ÇALINAN HAYAT

Biraz daha kal...

Yüzüme vuran güneş ışığıyla zorla aralamaya çalışıyordum gözlerimi.. Nerde olduğuma dair en ufak bir fikrim yoktu ..

Kolumda bağlı olan serum , ağzımdaki oksijen maskesiyle kocaman iyi bir yatakta yattığımı anlamıştım sadece ..

Ayağa kalkmak için çabaladığımda dönen başım yüzünden tekrar yastığa koymuştum başımı ...

O sırada hemşire olduğunu anladığım bir bayan girdi içeri ...

Kendini nasıl hissediyorsun ? Diye soran hemşireye zoraki Başım dönüyor demekle yetinmistim.

Bunlar normal günlerdir uyuyorsun , sanırım seni uyutmak için verdikleri ilacın dozunu ayarlayamamış salak herifler diye söylendi..

Nasıl yani anlamadım ? kaç gündür burdayım diye panikle sordum kadına ...

sakin ol lütfen ! ani hareketler yapma diye omuzlarımdan tuttuğu gibi yatağa geri yatırdı beni ..

Melis ! diye bağırdım ,,, Melis meraktan ölmüştür şimdi , telefon varmı ? lütfen arkadaşıma haber vereyim derken gözümden akan yaşlara engel olamıyordum.

Tamam canım elimden geleni yapacağım söz ama şimdi dinlenmen lazım .. birazdan çagan efe bey görmeye gelecek seni , istersen birde onunla konuşursun ...

Çagan efe de kim ? meraktan açtığım gözlerimle şaşkın şaşkın bakıyordum hemşirenin yüzüne ...

Hayatını kurtardığın adamı hatırlamıyormusun ? diye sordu bana şimdi şaşkın şaşkın bakma sırası ondaydı..

Hayal meyal hatırlıyordum o geceyi , işten çıkmış evime dönerken yaralı haliyle inlerken bulmuştum onu ...

Odadan içeriye girdiğinde yanıma oturarak elimi tuttu..

İyimisin ? özür dilerim senden seni başım da öyle görünce adamlarım düşman tarafından biri sanıp senide kaçırmışlar..

Sinirle yataktan kalkmaya uğraşıyordum , ama başımın dönmesi buna engel oluyordu ..

Lütfen dedi ...

Sesi öylesine mahcubiyet doluydu ki ! O an ona kızamamıştım nedense ...

Yemyeşîldi gözlerinin hareleri , elimi tutarken bile heyecanlanmıştım.

İyileşene kadar burda misafirimsin ! bu arada ben Çağan Efe hayatımı kurtardığın için sana minnettarım şimdi burda karşındaysam bu sen bana arkanı dönüp gitmediğin için dedi..

Tebessüm ederek "yerimde kim olsa aynı şeyi yapardı dedim.. Gözlerime baktıkça yüzüm kızarıyordu..Elimdeki ellerinde daha önce hiç bilmediğim bir güven vardı..

Bu arada benim adım da Hazan Meva diyiverdim...

Adında senin gibi çok güzelmiş Hazan Meva diyerek güldü yüzüme .. Sanki otuz iki inci tanesi bir araya gelmişti..Bir insan bu kadar güzel gülermiydi ?

Melis ! dedim tekrarlayan paniğimle Melisi aramam lazım meraktan ölmüş , ortalığı ayağa kaldırmıştır şimdi..

Eşofmanının cebinden çıkardığı telefonunu uzattı hemen..

Melis telefonu açtığında delirmiş gibi bağırıyordu..

Nerdesin ? söyle hemen gelip alayım seni

Ne demek yanlışlıkla kaçırıldım ?

Melis ne olursun sakin ol !

Bak gelince her şeyi anlatacağım tamammı ? merak etme iyiyim ben seni yine arayacağım diyerek kapatmıştım telefonu ...

Telefon sende kalsın dedi uzattığımda Çağan Efe ...Şimdi ben çıkayım sen biraz dinlen , eğer kendini iyi hissedersen akşam yemeğini beraber yeriz olurmu ? diye sordu...

Usulca başımı sallamıştım ...

Çağan efe ! diye seslendim tam kapıdan çıkacakken ,

anında kafasını çevirdi endişeli gözlerle sanırım bir şey olduğunu sanmıştı...

Yanıma yaklaştı ağır adımlarla ne oldu diye sorarcasına bakıyordu..

Şey dedim kekeleyerek ...

Ben uyuyana kadar biraz daha kal ....