Reality Series 2: Behind Her Success

Chapter 9

Chapter 9

"Ate, when will you bring Kuya Raf here?" tanong ni Courtney.

Nang matapos ang usapan namin sa living room. I immediately went to my room and my sister is tailing me.

"I don't know. Mom's reaction is over. Hindi pa naman kami ni Raf. He's just courting me and besides they will leave again for another business trip" mahabang sagot ko kay Courtney.

Nakahiga ang kalahati ng katawan ko sa kama samantalang nalapat naman ang mga paa ko sa sahig. Naramdaman kong lumubog ang kanang bahagi ng kama at umupo doon si Courtney.

I glance at her and she's biting her nails. Ganoon ang manerism niya kapag may gustong sabihin na hindi niya masabi-sabi.

"Go on, tell me. What's the matter" tanong ko sa kanya.

She stop biting her nails and then she pouted. Bumangon ako sa pagkakahiga at iniba ang posisyon. Nakasandal na ako ngayon sa headboard habang kaharap siya. Tinaasan ko pa siya ng kilay.

"Kasi ano.." tinakpan niya bigla ang mukha niya. Tila nahihiya sa gustong sabihin.

"Ate, what if malaman ni Mommy na may nanliligaw sa'kin?" mahina niyang tanong.

Napabangon naman at ako napaayos ng pagkakaupo dahil sa sinabi niya.

What the f**k?

She's just ten years old for pete's sake.

"Tell me you're just kidding and you're just curious on Mom's reaction" seryosong sabi ko.

She just bow her head and play with her fingers. Hindi niya itinatanggi. Well, maybe it's just a puppy love but still. She's too young for that. Dapat pag-aaral muna ang iniintindi.

"No, Ate. Chance is courting me. I try my best to ignore him but he's too persistent. He's giving me chocolates and snacks everyday" nakayukong niyang sabi.

Napaawang naman ang bibig ko dahil sa sinabi ng kapatid ko. Maaga akong lumandi, that's given but I was fourteen that time but what the hell?

Mas matindi pala talaga ang henerasyon ngayon. When I was ten, naglalaro pa kami ng barbie ni Zoila.

"At tinatanggap mo naman? Umamin ka sa'kin. Do you like him?" diretsang tanong ko sa kanya.

Seryoso na ako. Puwede naman ang crush lang muna pero ligaw? That's insane. Ang bata-bata pa nila para magligawan.

Pinagmamasdan ko si Courtney na dahan-dahang tumango. She's playing her fingers, not comfortable that I am too serious right now.

"He's kind Ate. He made me laugh" nakayukong sabi pa rin ng kapatid ko.

Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko.

Jusko! Parang sumakit yata ang ulo ko bigla dahil sa pag-amin ni Courtney. Nag-isip muna ako ng tamang salita para maipaliwanag sa kanya ng maayos.

"Courtney listen to what I'm going to say. You are two young. Anong grade mo na ba?" I asked.

"Grade Four" sagot niya.

"See? You are just grade four at ang nanliligaw sa'yo. Anong grade na?" malumanay kong tanong.

"He's grade six" tumaas naman ang kilay ko.

So the boy is two year older than her but still they are still very young. Actually, Courtney is still a baby to me. She's still little and a kid.

"He's older than you but that doesn't mean that he's allowed to court you. Masyado pa kayong bata. Hindi niyo pa alam kung ano ba talaga ang nasa loob ng isang relasyon. You should enjoy your childhood. You should play. You should explore new things but not courtship, do you understand what I mean?" tumango-tango naman siya kaya ipinagpatuloy ko ang sinasabi ko.

"Commitment is just one word but it has many responsibilities at sa batang katulad niyo, hindi pa nararapat na pasukin niyo ang ganyang bagay. Sabihin mo sa nanliligaw sa'yo. You can stay friends. Lilipas din yan pero kung after ilang years, hindi nawala ang puppy love na nararamdaman niyo then why not? Huwag kayong magmadali. Kapag minamadali ang isang bagay, madali ring natatapos" paliwanag ko sa kanya.

Tahimik naman siya at nakayuko lang. Pinabayaan ko muna siya. Maybe, she's absorbing what I said.

"You're right, Ate. I will talk to him tommorrow and tell that we'll just stay friends kasi hindi ba Ate kung gusto naman talaga niya ako magi-stay siya at makukuntento siya sa kaya kong ibigay?" she ask with hopeful eyes.

Ngumiti naman ako at tumango. I pat her head while wearing my proud smile. She's really smart.

"Yes, tama yan"

Matapos naming mag-usap ni Courtney. Nagpaalam na rin siya na babalik na sa kuwarto niya. Gagawin pa daw niya ang assignment niya.

I fell asleep again in my room. Nagising lang ako ng mayroong kumatakot sa kuwarto ko. Madilim na ang buong kuwarto. Our call me for dinner so I fix myself.

Kumpleto kami ngayon sa lamesa. This is very rare because my parents are always out of the country and my sisters have their own worlds so we don't eat together.

As usual our foods are grand again. Different dishes since Mommy is here. She always want expensive and foreign foods.

"Clover, remember what I told you. Remove your glasses. Your vision is not that blurred right?" My Mom said.

Walang imik naman na tinanggal ni Clover ang suot niyang salamin. My Mom smile at her.

"You look better" ani Mommy.

Bahagya na lang akong napailing. My sister never learn her lesson. My Mom gave her contact lens but she didn't use it.

Tumikhim naman si Daddy. He always let our Mom decide on what she wants. Ganoon niya kamahal si Mommy but of Mom is too much, doon na siya nakikialam.

"Cyrine, let Clover wear her glasses. She's just in the house. Wala namang makakakitang iba" My Dad said.

My Mom sighed, she sip on her sparkling wine first before she speak again.

"Fine. Just don't wear glasses when you are outside the house. Dress like your Ate Cela and Ate Cerene, be confident" ani Mommy.

"Yes, Mommy" mahinang sagot ni Clover.

Pagkatapos ng pagpuna niya kay Clover, nag-umpisa na kaming kumain. The foods are delicious but I need to control what I eat. Nasisira na ang diet ko. Maybe, I need to work out to maintain my curves kahit kumain ako ng pagkaing may mga carbs.

Umakyat na ako sa itaas pagkatapos namin magdinner. I just take a rest rest for an hour. I check my phone and it's lowbattery, chinarge ko at binuhay.

I recieve so many text after I open it. It was all Raf's massages. He have ten messages for me.

From: Raf

Are you home?

From: Raf

Hey? Busy?

From: Raf

I can't call you. Your phone is off

From: Raf

I'm currently advance reading on my book. How about you, love?

From: Raf

Love, I miss you

From: Raf

When did you answer my text?

From: Raf

Are you busy? Am I not important to you? Why are you not replying?

From: Raf

From: Raf

Hey love

From: Raf

You're not answering my text :( I'll just go to your place :)

Kinabahan naman agad ako sa huling niyang text. I don't know if what time did he sent that message. Sabay-sabay naman dumating lahat ng text niya.

Baka kanina pa 'yon.

I convince myself.

Hinayaan ko na muna na mag-charge ang cellphone ko. Maghahalf bath lang sana ako pero naisipan kong magbabad sa bathtub. Warm lang ang tubig. Pagtubog pa lang ng katawan ko. Na-relex kaagad ako. I was enjoying on my bathtub when someone knock om my comfort room door.

"Ate? Are you there?" si Courtney.

"Yes? Why? Do you need something?" malakas kong tanong sa kanya.

Nilalaro ko pa ang mga bula muna sa bathtub ko.

"Wala but Kuya Raf is in our living room. Kausap siya ni Mommy at Daddy" she said.

Bigla naman akong napatayo ng wala sa oras. I don't have any clothes so I am totally naked. Nag-suot lang ako ng bathrobe bago lumabas ng kuwarto. Nadatnan ko so Courtney na nakaupo sa isang single sofa sa sa gitna ng walk in closet ko.

"Ate, magbihis ka na. I heard Mom was asking nonstop to Kuya Raf" bungad niya sa'kin.

"Oo nga, kaya nga lumabas ka na. Alangan namang magbihis ako sa harap mo" I said sarcastically.

"Ops, sorry. I'll go out na. Huwag ka ng masyadong magpaganda, Ate ha" nakangising paalala niya bago lumabas.

I wore my usual outfit when I am at home. Dahil gabi na, pantulog na ang isinuot ko. Magkapares ang damit at pajama. I also wearing my bunny soft slippers.

I didn't blower my hair, sinuklay ko lang ang buhok ko. I just put lip balm and oil control powder and I am on my way now downstairs.

Dahan-dahan pa ang paglalakad ko ng palapit na ako sa kanila. Narinig ko kaagad ang boses ni Mommy nang malapit na ako sa aming tanggapan.

Natanaw ko na sila. Kaharap ni Mommy si Raf. He's now answering my mother's question, I think? Si Daddy naman ay seryoso lang na nakikinig.

"How and when did you met my daughter, hijo?" tanong na naman ni Mommy.

Tumikhim muna si Raf. He's too serious infront of my parents. He's also too formal and showing respect for my parents.

I smile out of knowhere because of that personality of him.

"Hijo?" ulit ni Mommy ng hindi pa sumasagot si Raf.

Agad naman akong lumapit ng ma-realize ang itinanong ni Mommy. Hindi maganda ang naging umpisa namin at kung sasabihin ni Raf ang naging una naming pagkakakilala ay hindi magiging maganda kaya napagdesisyunan kong ng sumali sa usapan.

"Mom" pagsingit ko.

"Sit beside your suitor Cerene" utos ni Mommy.

Ginawa ko naman ang sinabi niya na kahit hindi niya sabihin ay gagawin ko. She's still elegant while interrogating Raf.

"I met her four years ago, Ma'am.." Raf answered.

Napatingin naman ako sa kanya dahil sa isinagot niya. Pasimple ko siyang sinipa sa paa niya. Kunot-noo ko naman siyang tumingin sa'kin. Sinamaan ko siya ng tingin, hindi ko alam kung nakuha niya ba ang gusto kong sabihin.

I don't want him to tell Mom that we met before and..

"...and we met in School. I was her Senior" Raf answered.

Nakahinga naman ako ng maluwag dahil sa isinagot niya.

Masyado yata akong nag-iisip kaya ang una kong naisip ay ang pangit na nakaraan namin. I met him because of Zoila because her boyfriend, Haze is besfriend of Raf.

Unang tingin ko pa lang kay Raf. Hindi na agad siya nagseseryoso sa isang relasyon at ganoon din ako noon. I'm sure my Mom won't agree on Raf even though he also have a surname in the industry.

Ilan pang katanungan ang tinanong ni Mommy kay Raf samantalang si Daddy naman ay tahimik lang sa tabi niya. Nagsalita lang ito ng matapos si Mommy sa pagtatanong.

"Well go ahead hijo, we still have flight tommorow. Just don't hurt my daughter" nagbabantang sabi ni Daddy.

Tumango naman si Raf.

"Yes, Sir" aniya.

Nang umalis si Mommy at Daddy, naiwan kami sa living room namin. Just the two of us.

"Bakit ka pumunta dito? Anong mga tinanong sa'yo ni Mommy noong hindi pa ako bumababa?" tanong ko kaagad sa kanya.

Magkaharap na kami, kinuha niya ang kamay ko ang pinagsiklop ang aming mga daliri. I pouted a bit because of what he did and to also supress my smile.

Kung makaasta siya akala mo sinasagot ko na siya sa panliligaw niya.

"You didn't reply on my text. I was also worried that something bad happened to you cause you're not replying kaya pinuntahan na lang kita" paliwanag niya.

Tumango-tango naman ako. He's reason was valid though.

"At ano nga ang sinabi sa'yo ni Mommy? I'm sorry my Mom was always like that."

"That's okay pero ibang-iba ang Mommy mo. Kamukha mo siya pero magkaiba kayo ng ugali. The way your Mom speak and move, it's very classy" sa tono ng pananalita niya halata talaga ang pagkukumpara sa kanya.

Kinalas ko nga ang kamay naming magkahawak at hinampas siya. Inirapan ko rin siya at sinamaan ng tingin. He laugh at my reaction.

"So? Nagpapakatotooo lang ako! Kaya ko rin ang mga kilos na ginagawa ni Mommy. Ayaw ko lang gawin dahil hindi ako sanay at ayaw kong magkunwari. Sa harap niya. I always try my best to ber her ideal daugher. The classy one--" he cut off what I am going to say.

He cupped my face and look at my eyes intently. He's face is very serious. Nakakalunod tingnan ang kulay abo niyang mga mata.

"Sinabi ko lang naman na iba ka sa Mommy mo. I like your personality, fiesty. Hindi halata sa itsura mo na masyadong bulgar ang mga lumalabas sa bibig mo" he chuckled a bit when he said that.

Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong i-react. I really don't know I should say.

"Sir, nakahanda na po ang kuwar--Ay sorry po" sabi ng isa sa mga maid namin.

Napalayo naman ako kay Raf. Kung nasa ibang anggulo ang kasambahay namin. Ang makikita niyang anggulo ay para kaming naghahalikan kahit hindi naman talaga.

Nakatalikod na siya sa amin at hindi lumilingon.

"Sorry po talaga Ma'am" ani ng katulong.

Hindi ko siya kilala at mukhang bata siya. I think she is just five or six older than me?

"It's okay. Humarap ka na." ginawa naman niya ang sinabi ko. "Wala na o tsaka lilinawin ko lang. We did not kiss ha tsaka ako ba 'yong sinasabi mo?" tanong ko sa kanya.

"Ah, Ma'am ang sabi mo kasi ni Madam ipaghanda ng kuwarto ang bisita" sagot naman niya.

Tumango-tango naman ako.

"Okay, saan bang guestroom? Doon sa katabinng kuwarto ko? Ako na ang maghahatid sa kanya mamaya. Puwede ka ng magpahinga" I said.

Umalis na naman siya pagkatapos. Bumalik na ang atensyon ko kay Raf.

"Are you sleepy?" I ask him.

"Not yet. Tour me on your pool area" aniya ta nauna pang tumayo.

Ganoon nga ang ginawa ko. Tutal hindi pa naman ako inaantok. Buong araw na yata akong tulog kaya hindi pa ako nakakaramdaman ng antok.

Umupo ako sa may gilid ng pool. Indian sit lang since I am wearing pajama.

Nakatulala lang ako pool namin. It's an awkward silence. I don't know how to explain I feel right now. Ang katahimikan na namamayani sa amin ay hindi nakakailang habang katabi ko siya. It's like we are comfortable for the silence. Ganito ba talaga ang feeling kapag kasama mo ang taong gusto mo? Ang taong mahal mo? Kahit hindi kayo mag-usap basta magkasama kayo, sapat na.

Hindi na ako nakatiis. Kahit gusto ko ang namamayaning katahimikan sa pagitan naming dalawa. I want to hear what's on his mind right now?

"What are you think?" pagbasag ko sa katahimikan.

"I'm thinking about you" walang paligoy-ligoy niyang sagot.

Hindi ko alam kung bakit napangiti ako sa isinagot niya. So we are just the same.

"Ano namang iniisip mo tungkol sa'kin? Baka mamay nire-rape mo na ako sa isip mo?" biro ko sa kanya.

"Language Cerene. We're here at your house. What if your Mom heard you?" Raf said.

"Tulog na 'yon. Pero di nga? 'Yon talaga naiisip mo?" nakangisi kong tanong.

Sinimangutan naman niya ako.

"Of course not! What do you think of me? A maniac?" kunot-noo niyang tanong.

"Puwede rin. Kahit nga sa comfort room ng hote--" he cut me off by his kiss.

It was just a smack pero natulala na naman ako. Hindi ko naman first time na mahalikan niya. Parang tanga pa nga akong napahawak sa labi ko.

He chuckled because of my reaction.

"That's what you got." nakangisi niyang sabi pero agad ding nawala 'yon at biglang sumeryoso. "Why do you keep on saying that scene?" he asked.

Sumeryoso na rin ako at bumalik na sa katinuan dahil sa ginawa niyang paghalik sa'kin.

"Because that scene is always flashing back on my mind Raf. Ikaw na babaero, ikaw na hindi nagserseryoso. What if tayo na and you will just took me for granted? That is why I am asking for time. I am preparing myself for the possible heartbreak that you will cost me" I said with a very serious tone.

Natahimik naman siya sa sinabi ko.

"I won't do that. I will never took you for granted" sabi rin niya sa napakaseryosong tono.

Matapos ang pag-uusap naming 'yon. We decided to go back inside the house. Hinatid ko na rin siya sa kuwarto niya sa taas na katabi lang din ng kuwarto ko.

Mayroon namang extrang damit bawat cabinet. Lahat brandnew kaya nakapagpalit siya ng damit niya.

"Can't I just sleep beside you?" tanong niya ng magpaalam na akong lilipat sa kuwarto ko.

"No" umiiling na sabi ko. "I'm sure Mommy were going hysterical if she saw us in the same bed, sleeping and hugging each other. Baka magpahanda pa 'yon ng mabilis pero engrandeng kasalan para sa'ting dalawa" I explained.

Ngumisi naman siya dahil sa sinabi ko. Para bang gusto niya pa ang naririnig niyang lumalabas sa bibig ko.

"That's a good idea, then? I will sleep in your room. Mas mapapadali pala 'yon para mapasakin ka. " nakangising sabi niya.

"Shut up! Manligaw ka muna!" I said and rolled my eyes.

"Ayaw ko, tatabi na lang ako sa'yo at kapag nakita ng Mommy mo ipapakasal pa tayo. Don't you think it's a bright idea? Magiging akin ka na agad" nakangising sabi pa rin niya.

"Bahala ka diyan! Goodnight" inirapan at tinalikuran ko siya habang mayroon pa ring ngisi sa kanyang mga labi.

Pumasok na ako sa kuwarto ko at ni-lock 'yon. Baka mamaya gapangin pa ako ni Raf dito at dahil madadala ako sa gagawin niyang pang-aakit...

Stop it Cerene!

I said to myself.

Kung ano-ano na namang kaberdehan ang pumapasok sa isip ko.

I don't know kung bakit mabilis akong nakatulog kahit hindi naman ako gaanong inaantok. I also didn't wake up that early.

"Love" rinig kong bulong sa'kin.

"Hmm" tugon ko dahil inaantok pa ako.

"Wake up. Breakfast na" he said huskily.

Dahan-dahan ko naman minulat ang mata ko at bumungad sa'kin ang guwapong mukha ni Raf. Bagong ligo na rin siya at ang bango niya.

Nahiya naman ako bigla sa itsura kong sabog-sabog ang buhok at baka may muta pa.

"I'll just fix myself" sabi ko at bumango na. Dumiretso ako sa walk in closet ko, sumunod naman siya kaya pagpasok ko sa pinto ng banyo ko ni-lock ko na ang pinto.

After my quick bath. Nakabathrobe lang akong lumabas at nandoon pa rin siya. Tinaasan ko naman siya ng kilay.

"Ano? Papanoorin mo kong magbihis? Labas ka na" mataray kong sabi.

Imbes na tumayo, umayos siya ng upo sa single couch at ngumisi.

"Yes, that's an honor. You may now strip" nakangising sabi niya habang sobrang sama ng tingin ko sa kanya.

------

2:11 PM. August 8, 2020