman siya ng tingin dahil sa sinabi niya. Hindi na niya napigilan at ang tawa ay naging ngisi ng ipakita niya sa'kin ang ilang itlog na luto na.

"What are you thinking love? Hmm" nangingiting tanong niya.

Namula naman ako ng mapagtantong nagmumukha akong greenminded sa harap niya.

"Wala!" mataray kong sabi at inirapan siya. "Bilisan mo na lang magluto dahil gutom na ako"

Hindi na nawawala ang ngisi sa mukha ni Raf. Mukhang hindi naman siya masyadong naapektuhan sa pag-inom niya ng alak kagabi. Walang hang-over.

Ganoon ba talaga ang epekto ng walang tulog? Naapektuhan na ang utak ko? Mas lumalala ang pagiging greenminded ko.

"Malapit na 'to pero kung gusto mo ihahain ko na lang muna ang sarili ko para kainin mo" maloko at nakangising sabi niya.

Tiningnan ko muna ang puwede kong ibato sa kanya para naman hindi na ako mapahiya. Too much shame for me this morning infront of Raf.

Nakakita ako ng ubas kaya 'yon na lang ang binato ko sa kanya. Sa bilis ng pangyayari hindi siya naka-ilag kaya nasapol siya sa ilong.

Sinimangutan naman niya ako dahil sa ginawa ko pero tinawanan at binelatan ko lang siya. Tumalikod siya para ahunin at kanyang pinipritong bacon. Akala ko nagalit siya sa ginawa ko..

"It's bad to throw food Cerene. It's better if you throw your love on me" he said.

"Ang corny mo" natatawang sabi ko.

After we eat our breakfast I decided to sleep on his room while he's taking a bath. Pinakialam ko na rin ang closet niya para magpalit ng kumportableng suot.

I pick his big white shirt as my top. Hindi ko na pinalitan ang pang-ibaba ko. While I was changing my clothes. I saw my big eye bags because of sleepless night. Mabuti na lang at wala akong shoot ngayon.

Nang makapagpalit na ako nagdive na ako sa malambot na kama ni Raf habang nagshoshower pa siya.

He have so many pillow so I pick one to hug it. Hindi talaga ako nakakatulog ng walang yakap na unan.

Mabilis akong nakatulong dahil na rin siguro sa pagod.

Ang sarap naman naman yakapin ng una na 'to. Hindi siya gaanong malambot at nangyayakap din. Nararamdaman kong may nakapulupot sa baywang ko.

Iminulat ko ang mata ko at bumungad sa'kin ang natutulog din sa si Raf. He's hugging me possessively and our face were inches apart. He's sleeping peacefully. Tinanggal ko ang pagkakayakap niya sa'kin. Itinukod ko ang kanan kong siko sa ulo habang nakatagilid ng higa at pinagmamasdan ang mukha niya.

Tulog na tulog talaga siya. Kaunting oras lang din naman ang naging tulog niya kaninang madaling araw dahil puyat din siya.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at hinaplos ang makinis niyang mukha.

"Ang guwapo mo talaga kaya maraming nahuhumaling na babae sa'yo" pagkausap ko sa kanya.

Hindi naman niya maririnig ang compliment na sinasabi ko dahil tulog siya kaya pinagpatuloy ko pa ang ginagawa ko.

"Bakit kaya gumagawa ang Diyos ng ganito kaguwapong nilalang?"

Iminulat naman niya ang isang mata niya dahilan kung bakit bigla ako mapatayo at mailayo ko ang mukha ko sa mukha niya.

"Did you just said twice that I'm handsome?" namamaos niyang tanong.

Halatang kagigising pa lang pero narinig niya ba talaga ang una kong sinabi?

"May sinabi ba akong ganoon? Baka sa panaginip mo lang?" palusot ko.

Tumango-tango naman siya na parang naniniwala sa sinabi ko pero ang nakakaloko niyang ngisi ang nagsasabing kabaliktaran ang pinaniniwalaan niya.

Inirapan ko lang siya at tumayo. Nakita ko naman ang cellphone kong nagriring na nsa side table niya.

Kumunot ang noo ko ng makitang si Clover ang tumatawag. Namatay 'yon at si Ate Cela naman ang pumalit.

Nabuhay kaagad ang kaba sa dibdib ko. Sumeryoso ang mukha ko bago sinagot ang tawag.

"Is there something wrong?" tanong ni Raf pero nag-sign akong huwag siyang maingay.

"Hello" kinakabahan kong sabi.

Hindi ko alam kung para saan ang kabang nararamdaman ko. Maybe because it's very unusual that Clover and Ate Cela is calling me. They don't do that unless it's important.

[Cerene, where are you? Mom is fuming mad. She's looking for you, kaninang umaga pa] My sister said that made me stilled.

Akala ko ba nasa Singapore pa sila? Bakit biglaan naman yata ang pag-uwi nila ngayon? Akala ko talaga next week pa.

Natapik ko na lang ang noo ko. This is very wrong move.

I said to myself. I'm sure my mother were going hysterical because of this.

"Okay, I'll be there." nasabi ko na lang.

She ended the call after I said that. Nakita kong maraming missed calls at text sa cellphone ko. Hindi ko napansin lahat dahil naka-vibrate lang ang phone ko.

I'm so stupid!

"Who's that? Is there a problem? You look bothered" puna ni Raf.

"Yeah but just a little bit. My Mom is home and she's looking for me. I really need to go home." I said.

"Ihahatid na kita" Raf said and I just shook my head.

"No, I can drive dala ko naman ang kotse ko. Do you have extra girl clothes?" tanong ko.

Umiling naman siya. Good to know but I need some neat clothes right now. Hindi ako puwedeng umuwi ng ganito ang itsura.

"I can buy if you want. There's a mall near this Building" he said.

"Thank you Raf. I'll just take a bath" paalam ko sa kanya.

Pagpasok ko pa lang sa banyo niya. Agad kong naamoy ang panlalaki niyang shower gel. Napangiw naman ako. He's shampoo and is also very manly.

Wala akong nagawa kundi gamitin na lang din 'yon. Hindi na lang ako lalapit masyado kay Mommy para hindi niya ako maamoy at mayroon naman akong perfume sa kotse ko. Kung kinakailangan kong itaktak sa'kin ang pabango gagawin ko para lang hindi niya maamoy ang mabangong shower gel at shampoo na ginamit ko.

Hindi na ako masyadong nagtagal sa paligo. Twenty minutes in the bathroom will do. I'm on a rush.

Paglabas ko ng banyo. May nakapatong na paper bag sa kama. Kinuha ko 'yon at sa banyo na nagbihis.

Isang simpleng branded shirt at jeans. Namula naman ang mukha ko ng makitang pati undergarments ay mayroong nakalagay doon.

Of course Cerene. He will bought you undergarments. Alangan hindi ka mag-bra at panty.

I said to myself.

Sinuot ko na 'yon. I don't have any powder to put on my face since I don't bring any sling bag. Wallet, cellphone at susi lang ng kotse ang dala ko.

Maayos naman ang itsura ko kahit walang make-up. My lips is not that pale. It's actually without any lipcolors.

Nang lumabas na ako. Nandoon na si Raf. He's just sitting on his bed and staring at the door of his bathroom.

"Nasaan ang mga gamit mong damit? Leave it here. Ipapa-laundry ko o mas maganda kung ako na lang ang maglalaba" aniya na may mapaglarong ngisi

"No!" mariin ko pang tanggi. "I'll take it home." sabi ko at iniwas ang tingin.

My God! Siya ang maglalaba? Seriously?

Ngumisi na naman siya dahil sa naging reaksyon ko.

"Just kidding pero puwede rin naman kung gusto mong ako talaga ang personal na maglaba" tukso niya pa.

"Tumigil ka nga!" sabi ko at inirapan siya.

Sinamaan ko siya ng tingin ng hindi pa rin naaalis ang mapaglaro niyang ngisi kaya umayos na siya.

He stood up and went to me.

"Ihahatid kita hanggang basement" he said.

Tumango na lang ako. Kinuha niya ang paper bag na dala ko. Doon nakalagay ang damit ko kagabi. No way that I'll leave it there.

I check my phone and it's an hour ago since Ate Cela called. Palabas na kami ng elevator ng makatanggap na naman ako ng text.

It's from Clover again.

I also recieve another text. It's from Courtney.

From: Clover

Where are you Ate? Ate Cela said you're on your way? Mom is still waiting.

After I read Clover's message, kay Courtney naman ang binasa ko.

From: Fav. Cute Sister

Ate, where are you? Mommy is fuming mad since morning until now. Ready your beautiful face. Don't put any blush on because she will give you later.

After I read their message. Parang ayaw ko nalang umuwi. I don't know if Courney is just bluffing but it still made me nervous.

Napahawak naman ako sa pisngi ko. Tamang-tama wala nga akong make-up. Huwag naman sana.

My Mom never slap me in my entire life.

"I really need to go Raf. Bye" paalam ko sa kanya.

Nasa tapat na ako ng kotse ko. Bukas na ang pinto ng drivers seat. He's a bit hesitant if he will move closer to me or not.

Dahil nagmamadali ako. Ako na ang humalik sa kanya sa cheeks. Tulala pa siya saglit kaya bumusina ako na nakapagpabalik sa kanya sa katinuan.

While I was driving home, todo ang kabog ng dibdib ko.

Nang makarating ako sa bahay. Bumusina ako at agad na bumukas ang gate. Mukhang may nakaabang na katulong sa may gate.

Hindi na ako nakapag-park ng maayos. Sa mismong tapat ng pinto namin ko itinigil ang kotse.

Kahit kinakabahan, pumasok pa rin ako sa main door na nakabukas. Nakarating ako sa living room. My mother is wearing just simple dress but her face was very strict and mad.

She sophisticatedly stand on the couch. Dad were on his side. My Dad is not mad as her. His face is more calmer. Mukhang si Mommy lang ang galit.

"Where have you been?!" she shouted loudly.

Ang isang katulong na magdadala ng snacks sa living room ay napatalon sa gulat. Kahit ako naman pero hindi ko pinahalata. I did not do anything wrong. I am on my legal age. I am not a minor anymore.

"Just from my friends house, Mom" I answered. I am very proud of myself that I didn't stutter.

"It's not Zoila" she said, it's an statement not a question. "The who's that friend of yours. I hope it's not a guy" she said.

I shallow hard and force myself not to stare at our floor. I am staring at her eyes while I'm talking to her.

"It is" matapang kong sabi.

"And you slept on his house? Anong klaseng babae ka? You're a Menesis, Cerene! Sa bawat kilos na gagawin mo alalahanin mo ang pangalang dinadala mo. You disappoint me!" galit niyang sabi.

"Mom, I think those words are enough" pigil ni Ate Cela.

Si Clover naman at Courtney at nakayuko lang habang pinakikinggan ang sinasabi ni Mommy. Her tongue really have blade.

"Huwag kang makialam dito, Cela" Mom said.

My Dad is just standing next to her. Wala siyang ginagawa at hindi man lang pinipigilan si Mommy.

"What's wrong in sleeping on guy's house?" hindi ko na napigilan ang sarili kong sagutin siya.

This is the first time that I answered back on my Mom. She's overreacting. Wala naman kaming masamang ginawa ni Raf. Natulog lang ako.

"Sumasagot ka na ngayon Cerene? Sino ba 'yang lalaking yan. I bet he's not just your friend. Do you have a boyfriend?"

"No, I don't have"

"Cyrine, it's okay that Cerene will have a boyfriend. The guy seems nice" singit ni Daddy.

Sa wakas nagsalita na rin siya. Nakita na nga pala niya si Raf at nakausap pa dito mismo sa bahay.

"Alam mo Albert? Why don't you tell me? But it's still not right that she slept with on that guy's house. Hindi magandang tingnan" ani Mommy.

Ngayon mas kalmado na siya.

"Alright. Cerene will not do that again right?" Dad said and I just nodded.

"Whatever! Bring that guy here. I want to know him" my Mom said.

I sighed deeply when my Mom back on her sit and drink her on her wine.

Thank God, my Mom didn't gave me a blush on.

----

6:40 PM. August 6, 2020